واکنش به گزارش «شرق»
این خبر در شماره 2653 مورخ 21 مرداد 1395 (صفحه 16) روزنامه «شرق» ظاهرا حکایت از یک خطر بالقوه، زیر گوش بخشی از شمال شهر تهران دارد. نویسنده خبر با استناد به یک نامه مربوط به سال 1391 که در آن آقای مهندس غفرانی، ریاست وقت سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران، خطاب به آقای مهندس کریمیاناقبال، مدیر کل اداره کل معماری و ساختمان شهرداری تهران، مراتب نگرانی خود را از گودبرداری مجتمعی واقع در خیابان شریعتی و به واسطه عمق نسبتا زیاد گودبرداری و مجاورت با خط یک مترو تهران و انشعاب گاز مجتمع واقع در همسایگی شمالی این پروژه اعلام کرده و درخواست داشتهاند، پایدارسازی این گودبرداری سریعا در دستور کار قرار گیرد و در ترکیب موضوعات مطروحه در این نامه با برخی برداشتهای شخصی و غیرکارشناسانه خود موجبات نگرانی اذهان عمومی را فراهم آورده و با ایجاد ارتباط نادرست فیمابین این نگرانی و حادثه تأسفآور شهران، سعی بر آن داشته مقاله را برای مخاطبان جذاب، حائز توجه و تأمل جلوه داده و ذهن مخاطب را جهتدهی کند. حال واقعیت چیست و اطلاعات درست کدام است. (به نقل از مدیر اجرائی پروژه با ارائه مستندات لازم). 1- نویسنده اعلام کرده، کمتر دیده میشود گودبرداری یک پروژه به عمق تونلهای مترو برسد. این در حالی است که در تمام پروژههای مجاور با تأسیسات شهری (زیرسطحی یا روسطحی) در تعامل کامل با سازمان ذیربط، ملاحظات لازم مدنظر قرار گرفته و سپس به عملیات اجرائی اقدام میشود. این پروژه نیز از این قاعده مستثنا نیست و در زمان اخذ پروانه ساختمانی، هم از طریق معاونت شهرسازی منطقه 1 تهران و هم از طریق مالک پروژه، تبادل اطلاعات فنی و اخذ استعلام و راهکارهای اجرائی از شرکت قطار شهری تهران صورت گرفته است. (اساسا عمق پروژه فراتر از عمق مترو نیست). 2- نویسنده اعلام کرده، از سال 1391 تاکنون ایمنسازی صورت نگرفته است که این مطلب کاملا نادرست و ناشی از ناآگاهی و اطلاعات ناکافی نویسنده است، نهتنها پایدارسازی و ایمنسازی گودبرداری در بهار سال 93 به اتمام رسیده؛ بلکه سازه اصلی و دیوارهای بتونی 10 طبقه زیرزمین این پروژه (با کاربری پارکینگ) نیز به انجام رسیده و گودبرداری یادشده با احداث ساختمان از هر حیث ایمن و بدون مخاطره است. این موضوع از طریق ناظر واجد صلاحیت وزارت راه و شهرسازی در تاریخ 13/04/1395 به سازمان نظام مهندسی اعلام شده و آن سازمان نیز با اعزام کارشناس خود در تاریخ 17/04/1395 به محل پروژه، بر این موضوع صحه گذاشته است. (گزارش ناظر به سازمان نظام مهندسی به رؤیت مدیرمسئول محترم روزنامه شرق نیز رسیده است). 3- در همان نامه که نویسنده به آن استناد کرده، نوشته شده است، انشعاب اصلی گاز مجمتع که بر روی دیوار آن نصب شده، در مخاطره است. درحالیکه نویسنده در تیتر خبر و متن آن خطر را بیخ گوش خط اصلی لوله گاز و یکی از خطوط اصلی گاز در شمال تهران دانسته است. جای سؤال دارد که نویسنده از غیرواقعی جلوهدادن موضوع و بیان مطالبی خلاف واقع چه هدفی را دنبال میکند؟ برای آگاهی نویسنده خاطرنشان میکنم، انشعاب یک ساختمان، خطی با فشار پایین و مجهز به تجهیزات قطعکننده اتوماتیک در زمان رانش و زلزله است؛ درحالیکه خط اصلی لوله گاز دارای فشار بالا و تأسیسات حفاظتی کاملا متفاوت است. ملاحظه میشود نویسنده یا از سر ناآگاهی یا به واسطه جذب مخاطب بیشتر (اگر اهداف دیگری را متصور نباشیم) تیتر را بهگونهای رقم زده که در نگاه اول حادثهای عظیم را در کمین جامعه نشان میدهد. 4- نامه یادشده در سال 1391 نگارش شده و درحالحاضر (21 مرداد 1395- تاریخ انتشار خبر) پروژه در وضعیتی بسیار متفاوت و کاملا ایمن است، بنا به اظهار صریح نویسنده (در دیدار حضوری و در حضور مدیرمسئول محترم روزنامه شرق) ایشان اذعان کردند حتی از محل پروژه بازدید هم نکردهاند و فقط با استناد به آن نامه و شنیدهها اقدام به نشر خبر کردهاند. 