|

سیاست‌مدارانی که با فساد در جهان مشهور شدند

به نام مردم، در جيب خود

فساد، گویی یک بیماری لاعلاج به قدمت بشریت است. مخصوصا آن دست از فسادهایی که از سوی حکومت‌ها و سیاست‌مداران دیکتاتور در جامعه رواج پیدا می‌کند. امروزه، آدم‌خواری، وادارکردن زنان کل کشور به داشتن حداقل پنج فرزند و اجبار راهبه‌ها به پوشیدن لباس فاحشگان، همگی می‌توانند تنها بخشی از رفتارهای یک دیکتاتور فاسد باشند. فسادهای دولتمردان، امروزه از هرکجا آغاز می‌شود؛ از قراردادهای پشت‌پرده و ملاقات‌های مخفیانه گرفته تا زدوبندهای سیاسی، دست رهبران و سیاست‌مداران فاسد را در سراسر جهان در یک کاسه قرار داده است. اما اگر بخواهیم عادلانه قضاوت کنیم، این فساد سیاسی شامل همه رهبران و سیاست‌مداران نمی‌شود. شاید تبدیل‌شدن به یک سیاست‌مدار فاسد کار راحتی باشد، اما ادامه این روند در سطوح بالاتر امری دشوار است به‌خصوص اینکه در سال‌های اخیر شاهد دادگاهی‌شدن و حتی سرنگونی بسیاری از سیاست‌مداران و دیکتاتورهای فاسد هستیم. امروز دیگر فریاد عدالت‌خواهی در سراسر جهان به گوش می‌رسد و به لطف سازمان‌های بین‌المللی و دیده‌بان، دولت‌ها و قانون‌گذاران دیگر در مبارزه با فساد، با هیچ رده سیاسی و نظامی تعارف ندارند. از «سیلویو برلوسکنی»، نخست‌وزیر اسبق ایتالیا، گرفته تا «بیل کلینتون»، رئیس‌جمهور اسبق ایالات متحده. در این گزارش به سیاست‌مداران فاسدی اشاره می‌کنیم که هنوز نام آنها از حافظه تاریخی بسیاری از ما پاک نشده است. سیلویو برلوسکنی؛ پدرخوانده سیاست ایتالیا شاید مدت‌هاست که نام «سیلویو برلوسکنی» را به‌عنوان نخست‌وزیر ایتالیا نمی‌شنویم، اما فرار مالیاتی و اتهام ارتباط نامشروع، باعث شده تا هرگز نام او از خاطر مردم پاک نشود. شاید به‌جرئت بتوان گفت که برلوسکنی شهرت خود را بیش از آنکه مدیون حضور در سیاست باشد، مدیون فسادهای مالی و اخلاقی است. برلوسکنی تا پیش از ورود به سیاست، امپراتوری تجارت خود را با کمک مافیای ایتالیا برپا کرد. او که دومین نخست‌وزیر ایتالیا از حیث مدت فعالیت محسوب می‌شود، در ابتدا از راه ساخت‌وساز ساختمان کسب درآمد می‌کرده که با ورود به عرصه رسانه‌ها و خرید رسانه‌های مشهور ایتالیایی و باشگاه «آ.ث میلان» این کشور، ناگهان به پدرخوانده رسانه‌ها و فوتبال ایتالیا بدل شد. وی هم‌اکنون با 9 میلیارد دلار ثروت خالص، در رده 141 فهرست ثروتمندترین افراد جهان است که از سوی مجله معتبر «فوربز» اعلام می‌شود. برلوسکنی نخستین‌بار در سال 1994 میلادی با حزب «فورزا ایتالیا» جهش موفقی در عرصه سیاست داشت و به سمت نخست‌وزیري این کشور برگزیده شد، اما هشت ماه بعد؛ یعنی در سال 1995 میلادی، پس از آنکه ائتلاف حزب متبوعش با حزب تجزیه‌طلب «لگا نورد» از هم پاشید، برلوسکنی نیز از سمت خود برکنار شد. او برای مدتی خانه‌نشین شده اما مجددا در سال 2001 میلادی به عرصه سیاست برگشت و به‌عنوان نخست‌وزیر ایتالیا منصوب شد. دومین دوره فعالیت سیاسی برلوسکنی در مَسند