معجزه واقعي، پيوند عضو است
شرق: مرگ دختري از كشور افغانستان در ايران به خاطر پروسه پيوند اعضا، ماجرای اهداي عضو را به شبكه هاي اجتماعي كشانده است. براساس آخرین آمار وزارت بهداشت درحالحاضر در هر سهساعت یک نفر بهدلیل نبود ارگان مناسب برای پیوند، جان خود را از دست میدهد و اين در حالي است كه چالشهاي اهدا و دريافت عضو يكي دوتا نيست. ترس از قضاوت مردم کار دشواری بر دوش افرادی به اسم «هماهنگکننده» است. دکتر «هادی صادق»، هماهنگکننده است. او با خانوادهها همراهی میکند تا یکی از مهمترین تصمیمات زندگیشان را درباره عزیزترین کسانشان بگیرند. او برای «شرق» تعریف میکند: خانوادهای را در نظر بگیرید که پسر بزرگش که نانآور خانواده هم بوده، هنگام کار از داربست ساختمان پایین میافتد و ضربه مغزی میشود. پدر و مادر پیر و ازکارافتاده و خواهران و برادران او با قرضکردن پول جوان را به بیمارستانی آوردهاند. اما پسرشان مرده است و آنها تنها چیزی که میبینند، قفسه سینه اوست که بالا و پایین میرود. حرکت ماهیچههای قلب، این امید را در دل آنها زنده نگه میدارد که جوان زنده است. دکتر صادق در این زمینه میگوید: «مردم ایران انسانهای بخشندهای هستند و در عموم موارد فکر میکنند عزیزشان زنده است. اما نمیدانند قلب با دستگاه است که میزند و فرد فوت کرده. معمولا افراد پس از آگاهی از این موضوع به اهدای عضو رضایت میدهند. اگرچه قضاوت عمومی درباره این اقدام هم یکی از نگرانیهاست». هماهنگکنندهها اما وظیفه دارند به خانواده توضیح دهند که اهدای عضو عملی برای دریافت پول نیست بلکه نوعی ایثار است: «ما بههیچوجه در ازای اهدای عضو به خانوادهها پول نمیدهیم. ممکن است خانوادهای نیازمند باشد یا سرپرستش را از دست داده باشد. در این حالت تلاش میکنیم خانواده تحت پوشش سازمانهایی نظیر کمیته امداد امامخمینی(ره) قرار گیرد». اما این تنها مانع رضایت خانوادهها در ایران نیست: «ما با مواردی مواجه هستیم که خانوادهها بهخاطر اعتقاداتشان به معجزه باور دارند. وظیفه ما این است که به آنها بگوییم اولا معجزهای مانند زندهکردن مردگان جزء معجزات پیغمبران اولوالعزم است و ثانیا اینکه معجزه خداوند در اینجا این است که از بدن یک مرده چندین نفر را زنده میکند». ما مردم بخشندهای هستیم با وجود این هنوز آمار اهدای عضو در ایران پایین است. دکتر «امید قبادی»، قائممقام مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان، به «شرق» میگوید: «درحالحاضر سالانه پنج تا هشت هزار نفر در ایران مرگ مغزی میشوند. از این تعداد دوهزارو500 تا چهار هزار نفر ارگانها و بافتهای حیاتیشان قابلیت اهدا دارند. اما در سال گذشته تنها اعضای 808 نفر اهدا شد. این یعنی کمتر از یکسوم. البته بیان این نکته ضروری است که در سال 84 تعداد اهداکنندگان فقط صد نفر بود و در یک دهه گذشته این عدد هشتبرابر شده است». قائممقام مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان معتقد است دلیل پایینبودن اهدای عضو در ایران را باید در این باور جستوجو کرد که بسیاری از خانوادهها مرگ مغزی را معادل با مرگ نمیدانند. قبادی توضیح میدهد: «بهطورکلی در دنیا 19 دلیل برای رضایتنداشتن خانوادهها برای اهدای عضو وجود دارد که اولین و مهمترین آنها باورنداشتن به مرگ مغزی و بعد نبود اعتماد به تأیید مرگ مغزی است. این در حالی است که مرگ مغزی براي منزله مرگ است». او ادامه میدهد: «درحالحاضر در ایران تنها 30 درصد از 70 درصد کسانی که به اهدای عضو اقدام میکنند، پیش از مرگ، کارت اهدای عضو داشتهاند و 40 درصد از اهدای اعضا پس از صحبت هماهنگکنندگان اهدای عضو با خانواده متوفیان، صورت گرفته است. این در حالی است که صحبتکردن و رضایتدادن در آن لحظات برای خانوادهها بسیار سخت است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.