|

یاد آر

فرهنگ شریف در غربت زندگی کرد کامبیز روشن‌روان

نسل موسیقی‌دانانی مثل فرهنگ شریف، همایون خرم، حبیب‌الله بدیعی و... از جمله بزرگان موسیقی ما هستند که دیگر تکرار نمی‌شوند، چه به لحاظ تکنیک کاری یا حتی اخلاق هنری و شاگردانی که تربیت کردند. به اعتقاد من هرکدام از این بزرگان دارای سبک خاص خودشان در موسیقی هستند؛ مثلا صدای تار شهناز با فرهنگ شریف کاملا متفاوت است به‌نوعی که به محض شنیدن به‌راحتی می‌توان آنها را از هم تشخیص داد؛ اتفاقی که متأسفانه در موسیقی امروز ما نیست یا اگر وجود دارد بسیار انگشت‌شمار است. بزرگانی مثل فرهنگ شریف به‌راستی در فرهنگ موسیقی سنتی ما تأثیر‌گذار بودند. از طرف دیگر معتقدم فرهنگ شریف در تمام این سال‌ها در کشور خودش در غربت زندگی کرد و آنچنان که باید به‌درستی به نسل جوان کشور معرفی نشد و امکان بروز خلاقیت‌های این هنرمند فراهم نشد. وقتی هنرمندی با مشخصات فرهنگ شریف از میان ما می‌رود، احساس می‌کنیم گوهر بزرگی را از دست داده‌ایم و این افسوس تا همیشه باقی خواهد ماند که چرا از این نسل آدم‌ها به‌درستی استفاده نکردیم و تنها حسرتش برای ما باقی می‌ماند و متأسفم که نسل امروز ما با چنین بزرگانی آشنایی ندارند. وزارت ارشاد، صداوسیما یا سایر رسانه‌هایی که می‌توانند گامی در جهت شناخت هرچه‌بهتر این بزرگان به مردم و نسل جوان بردارند، اتفاق خوبی است و متأسفم که این اتفاق برای فرهنگ شریف رخ نداد. دقیقا برخلاف سایر کشورها که سعی می‌کنند مفاخرشان را هرچه‌بهتر و بیشتر به مردم معرفی کنند. درنهایت برای ازدست‌دادن فرهنگ شریف بزرگوار بسیار متأسفم و تأسف می‌خورم که چرا قدر او در زمان حیاتش دانسته نشد و این ضایعه بزرگ را به جامعه هنری تسلیت عرض می‌کنم.

مرگ تکه‌ای از تاریخ موسیقی کیوان ساکت استاد فرهنگ شریف، نوازنده بزرگ تار و ابداع‌کننده شیوه خاصی در نوازندگی، متأسفانه فوت شدند و جامعه هنری را در ماتم و اندوه فرو بردند. مرگ هنرمندی نظیر استاد فرهنگ شریف در حقیقت مرگ بخشی از تاریخ موسیقی و زوال نسلی است که همگی از اسطوره‌های اخلاق و هنر بودند. نسلی که ضرورت‌های زمان را کاملا دریافته بود و به همین خاطر قادر بود آثاری تولید کند که بیش از 60 سال برای مردم زیبا و آرامش‌بخش باشد. از هنر فرهنگ شریف نمی‌گویم زیرا امروزه نمی‌توان کسی را پیدا کرد که به موسیقی ملی ایران دل‌باخته و علاقه‌مند باشد و استاد فرهنگ شریف را نشناسد و کارهای وی را نشنیده باشد. آنچه ضرورت دارد و شایان گفتن است اینکه متأسفانه قدر این سرمایه‌های هنری از سوی متولیان هنری به‌ویژه رسانه بزرگ صدا و سیما مغفول مانده است. ‌ای‌ کاش از کنار این همه هزینه‌های غیرضروری و در کنار خرید این همه سریال‌های کم‌محتوای مربوط به کره و چین، زمان کوتاهی در این 37 سال به معرفی افرادی مانند استاد شریف که فرهنگ‌ساز بودند، پرداخته می‌شد. درگذشت این اسطوره اخلاق و هنر را به خانواده ایشان و جامعه هنری و ملت فرهنگ‌دوست ایران تسلیت عرض می‌کنم.

هنرمندان در سوگ فرهنگ شریف هوشنگ کامکار :یکی از خصوصیات بارز فرهنگ شریف، صاحب‌سبک‌بودن او بود. ما نوازنده تار زیاد داریم، اما سبک شریف مشخص بود. فعالیت‌هایی که او در زمینه موسیقی ملی ایرانی داشت، بر هیچ‌کسی پوشیده نیست. افرادی مانند فرهنگ شریف در گوش و قلب تمام موزیسین‌های ایرانی جا دارند. نام او در موسیقی و قلب ایرانیان هنردوست تا ابد جاودانه خواهد ماند و هیچ‌چیزی نمی‌تواند ارزش آن را کم کند. این موضوع بسیار باعث تأسف گروه کامکارها و شخص من است. ما اکنون استادان زنده‌ای مانند استاد دهلوی داریم که خبری از آنها به گوش نمی‌رسد و کسی نمی‌داند چگونه روزگار را سپری می‌کنند. سالار عقیلی: بداهه‌نوازی که با هر مضرابش نغمه‌ای جاویدان سرایید و با رقص نازک پنجه‌های لطیفش دل را به سوی یار سوق ‌می‌داد. علیرضا قربانی: مردِ شریفِ موسیقی ایران، استاد فرهنگ شریف، از میانمان پر کشید. تسلیت به همه مردم ایران‌زمین... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.