نخست‌وزیری در سال 2006 میلادی به پایان رسید، اما او دو سال بعد؛ یعنی در سال 2008 میلادی، مجددا به این سمت برگزیده شد و تا سال 2011 میلادی، یعنی در اوج بحران بدهی ایتالیا و چندین‌وچند پرونده اتهامی فساد مالی و اخلاقی، سکان دفتر نخست‌وزیری را در اختیار داشت. به‌این‌ترتیب، وی پس از موسولینی، طولانی‌ترین مدت فعالیت را در سمت نخست‌وزیری ایتالیا در اختیار دارد. گرچه در ایتالیا برقراری ارتباط نامشروع جرم تلقی نمی‌شود، اما چون برلوسکنی پیش از رسیدن کریمه المحروق به سن قانونی، اقدام به برقراری رابطه با وی و همچنین پرداخت پول به او کرده بود، محاکمه شد. هرچند برلوسکنی داشتن ارتباط نامشروع با این دختر را رد می‌کند اما در همین رابطه نوار ضبط‌شده از مکالمات وی با کریمه نیز منتشر شده که در این مکالمات دختر مغربی به برلوسکنی می‌گوید اگر می‌خواهد ارتباط نامشروع آنها فاش نشود باید شش‌میلیون و 700 هزار دلار بابت حق‌السکوت پرداخت کند. گرچه بعدها برلوسکنی اعلام کرد که این دختر خود را نوه حسنی مبارک معرفی کرده و اعلام کرده قصد دارد برای خود یک سالن زیبایی افتتاح کند، ازهمین‌رو وی به این دختر کمک کرده است. پس از افشای این نوار، برلوسکنی بار دیگر داشتن ارتباط نامشروع با زنان را رد کرد، اما اعتراف یک زن 25 ساله موجب شد تا وضعیت برلوسکنی پیچیده‌تر از قبل شود. این زن که «گارسیا پولانکو» نام دارد، به داشتن رابطه نامشروع با نخست‌وزیر پیشین ایتالیا اعتراف کرده، اما عنوان کرده که این کار را در قبال پول انجام نداده است. بنابر اعلام روزنامه دیلی‌تلگراف که گزارشی از دامنه گسترده فساد اخلاقی برلوسکنی منتشر کرده، حجم پرونده اخلاقی برلوسکنی بالغ بر 20هزار صفحه است که در آن عکس‌ها و تصاویر زننده‌ای نیز به چشم می‌خورد. برلوسکنی همچنین به اتهام فرار مالیاتی شش سال از ادامه فعالیت به‌عنوان نخست‌وزیر منع شد و به دلیل منع قانونی مجازات حبس در ایتالیا برای افراد بالای 70 سال، به‌جای زندان، به انجام خدمات اجتماعی محکوم شد. آلبرتو فوجیموری؛ از ریاست‌جمهوری تا قتل و آدم‌ربایی «آلبرتو فوجیموری»، نودمین رئیس‌جمهور پرو است که از سال 1990 تا 2000 میلادی در این سمت مشغول به فعالیت بود. او پس از آنکه اخباری مبنی‌بر فساد مالی‌اش منتشر شد، به ژاپن گریخت. او به اتهام اختلاس به 7/5 سال زندان محکوم شد و دادگاه او را شش سال نیز به اتهام فساد و ارتشا به زندان محکوم کرد. فوجیموری همچنین به نقض حقوق بشر نیز متهم شد و به جرم قتل و آدم‌ربایی، دادگاه، وی را به تحمل 25 سال حبس محکوم کرد. گرچه دولت ژاپن از درخواست پرو مبنی‌بر استرداد فوجیموری سرباز زد، اما وی به درخواست پرو، در تاریخ 21 سپتامبر 2007 به شیلی سفر کرد و در نهایت دیوان‌عالی شیلی نیز حکم استرداد وی را به پرو صادر کرد. انور ابراهیم؛ از سیاست تا اتهام لواط! «داتو سری انور ابراهیم»، سیاست‌مداری مالزیایی است که از سال 1993 تا 1998 میلادی نخست‌وزیر این کشور بود. او فعالیت‌های سیاسی خود را