|

در جهنم به جست‌وجوي بهشت

«پشیمان نیستم! تنها پشیمانی‌ام این است که چرا همه نازی‌ها را نکشتم». اینها را «جوزف هرمتص» می‌گوید؛ پیرمرد ۹۱ساله یهودی که سن‌وسالش اجازه نمی‌دهد متوجه شوید روزگاری، سرکرده گروه «انتقام‌جویان» بوده است؛ یکی از خشن‌ترین گروه‌های یهودی که به‌دنبال انتقام‌گرفتن از نازی‌ها به‌خاطر کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم بودند. به گزارش «آسوشیتدپرس»، انتقام‌جویان در سال ۱۹۴۶ نازی‌هایی را که در یک کمپ اسرای جنگی محبوس بودند، با آرسنیک مسموم کردند، اما از بین دوهزارو 200 نازی مسموم‌شده، هیچ‌کس نمرد. هرمتص به‌همراه ۵۰ یهودی دیگر که از اعضای گروه مقاومت یهودیان در دوران جنگ جهانی دوم بودند، پس از اتمام جنگ مصمم بودند تا انتقام مرگ شش میلیون یهودی را بگیرند. هرمتص می‌گوید: «ما به آمریکا آمده بودیم. آن زمان اسرائیل تازه اعلام موجودیت کرده بود، اما ما نمی‌توانستیم به آنجا برگردیم بدون اینکه هیچ کاری بکنیم. باید عدالت را اجرا می‌کردیم». این احساس در انتقام‌جویان به‌ویژه پس از برگزاری دادگاه نورنبرگ پررنگ‌تر شد. در جریان این دادگاه، ۲۲ نفر از رهبران آلمان نازی محاکمه، برخی از آنها محکوم به اعدام و دیگران تبرئه شدند. این دادگاه و نتایج آن انتقام‌جویان را مطمئن کرد که خودشان باید دست‌به‌کار شوند. هرمتص می‌گوید: «ما اصلا نمی‌فهمیدیم که چرا نباید انتقام بگیریم. فقط یک جمله می‌گفتیم: بکشید! آلمانی‌ها را بکشید! هرچقدر که برایتان امکان دارد بکشید!» برای محقق‌کردن این هدف، طرح‌های متفاوتی ریخته شد. خاطرات هرمتص از این ماجرا حاکی است که اولین طرح آنها برای انتقام، مربوط به زمانی است که می‌خواستند منبع آب دادگاه نورنبرگ را مسموم کنند تا همه حاضران در آن دادگاه بمیرند، اما عامل حمل آرسنیک به دادگاه، زمانی که داشت از مرز رد می‌شد، بازداشت شد و طرح نافرجام باقی ماند. طرح دوم این بود که انتقام‌جویان در نانوایی‌ای که نان اردوگاه اسرای نازی را تهیه می‌کرد، مشغول به کار شوند و در فرصت مناسب چند هزار نفر از این اسرا را بکشند. بالاخره در روز سیزدهم آوریل ۱۹۴۶، انتقام‌جویان نقشه‌شان را عملی کردند. برای این کار سه‌هزار نان پخته شد. سه نفر از انتقام‌جویان مسئول این بودند تا روی نان‌های گرد آرسنیک بپاشند. آنها برای این کار دو ساعت وقت گذاشتند. هدف اولیه این بود که با این مقدار نان، ۱۲ هزار نازی کشته شوند. هرمتص در آن روز بیرون از نانوایی کشیک می‌داد تا مشکلی برای اجرای نقشه پیش نیاید. انتقام‌جویان این طرح را بسیار دوست داشتند چون برخلاف طرح اولیه که ممکن بود افراد بی‌گناهی نیز در جریان آن کشته شوند، این طرح طوری برنامه‌ریزی شده بود که فقط نیروهای نازی را می‌کشت. بااین‌حال طرح آنها موفق نشد و اعضای گروه انتقام‌جویان به اتهام اقدام برای جنایت تحت‌تعقیب قضائی قرار گرفتند. اسناد منتشرشده درباره این اتفاق نشان می‌دهد که میزان آرسنیکی که انتقام‌جویان تهیه کرده بودند برای کشتن ۶۰هزار نازی کافی بود. یک پژوهش دیگر در این زمینه نشان می‌دهد آنها برای انتقام از نازی‌ها ۱۰کیلو آرسنیک استفاده کرده بودند. بالاآوردن، تب و حملات پوستی پس از استفاده از دستپخت انتقام‌جویان در اردوگاه شیوع پیدا کرد، اما هیچ‌یک از نازی‌ها نمردند. محققان دو تئوری در این زمینه دارند. برخی فکر می‌کنند احتمالا به‌خاطر عجله زیاد انتقام‌جویان، آنها میزان کمی از آرسنیک را روی هر نان پاشیده‌اند و تئوری دیگر این است که نازی‌ها به‌سرعت متوجه وجود سم در نان‌ها شده‌اند و مقدار کمی از آنها را خورده‌اند که تنها باعث مسمومیتشان شده است. پس از اجرای این نقشه، انتقام‌جویان به‌سرعت از آمریکا خارج و به اروپا رفتند. آنها سال‌ها تحت‌تعقیب بودند تا اینکه یکی‌یکی به‌علت پیری زندگی را وداع گفتند. تنها باقیمانده این گروه هرمتص است که در ۹۰سالگی به تل‌آویو برگشت و در آنجا زندگی می‌کند. او می‌گوید: «مطمئنم بدون این کار بهشت بر ما حرام می‌شد!»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.