حسن تفتیان در گفتوگو با «شرق» از موفقیتش در دو ۱۰۰ متر المپیک میگوید
فینال را با حسرت نگاه کردم
شرق: حسن تفتیان نتوانست در نیمهنهایی دوی صد متر المپیک ریو خوش بدرخشد و به سودایی که در سر داشت برسد. سریعترین مرد ایران است که به مرحله نیمهنهایی بازیهای المپیک راه یافته، بامداد دوشنبه به مصاف حریفان خود رفت و در پایان در میان هشت دونده در جایگاه هشتم گروه خود قرار گرفت. او با زمان 10.23 از خط پایان گذشت تا از رسیدن به فینال این بازیها باز بماند. تفتیان در دور مقدماتی این رقابتها رکورد 10.17 را برجای گذاشت تا ایران برای اولینبار یک دونده در نیمهنهایی المپیک داشته باشد. این امیدواری وجود داشت که تفتیان در مسابقه نهایی در حد رکورد خودش 10.04 بدود که اینطور نشد. در ادامه گفتوگوی «شرق» را با موفقترین نماینده دوومیدانی ایران در ریودوژانیرو میخوانید.
از نتیجهای که گرفتید، راضی بودید؟ راستش را بخواهید نه. چرا، رسیدن به مرحله نیمهنهایی کار بزرگی بود که شما توانستید آن را انجام دهید؟ بله؛ همین که توانستم به مرحله نیمهنهایی بیایم خیلی اتفاق مهمی بود. من از بین 70، 80 دونده به نیمهنهایی آمدم و جزء 24 دونده این مرحله قرار گرفتم. خیلی از دوندههای مطرح که از من باتجربهتر بودند، در مرحله مقدماتی حذف شدند. حتی دونده قطری که رکورددار آسیا بود هم در مقدماتی حذف شد. اما خب من توقعم چیز دیگری بود. من بیشتر از آنچه مردم فکرش را بکنند تمرین کردم و زحمت کشیدم. اما با تمام اینها فهمیدم برای صعود به فینال و موفقیت باید خیلی بیشتر از این تلاش کنم. هر کسی که باید کاری برایم میکرد، به بهترین شکل کارش را انجام داد. اگر قصوری بوده از طرف خود من بوده است. هدف شما این بود که رکورد بهتری در نیمهنهایی بزنید؟ نه، تمام فکر من این بودید که به فینال برسم. باورتان نمیشود؛ وقتی در استادیوم نشسته بودم و مسابقه فینال برگزار شد، با چه حسرتی آن را نگاه میکردم. واقعا لحظه سختی بود. شما دو ماه پیش در مسابقات اروپا رکورد ایران را با زمان 10 ثانیه و چهارصدم ثانیه زدید. پیک ( اوج) بدنیتان آن زمان بود و نشد در المپیک زمان بهتری را ثبت کنید. رکوردزدن در المپیک واقعا کار دشواری است. بیشتر دوندههای خوب دنیا هم نتوانستند رکوردهای خودشان را بزنند و بالای رکوردهای شخصیشان دویدند. المپیک نیاز به تجربه، برنامهریزی و پشتیبانی دارد. ورزشکارانی در این میدان نتیجه میگیرند که از حمایت همهجانبه برخوردار باشند. شما این حمایت همهجانبه را نداشتید؟ من از همه تشکرم را کردم اما باید بگویم که ما باید در حد خودمان امکانات داشته باشیم. فکر میکنم با امکاناتی هم که در اختیارم بود، بهترين نتیجه را گرفتم. اما اگر بخواهیم در رشته دوومیدانی بهتر از این باشیم و کار بزرگتری انجام دهیم، باید بهتر از این باشیم. بهخصوص در دوی صد متر که گل سرسبد رشتههاست. برنامه بعدیتان چیست؟ این مدت واقعا خیلی تحت فشار بودم؛ چه از لحاظ روحی و چه از لحاظ برنامههای تمرینی. باید مدتی استراحت کنم و بعد از آن بلافاصله دوباره تمریناتم را شروع کنم. هدفم حضور در فینال مسابقات قهرمانی جهان و درخشش در رقابتهای قهرمانی آسیاست. من سال گذشته به مرحله نیمهنهایی رقابتهای جهانی رسیدم. این موضوع برایم اتفاق تازهای نبود. دوست داشتم در المپیک به فینال برسم که نشد. انشاءالله در مسابقات جهانی سال آینده بتوانم فینالیست باشم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.