با حمایت «ماهاتیر محمد»، نخست‌وزیر وقت مالزی، آغاز کرد، اما با گذشت زمان به یکی از منتقدان جدی او بدل شد. انور ابراهیم در سال 1998 میلادی، بر سر نحوه رسیدگی به بحران مالی مالزی، با ماهاتیر محمد دچار اختلاف جدی شد و پس از آن نیز در سال 1999 میلادی به اتهام فساد مالی بازداشت و محاکمه شد. او در دادگاه به شش سال حبس محکوم شد. اما در سال 2000 میلادی با اتهام بدتری خبرساز و به جرم رابطه جنسی لواط به 9 سال حبس محکوم شد، اما در سال 2004 میلادی، دادگاه او را از این جرم تبرئه کرد و پس از سپری‌کردن شش سال محکومیت، از زندان آزاد شد. بااین‌حال انور ابراهیم این اتهامات را رد کرده و آن را توطئه‌ای برای منع او از فعالیت‌های سیاسی و موفقیت ائتلاف مخالفان دولت در انتخابات مارس 2008 به رهبری خودش دانست. وی مدتی بعد به دلیل تهدید به مرگ از سوی افراد ناشناس، ناچار به پناه‌بردن به سفارت ترکیه و خواستار تأمین جانی خود از سوی دولت مالزی شد. بیل کلینتون؛ بدنامی ادامه‌دار رسوایی اخلاقی «بیل کلینتون»، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده، را می‌توان یکی از جنجالی‌ترین رسوایی‌های تاریخ سیاست ایالات متحده دانست. این رسوایی اخلاقی که در پی برملاشدن رابطه جنسی «بیل کلینتون» با «مونیکا لوینسکی»، منشی 22ساله کاخ سفید، در سال 1998 میلادی علنی شد، ضربه مهلکی به اعتبار دستگاه سیاسی ایالات متحده و خانواده کلینتون وارد کرد. اتهام کلینتون برقراری رابطه جنسی با مونیکا لوینسکی حدفاصل سال‌های 1995 تا 1996 میلادی بود؛ وی در یک سخنرانی تلویزیونی این اتهامات را رد کرد، اما در تحقیقات بیشتر قضائی، کلینتون متهم به شهادت کذب شد که این امر به استیضاح وی انجامید، اما او توانست تنها با یک رأی اعتماد اضافه از برکناری از ریاست‌جمهوری آمریکا بگریزد. در این دادگاه 21روزه، کلینتون از سوی قاضی «سوزان وبر رایت»، 90 هزار دلار جریمه و پروانه وکالت وی نیز از سوی دیوان‌عالی ایالات متحده، به مدت پنج سال تعلیق شد. لوینسکی در دادگاه اعتراف کرده بود که از سال 1995 تا 1996 میلادی 9 مرتبه با بیل کلینتون رابطه جنسی برقرار کرده است. این رسوایی حتی بر انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2000 آمریکا تأثیر گذاشت به‌طوری‌که «ال گور»، معاون وقت کلینتون و کاندیدای ریاست‌جمهوری حزب دموکرات در انتخابات آن سال، این رسوایی را یک «عامل بازدارنده» برای موفقیت و کاهش آرای دموکرات‌ها دانست. خانواده کلینتون هنوز هم بهای این رسوایی اخلاقی را می‌دهند چراکه «هیلاری کلینتون»، همسر بیل کلینتون و نامزد حزب دموکرات در انتخابات 2016 ریاست‌جمهوری ایالات متحده، نیز هنوز هم با کنایه رقبای خود درباره این رسوایی اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کند. ترامپ، نامزد جمهوری‌خواهان، در یکی از سخنرانی‌های مهیج خود در جمع هواداران، سابقه رسوایی جنسی همسر «هیلاری کلینتون» و نقش هیلاری در این داستان را دستمایه تمسخر و حمله به