|

افتخار برتر از كمبودها

آذر منصوری

کسب مدال برنز توسط «کیمیا علیزاده»، تکواندوکار ایرانی بار دیگر ورزش زنان را به موضوعی قابل تأمل تبدیل کرده است. اینکه ورزشکاران زن ایرانی در چه شرایط و با چه زیرساخت‌هایی به کسب چنین مقام‌هایی نائل می‌شود. چندی پیش نتایجی که ورزشکاران ایرانی در این المپیک ریو 2016 به دست آورده‌اند، اظهارنظرها و حواشی چندی را به وجود آورد. در‌این‌میان یک بانوی ورزشکار با یک صفت توهین‌آمیز توصیف شده است. درباره این اظهارنظر هرچند به عذرخواهی گذرا منجر شد، چند نکته به نظر می‌رسد. در ابتدا لازم است اشاره شود قاعدتا جایگاه ورزش زنان ایران در ابعاد کلانش را نمی‌توانیم جدا از جایگاه ورزش ایران در صحنه بین‌المللی قضاوت کنیم. طبیعتا زمانی که کاروان ایران نتوانسته است موفقیت‌های چشمگیری را در المپیک امسال رقم بزند، توقع موفقیت درخور‌توجه از سوی زنان با توجه به ظرفیت‌هایی که برای آنها تأمین شده است، انتظار بجایی است؛ اگرچه در اینجا باید به ورزشکاران ایرانی که با تلاش‌های خود توانسته‌اند تاکنون دو مدال طلا کسب کنند، خسته نباشید گفت؛ اما تلاش‌هایی که در این زمینه انجام گرفته، این موضوع نیست که زیرساخت‌های ورزش در کشور ما به‌ویژه درباره زنان مناسب نیست. جایگاه ورزش زنان در ایران را بدون در‌نظر‌گرفتن شاخص‌هایی که مؤید شکاف‌های جنسیتی است، نمی‌توان در نظر گرفت. از‌همین‌رو زمانی که به بررسی ورزش زنان و تلاش‌هایی برای ارتقای آن در چهار دهه گذشته می‌پردازیم، می‌بینیم که ناکامی‌های امروز این حوزه ناشی از نبود برنامه‌ریزی‌های لازم در این زمینه است. برای قضاوت بهتر درباره جایگاه ورزش زنان در ایران باید به برنامه اول توسعه توجه کنیم و ببینیم برنامه‌ریزی‌هایی که در شش برنامه توسعه‌ای کشور در این سال‌ها صورت گرفته، از چه سطحی برخوردار است و آیا تضمین‌کننده جایگاه ورزش زنان ایران در مقایسه با ورزش زنان در منطقه و جهان هست یا خیر؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد در این برنامه‌ها هرگز سرمایه‌گذاری لازم برای ارتقای ورزش بانوان مدنظر قرار نگرفته است. همه این موانع در کنار تنگ‌نظری‌هایی که مزید بر علت شده‌اند، باعث شده ورزش بانوان ایرانی نتواند پابه‌پای ورزش زنان در جهان پیش برود؛ با‌این‌حال و با وجود نبود و کمبود فضا، زمینه نابرابر و محدودیت‌های سلیقه‌ای، زنان ایرانی توانسته‌اند در مسابقات بین‌المللی افتخارآفرین باشند و این بیش از هر چیز نشان از حمیّت و غیرت این زنان است و بی‌غیرت‌خواندن آنها چه عمدا و چه سهوا کاری دور از انصاف و خطاست و صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران باید در این زمینه جواب‌گو باشد. معتقدم این زنان از هر آنچه در توان داشته‌اند، برای برافراشتن پرچم ایران در جهان مایه گذاشته‌اند و به‌کار‌بردن این کلمات و قضاوت‌ها درباره آنها جفاست. کسانی که به حوزه ورزش بانوان آشنا هستند و در آن فعالیت کرده‌اند، از مرارت‌ها و سختی‌های این حوزه باخبرند و می‌دانند تلاش‌های ورزشکاران ایرانی، چه زن و چه مرد از ارزش بالایی برخوردار است. فارغ از اینکه این رفتار و بیان به چه دلیل صورت گرفته، کمترین پاسخ برای جبران آن عذرخواهی از زنانی است که برای ورزش ایران از جان و دل مایه گذاشته‌اند و حضورشان در این رویداد ورزشی بین‌المللی مقتدرانه و آبرومندانه بوده است. علاوه‌بر‌این زنان باید از سوی نهادهای مسئول تقدیر شوند؛ چراکه الگوی زن ایرانی- اسلامی در جهان را به بهترین شکل به نمایش گذاشته‌اند. امیدواریم این حضور و نتایج آن مقدمه‌ای باشد برای تلاش بیشتر دست‌اندرکاران ورزش ایران که بتوانند از همه ظرفیت‌های داخلی و خارجی برای توانمند‌کردن ورزش ایران استفاده کنند. در پایان لازم است بر این نکته تأکید شود که سرمایه‌گذاری در حوزه ورزش زنان به‌شدت می‌تواند در حوزه‌های دیگر هم اثرگذار باشد و باعث بهبود شاخص‌های دیگر در حوزه زنان شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.