|

آینه

ایران تندروها آینده کشور را به چالش می‌کشند صادق زیباکلام: متأسفانه، متأسفانه و باز هم متأسفانه، تنها چیزی که برای تندروها مهم نیست، آینده کشور و سرنوشت جوانان است. اگر به ‌قدر ذره‌ای، آینده کشور برای تندروها و تخریبگران اهمیت می‌داشت، نباید به خود اجازه می‌دانند این‌طور برجام را بکوبند یا با FATF این‌گونه برخورد کنند. وقتی تندروها با این حجم و شدت دولت را تخریب می‌کنند، درواقع آینده کشور را به چالش می‌کشند/ وقتی تندروها این پیام را به غربی‌ها می‌دهند که فکر نکنید روحانی کاره‌ای است یا دولتش اقتداری دارد، یا با اقدامات خود به غربی‌ها می‌گویند فکر نکنید ما اجازه می‌دهیم که شما به راحتی در ایران سرمایه‌گذاری کنید، درواقع با این کار خود، امنیت را تخریب کرده و به شرکت‌های بزرگ غربی می‌گویند که در ایران امنیت اقتصادی و سرمایه‌گذاری وجود ندارد. می‌بینید اکنون در ایران، یک شخصیت منطقه‌ای به راحتی می‌تواند سخنرانی کند که فلان شرکت غربی حق ندارد به استان یا شهر ما بیاید و سرمایه‌گذاری کند. این رفتارها به شدت از اعتبار بین‌المللی دولت و نظام جمهوری اسلامی، می‌کاهد/ یکی از اهداف سیاسی مخالفان دولت، انجام عملیات ایذایی است تا شاید بتوانند روحانی را از نظر روانی کلافه کنند و به زعم خود، روحانی به جایی برسد که بگوید نخواستم دوباره رئیس‌جمهور شوم و عطای رئیس‌جمهوری را به لقایش بخشیدم. این یکی دیگر از اهداف تندروهاست تا شاید به‌این‌ترتیب بتوانند آقای روحانی را از نامزدی در انتخابات آتی یا ایستادگی در برابر آنان در انتخابات ریاست‌جمهوری منصرف کنند.

جوان

چند بار از یک سوراخ گزیده می‌شویم! حسین قدیانی: چیست ریشه این حرف‌های یاوه که ما قدرت نظامی می‌خواهیم چه‌کار، الا ایمان به کدخدا؟! و چیست ریشه این نقشه شوم که سینه‌سپرکردگان جلوی توپ و تانک دشمن را با دست خودمان تحریم کنیم، الا ایمان به کدخدا؟! آقایان! از بس اصرار دارید که از یک سوراخ، دو بار گزیده شوید، بیم از آن دارم که ایمان‌تان هم مثل توافق کذا «حفره» داشته باشد! با این همه، اگر بخواهید از پشت، خنجر به شیربچه‌های دلاور این مردم در سپاه قدس بزنید، ابتدا باید سینه ما را بدرید! اگر قاسم سلیمانی بیرون خاک کشور برای ما می‌جنگد، ما چرا درون خاک کشور برای او نجنگیم؟! اگر قاسم سلیمانی جلوی ورود گلوله اجنبی به سینه ما را می‌گیرد، چرا ما جلوی ورود خنجر اجنبی‌دوستان به پشت او را نگیریم؟! من برخلاف آن نایب‌رئیس بی‌پرنسیب مجلس، FATF را به‌خوبی خوانده‌ام! این چهار حرف انگلیسی، فی‌الواقع مخفف هیچ‌چیز نیست، الا آنکه استقلال کشور را تخفیف دهد! ما اما نخواهیم گذاشت! آقایان! همان «تقریبا هیچ» اول برای هفت‌پشت‌ این کشور بس است! در آستانه مسلمیه، چقدر زود پشت سفیر حسین‌علیه‌السلام را خالی کردید! کربلا درس چیست؟! درس تحریم‌کردن اصحاب آخرالزمانی امام عاشورا؟! این بود آن «درس مذاکره»ای که می‌گفتید؟! طیب‌الله! مذاکره با دشمن، نه با نیت لغو تحریم، بلکه با هدف مبارزه با دوست! مرحبا به این اسلام رحمانی! تحبیب دشمن و تحریم دوست! آفرین به این اعتدال! خوب شد تاریخ، دولتمردی شما را هم دید! ایضا شورای محترم نگهبان! آقای اوباما! نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری ما نمی‌شوی؟! باور بفرما اینجا بهشت اپوزیسیون است! یعنی رسیده‌ایم به این لحن! لحن ضجه‌های آخرالزمانی! لحن جدایی‌های صاحب‌الزمانی! باید تن مسلم، جلیقه ضدگلوله بپوشانیم! و تن آدم! «سفینه‌النجاه» کجاست؟! نوح کجاست؟! کجایی منتقم ثارالله؟! بیا و دست ما آدم‌ندید‌ها را بگیر! در این دست‌تنهایی ماه، هنوز وقت تابیدن آفتاب تو نشده؟! عاشوراییان غریب افتاده‌اند! زمان در محاصره است! کاش می‌شد با همین «عاشورا» بیایی... .

رسالت سخنی با مجلس، دولت و شورای نگهبان سال‌هاست که دولت و مجلس برای مقاصد بودجه‌ای تمایلی قوی برای افرایش قیمت ارز داشته‌اند، بدون آنکه ارزیابی اثر این تمایل بر تولید صورت گیرد. در چشم اغلب حاکمان ارز درآمد دولت است که هرچه گران‌تر فروخته شود دستشان برای خرج‌کردن بازتر است؛ نه یک منبع برای توسعه و پیشرفت ملی که باید متناسب با نیازها و مراحل رشد با آن برخورد کرد. حال با تصویب اصلاحیه، در ساختار انگیزشی بخش عمومی تغییر شگرف دیگری رخ می‌دهد که تمایل به افزایش نرخ ارز را مضاعف می‌سازد. یعنی تاکنون به دلیل مخارج امروز میل به افزایش نرخ ارز داشتند؛ با این بدعت، به خاطر جبران بدهی‌های گذشته نیز به این امر تمایل پیدا می‌کنند. بی‌انضباطی و خرج‌تراشی بی‌حساب برای آینده یکی از آثار این تحول شوم بلندمدت خواهد بود. اگر تنها همین یک دلیل وجود داشت به خاطر تبعات منفی و مخرب دائمی‌اش نباید تن به این بدعت داده می‌شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.