|

مجرم سوخته

کریم ارغنده‌پور

اگر از من پرسیده شود مهم‌ترین خبر هفته پیش چه بوده است، از اخبار پیرامون بیماری هیلاری کلینتون، آزمایش هسته‌ای در کره‌شمالی، FATF و ‌هزار خبر کوچک و بزرگ دیگر، درمی‌گذرم و می‌گویم: ابراز شرمساری سعید مرتضوی! نمی‌دانم او واقعا ارزش نامه‌اش را در هنگام نگارش و انتشار آن می‌دانسته یا مثل بقیه کارهایش آن را انجام داده است. ولی واقعیت این است که همان نامه خط‌خورده مرتضوی، حالا سندی تاریخی است که برای همیشه، باقی خواهد ماند. به‌همین‌دلیل، اجازه دهید در بگذریم از اینکه علت این پوزش‌خواهی جانانه چه بوده؛ فرار از یک حکم سنگین یا توافق برای فرار به جلو. هرچه هست، مهم این است کسی که روزگاری دستش برای هر تهدیدی باز بوده، از یکی از کارهایی که مجوزش را داده، خودش تحت عنوان جنایت نام می‌برد و کشته‌شده‌ها را شهید می‌خواند. من که جوانی‌ام در روزنامه‌نگاری، نه چندان آسان، سپری شده، عرض می‌کنم نوع برخوردهایی که با مطبوعات و روزنامه‌نگاران در سال‌های طولانی از سوی مرتضوی شده هم دست‌کمی از داستان تلخ کهریزک ندارد. مرتضوی تقریبا دستش را برای هر برخوردی با مطبوعات باز می‌دید. روزنامه‌های زیادی به دست او با تمسک به بهانه‌های ناوارد حقوقی و عجيب‌ترینشان قانون مربوط به چاقوکش‌ها و اراذل تعطیل شدند؛ برخی از آنها اموالشان توقیف شد و روزنامه‌نگاران زیادی هم به خاطر عمل به حرفه‌شان مجازات شدند. پوزش‌خواهی او اینجا، اگرچه در مصداق خاصی تعین داشت؛ ولی برای من در حکم این است که نتیجه برخورد بی‌ضابطه جز این نیست. هیچ راهی که به ناکجاآباد است ختم‌به‌خیر نمی‌شود. مرتضوی امروز یک مجرم سوخته است؛ ولی راه او همین است که می‌بینیم. جز این نیست و جز این هم نخواهد بود!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.