|

بحران آبکی

پوریا عالمی

از قدیم گفتند پول، پول می‌آورد، خواب، خواب. آب هم لابد آب می‌آورد که حالا که خشک‌سالی پیش‌روی منطقه است، برخی مسئولان منطقه آب بسته‌اند به سخنرانی‌ها و شعارهایشان و البته یک‌سری هم آب بسته‌اند به سر و روی بخشی از مردم کشورشان که به‌عنوان معترض در خیابان حاضر می‌شوند. البته و خوشبختانه مسئولان ما در مصرف آب صرفه‌جویی و به یک لیوان آب اکتفا می‌کنند. منتها مسئله اینجاست که این یک لیوان آب ناقابل را یا بعد از اختلاس‌های چندمیلیاردی در دولت گذشته می‌نوشند یا بعد از حقوق و پاداش‌های ده‌ها میلیونی در دولت فعلی.

امسال اول تابستان گفتند آب کم است؛ چون رودخانه‌ها آبشان را پس‌انداز کرده‌اند و هنوز توی سدها نریخته‌اند. حالا اول پاییز می‌گویند آب کم است؛ چون آب‌ها دارند از زمین می‌روند توی ابرها که باران شوند. اول زمستان هم خواهند گفت آب کم است؛ چون آب‌ها توی ابرها یخ زده و برف خواهند شد. همین‌طوری پیش برود، بعید نیست آب به اتهام سیاه‌نمایی و تحریک مردم به تشنگی و همکاری با آسمان و زمین برای بستن آب به آسیاب و فشارآوردن غیرمستقیم به مردم به وسیله گرمای خورشید و تحریک آنان برای کم‌کردن لباس به قصد خلاصی از آفتاب، از سوی اف‌بی‌آی، دستگیر شود. به نظر ما وقتی مشکل پول است، سریع روی پول مردم حساب می‌کنند و می‌گویند پول و یارانه‌تان را از دولت نگیرید. وقتی مشکل هواست، روی هوای مردم حساب می‌کنند و می‌گویند هوای دولت را داشته باشید و صداش را درنیاورید که هواتان پس است. وقتی مشکل نان است، روی نان مردم حساب می‌کنند و سریع آجرش می‌کنند. وقتی هم مشکل آب است، می‌گویند آب مصرف نکنید. خلاصه مشکل هر چیزی باشد، سریع روی مردم حساب می‌کنند. (درحالی‌که مصرف آب شرب نزدیک به 10 درصد کل مصرف آب در کشور است و 90 درصد آن عملا به اسم‌های مختلف ریخته می‌شود توی جوب). خلاصه همیشه مشکل ماییم. یکی بیاید ما را توی آب حل کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.