رقیب دموکرات خود کرد. ترامپ با اشاره به سوابق خانوادگی جدی‌ترین رقیب خود؛ یعنی هیلاری کلینتون، گفت: «من اما با خودم می‌گویم که هیچ‌کس در این کشور و حتی شاید در تاریخ کشور، در ارتباط با زنان از بیل کلینتون بدتر نبوده! او یک فاجعه بود». حاکمی ثروتمند در فقیرترین کشور «تئودورو اوبیانگ انگوئما امباسوگو»، رهبر ثروتمند گینه استوایی، یکی از فقیرترین کشورهای جهان است؛ ثروت او 600‌میلیون دلار برآورد می‌شود درحالی‌که ثروت باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، 11 میلیون‌و 800 هزار دلار برآورد شده است. کشور آفریقایی گینه استوایی با وجود داشتن یکی از غنی‌ترین ذخایر نفتی جهان، یکی از عقب‌افتاده‌ترین زیرساخت‌های جهان و فقیرترین جمعیت‌ها را در اختیار دارد. حال سؤال اینجاست که پول این نفت به کجا می‌رود؟ جواب سؤال ساده است. این پول مستقیما به حساب شرکت نفتی «اکسون‌موبیل» و خانواده اوبیانگ می‌رود. وی علاوه‌بر فساد مالی، از نقض حقوق بشر نیز ابایی ندارد، اما متأسفانه هیچ دادگاهی در این کشور قدرت محکوم‌کردن او را ندارد. صدام حسین؛ یک دیکتاتور جهانی در بین دیکتاتورهای فاسد، «صدام حسین»، رئیس‌جمهور مخلوع عراق، یک استثناست. او نه‌تنها به مردم کشورش رحم نکرد، بلکه پنجه‌های خون‌خوار خود را نیز به سمت کشورهای همسایه خود دراز کرد. بمباران شیمیایی حلبچه و جنگ تحمیلی هشت‌ساله علیه ایران، تنها بخشی از جنایات صدام حسین هستند. صدام و دولت متبوعش علاوه‌بر جنایات جنگی، در فساد مالی نیز ید طولایی داشتند. صدام حسین در واپسین سال حکومت ننگینش و تنها چند ساعت مانده به دخالت نظامی آمریکا و حمله به کشورش، میلیاردها دلار پول کمپانی‌هایی را که در عراق مشغول به کار بودند، بالا کشید. آنها با دورزدن تحریم‌های سازمان ملل و با کمک شبکه‌ای از حساب‌های بانکی خارجی دست به این اقدام زدند. این جنایت صدام در حالی صورت گرفت که مردم کشورش به‌شدت با کمبود مواد غذایی و دارو دست‌و‌پنجه نرم می‌کردند، اما دولتمردان صدام به طور پنهانی میلیاردها دلار از کمک‌های مالی را که تحت برنامه «نفت در برابر غذا» به این کشور ارسال شده بود، اختلاس کردند. نتایج تحقیقات سنای آمریکا نشان می‌دهد صدام حسین 21 میلیارد دلار از پول برنامه «نفت در برابر غذا»ی سازمان ملل را به حساب شخصی خود منتقل کرده است. حسنی مبارک؛ از قفس آهنی تا تبرئه! «حسنی مبارک»، دیکتاتور مخلوع مصر، از سال 1981 میلادی که به مقام ریاست‌جمهوری رسید، تا سه‌دوره بدون رقیب در سمت خود ابقا شد. وی در سال 2005 میلادی نیز برای چهارمین مرتبه در انتخابات پیروز شد، اما شرایط دشوار کشورش باعث شد تا در فوریه 2011 میلادی از مقام خود استعفا و قدرت را به «شورای‌عالی نیروهای مسلح مصر» واگذار کند. در همان ماه دادستان عمومی مصر، وی و خانواده‌اش را ممنوع‌الخروج و اموال و دارایی‌های او را مصادره کرد و در آگوست 2011 میلادی اولین جلسه رسیدگی به اتهامات مبارک و فرزندانش تشکیل شد. مبارک در این