با رواج ادبیات ناسزا مواجهیم
ژاله شادیطلب-جامعهشناس
لیلا رجبی، ورزشکار پرتاب وزنه از تریبون صداوسیما مورد قضاوت و اظهارنظری نامرسوم قرار میگیرد. فارغ از ماجرای ناراحتی ورزشکار از این اهانت، به عنوان یک جامعهشناس تصورم این است که آن کارشناس هیچ ذهنیتی درباره سخیفبودن سخنش نداشته است. قصد این را ندارم که بگویم او کار درستی انجام داده، بلکه منظورم این است این روزها آنقدر ادبیات خشن و ناسزا میان مردم رواج پیدا کرده که برخی دیگر صحبتکردن به این شکل را عادی میپندارند. برای بسیاری از ما ناراحتکننده است که زنی از تریبون صداوسیما با چنین ادبیاتی خطاب قرار گیرد اما فکر میکنم ناراحتکنندهتر این است که به رئیسجمهور کشوری با کلماتی حمله و هجمه شود که در عرف سیاسی داخل و خارج از کشور رایج نیست. پرونده ناسزاهایی که این روزها در فضاهای رسمی و غیررسمی ما ردوبدل میشود قطورتر از کلمهای است که کارشناس برنامه ورزش درباره لیلا رجبی به کار برده است. فارغ از فضای رسمی کشور که گاه به نظر میرسد ردوبدلشدن کلمات زشت در آن به امری عادی تبدیل شده است، در فضای عمومی جامعه نیز با رواج ادبیات ناسزا مواجه هستیم که متأسفانه در این ادبیات محاورهای کلمات ضدزن بسیار زیاد است. این موضوع را من به شهادت مشاهدات هرروزه در جامعه به عنوان یک جامعهشناس بیان و درباره آن ابراز نگرانی میکنم. وقت آن است که به طور جدی از خود سؤال کنیم چه شده است با وجود تلاشی که مدتها برای ریشهکنکردن کلمات رکیک و سخیف از ادبیات رسمی و محاورهای شده، بار دیگر شاهد رواج این ادبیات هستیم؟ من معتقدم دراینمیان نقش فضاهای رسمی کشور بسیار تأثیرگذار است. جامعه میآموزد و زمانی که الگویی برای آموزش نداشته باشد، به راه خودش میرود. مردان ما از کجا باید ادبیات محترمانه درباره زنان را بیاموزند وقتی این ادبیات در فضاهای رسمی کشور وجود ندارد و اتفاقا گاهي ادبیاتی به کار میرود که به نوعی زنان در آن هدف یا ابزار هستند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.