5- حادثه شهران اتفاقی بود که همگان را متأثر کرد و موجی از نگرانی را در جامعه تزریق کرد. خداوند منان را شاکریم که این حادثه عواقب و تلفات گستردهای به همراه نداشت و به همت زحمتکشان در تمام دستگاههای ذیربط شرایط بهسرعت به حالت عادی بازگشت. اما تا مدتها پیامدهای اثرات روحی و ذهنی این حادثه زیر پوست جامعه باقی خواهد ماند و انتشار اخباری نادرست و براساس اطلاعات ناصحیح و غیرکارشناسانه میتواند هر لحظه نگرانی خفته جامعه را بیدار کند و موجبات تشویش اذهان را ایجاد کند. اساسا ایجاد ارتباط بین دو موضوع کاملا متفاوت (اتفاق شهران و پروژه شریعتی) میبایست از لحاظ شکلی و ماهیتی به دقت کارشناسی شده و تمام جوانب در هر موضوع در نظر گرفته شود؛ آن هم در یک رسانه پرمخاطب مانند روزنامه شرق که در این خبر هیچیک از ملاحظات یادشده دیده نمیشود. 6- از نکات دیگر درخور توجه در این خبر، انتساب بیخیالی به شرکت گاز، قطار شهری و شهرداری تهران است که پس از گذشت سالها نسبت به موضوع بیتفاوت بوده و به نظر نویسنده بیخیال هستند، بدون آنکه دلایلی بر این بیخیالی و بیتفاوتی ارائه شود. مگر میشود پروژهای با این درجه از اهمیت که توجه رئیس وقت سازمان نظام مهندسی و مدیرکل اداره معماری و ساختمان شهرداری تهران و دیگر مسئولان را به خود جلب میکند از سوی سازمانهای اشارهشده از سوی نویسنده با بیتفاوتی و بیخیالی مواجه شود؟ شهرداری منطقه یک تهران به صورت روزانه بر روند پروژه نظارت داشته، شرکت قطار شهری تهران تمامی مدارک فنی لازم و راهکارهای اجرائی را در اختیار مجریان پروژه قرار داده و بازرسیهای ادواری مکررا و منظم از وضعیت زهکش و تونل مترو انجام شده و میشود. (آخرین بازدید کارشناسان مترو از زهکش و تونل در مجاورت پروژه در تاریخ 18/05/1395 انجام شده است) شرکت گاز منطقهای نیز در مراجعات متعدد، بر صحت نگهداری از تأسیسات خود نظارت داشته و راهکارهای پیشگیرانه در اختیار مجریان پروژه قرار داده است. حتی شرکت گاز برای ایجاد آرامش بیشتر برای ساکنان ملک مجاور شمالی، پیشنهاد کرد انشعاب گاز موجود به سمت دیگر آن مجتمع انتقال یابد (مالک پروژه شریعتی هزینه این جابهجایی را تقبل کرد)، ولی با مخالفت هیأتمدیره مجتمع پل رومی (ساختمان ضلع شمالی این گودبرداری) مواجه شد. 7- ایراد دیگری که بر این خبر وارد است و نشان از آگاهی بسیار اندک نویسنده دارد، اطلاعنداشتن از ضوابط شهرسازی و طرح تفصیلی یکپارچه شهر تهران است. سند ضوابط و مقررات طرح تفصیلی یکپارچه شهر تهران براساس بند 3 مصوبه 454 کمیسیون ماده پنج شهر تهران (مورخ 04/09/1387) تهیه و در اسفند 1387 ارائه شده است و نهایتا در فروردین 1390 از سوی شورای شهر تهران تأیید و مصوب شد. در این طرح تفصیلی 55 زیرپهنه در شهر تهران متمایز شده است که نقشهها و ضوابط و مقررات آن، اسناد اصلی هدایت و کنترل تحولات کالبدی شهر تهران را تشکیل داده و برای شهرداری تهران و کلیه دستگاههای اجرائی ذیربط و ذینفعان حقیقی و حقوقی، محدوده شهر تهران لازمالاجرا است. براساس همین پهنهبندی در طرح تفصیلی یکپارچه شهر تهران و دستور نقشه صادره از سوی شهرداری منطقه یک تهران، پهنه این پروژه M111 (پهنه مختلط تفریحی، فرهنگی، تجاری با کاربرد منطقهای) است. (سابقا نیز پهنه استخر پارس، R یعنی مسکونی بوده است نه کاربری ورزشی) هر شخصی با حداقل اطلاعات در حوزه شهرسازی میداند با تثبیت کاربری براساس طرح تفصیلی دیگر مالک نیازی به درخواست تغییر کاربری و اخذ مجوز کمیسیون ماده 5 نداشته و اساسا میتواند براساس پهنه تثبیتشده برای تخریب و نوسازی و صدور پروانه ساختمانی درخواست و اقدام کند. بنابراین اشاره نویسنده به برجسازی بدون مصوبه کمیسیون ماده 5 یا عباراتی مانند برج تجاری 20طبقه جایگزین مجموعه ورزشی، نشان از ناآگاهی ایشان دارد. (توضیح: این مجتمع دارای 10 طبقه تحتانی با کاربری پارکینگ به منظور رفاه حال مراجعان و 10 طبقه فوقانی با کاربری تفریحی و ورزشی و تجاری است) بااینحال، نویسنده در بخشی از مقاله خود اشاره کرده، درباره این پروژه سؤالات زیادی مطرح است و ابهامات دیگری نیز ظاهرا برای ایشان باقی مانده است. از همین رسانه به ایشان و تمامی عزیزانی که دغدغه مشابه دارند اعلام میشود، مدیریت این پروژه ضمن اعلام آمادگی برای پاسخگویی به تمام ابهامات، حاضر است زمینه بازدید از این پروژه را فراهم آورده، تا موجبات نگرانی برطرف شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.