دادگاه که با حضور 600 نفر، از جمله خانواده شاکیان قربانیان اعتراضات مصر برگزار شد، روی یک برانکارد و داخل یک قفس آهنی در برابر قاضی حاضر و به‌همراه فرزندانش پاسخ‌گوی اتهام کشتار مخالفان و فساد مالی در دوران حکومتش شد. در نهایت پس از سه جلسه محاکمه، حسنی مبارک به حبس ابد محکوم شد، اما دادگاه تجدیدنظر در ژانویه 2013 تمام احکام صادره علیه وی را باطل و دستور محاکمه مجدد متهمان را صادر کرد که در این دادگاه مبارک از اتهامات وارده، تبرئه شد. اسلوبودان میلوشویچ؛ مرگ در حین محاکمه! «اسلوبودان میلوشویچ»، از سال 1989 تا 1997 میلادی رئیس‌جمهور صربستان و از سال 1997 تا 2000 میلادی رئیس‌جمهور جمهوری فدرال یوگسلاوی بود. وی در سال 2001 میلادی به جرم فساد و سوءاستفاده از قدرت دستگیر شد. در سال 2001 میلادی، میلوشویچ از خانه‌اش که در آنجا حبس خانگی شده بود، ربوده و به دادگاه لاهه تسلیم شد. دادگاه لاهه وی را به اتهام جنایت جنگی محکوم کرد. او هرگز در طول پنج سال دادگاه خود، حاضر به پذیرش یا انتخاب وکیل نشد. به‌هرترتیب عمر او کفاف نداد و میلوشویچ پیش از پایان جلسات دادگاهش، ناگهان و در اثر حمله قلبی، در تاریخ 11 مارس 2006 میلادی در زندان دادگاه لاهه جان باخت. از ریاست تا بی‌بندوباری «دومینیک استراوس کان»، اقتصاددان، حقوق‌دان و سیاست‌مدار فرانسوی و عضو حزب سوسیالیست فرانسه است که از سال 2007 تا 2011 میلادی ریاست صندوق بین‌المللی پول (IMF) را عهده‌دار بود. وی در تاریخ 14 ماه می 2011 میلادی درحالی‌که سوار بر هواپیمای آماده پرواز بود، از سوی مأموران فرودگاه جان. اف‌کندی دستگیر شد. اتهام استراوس کان تجاوز جنسی اعلام شد. این پرونده با شکایت یک پیشخدمت زن در هتل «سوفتیل» نیویورک، محل اقامت استراوس کان، مبنی‌بر تجاوز، به جریان افتاد. این رسوایی و تبعات آن به حدی جدی بود که استراوس کان را ناچار به استعفا از سمت خود از ریاست صندوق بین‌المللی پول (IMF) کرد و مانع حضور او در انتخابات داخلی حزب سوسیالیست در سال 2011 میلادی برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2012 میلادی فرانسه شد. همسر استراوس کان نیز در پی این رسوایی از وی جدا شد. هرچند استراوس کان به دلیل نبود ادله کافی از این اتهام تبرئه شد، اما با شکایت خبرنگاری به نام «تریستان بنون» از وی با این عنوان که استراوس کان تلاش کرده تا به او تجاوز کند، بار دیگر خبرساز شد. استراوس کان نیز ضمن رد اتهام تجاوز اعتراف کرد که تلاش کرده این زن را ببوسد. در نهایت این پرونده نیز به دلیل نبود ادله کافی مبنی‌بر اتهام تجاوز، مختومه اعلام شد، اما این پایان بی‌بندوباری‌های استراوس کان نبود چراکه وی به اتهام شرکت در یک باند فحشا تحت محاکمه قرار گرفت. وی به استخدام زنان فاحشه و برگزاری مجالس لهوو‌لعب در هتل‌های لیل، پاریس و واشنگتن متهم بود. در نهایت وی در دادگاهی که به منظور این اتهامات برگزار شد، تبرئه شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.