|

باهنر: به میرحسین پیغام دادم

گروه سياست: «محمدرضا باهنر»، دبیر کل جبهه پیروان خط امام و رهبری بالاخره کانالی پیدا کرد که پیامش را به «میرحسین موسوی» در حصر برساند. او بدون اشاره به اینکه چگونه و از طریق چه کانالی با او در ارتباط است، گفته: «برای آقای مهندس موسوی پیغام فرستادم که اعلام کند در‌صورتی‌که آزاد شود تا سال‌ها فعالیت سیاسی انجام نخواهد داد؛ اما گویا وی نپذیرفت... یک موقع آقایان می‌گویند ما می‌خواهیم زندگی‌مان را بکنیم و کاری هم نداریم؛ اما یک موقع هم هست که می‌خواهند بیایند بیرون هجمه راه بیندازند! معلوم است که در این مورد نظام اجازه چنین کاری را به آنها نمی‌دهد». «باهنر» مرداد سال گذشته به «شرق» گفته بود: «درباره آقای مهندس موسوی، من نمی‌خواهم از تعبیر‌های خاص استفاده کنم. من با مهندس موسوی از زمان دولت دومشان مشکل داشتم...

به این گمانه‌زنی خود بدهد در ادامه گفته بود: «من از مجلس دوم با ایشان در دو طیف سیاسی مختلف بودم، همان چند ماه اول مجلس، مهندس موسوی فهمید من ایشان را قبول ندارم و من هم همین‌طور». «محمدرضا باهنر» که تاکنون اظهار نظرهای متفاوتی درباره ماجرای حصر و میرحسین موسوی داشته، دیروز به ایلنا گفته است: «بهترین وضعیتی که می‌تواند ادامه پیدا کند همان حصر است. اگر قرار باشد دادگاهی برای این افراد برگزار شود، حکم اجرائی درمورد آنها خیلی سخت است و نتیجه رأی این دادگاه، هم به ضرر اصلاح‌طلبان و هم به ضرر خود این افراد خواهد بود». دبیر کل جبهه پیروان خط امام و رهبری در پاسخ به اینکه آیا تاکنون پیگیری درمورد مسئله حصر انجام داده‌اید؟ گفت: «ممکن است پرسیده شود حالا که این عده محاکمه نشدند چرا آزاد ‌نمی‌شوند در پاسخ باید گفت در دنیا کسی را پیدا نمی‌کنیم که علیه یک نظامی اقدام بکند و آزاد باشد. یک زمانی کسی علیه حزب ما حرف می‌زند و این طبیعی است؛ اما گاهی هم کسی اپوزيسیون نظام می‌شود، اپوزيسیون نظام در هیچ‌جای دنیا اجازه تلاش و فعالیت ندارد، مثل این است که به کسی بگوییم تو اجازه انقلاب داری». او فروردین 92 هم در یک نشست خبری درباره از حصر خارج‌شدن موسوی و کروبی پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری گفته بود: «این امر به رفتار خودشان بستگی دارد، خود این افراد باید بیایند و بگویند که ضدنظام حرف نمی‌زنیم». او در پاسخ به این سؤال که شما نیز شرط توبه را مطرح می‌کنید، افزود: «باید رفتار این دو در چارچوب قوانین کشور باشد». باهنر در پاسخ سؤال دیگری مبنی اینکه آیا حصر خانگی در چارچوب قانون است، گفت: «بله، اگر این افراد محاکمه شوند که وضعشان خیلی بدتر است». «باهنر» همان فردی است که پیش از انتخابات 88 همان نامه محرمانه معروف را نوشت؛ خیلی‌ها گفتند باهنر در آن نامه از پیروزی موسوی در انتخابات خبر داده است؛ خودش دراین‌باره به فارس گفته است: «بنده قبل از انتخابات به مقام معظم رهبری نامه شخصی و محرمانه‌‌اي نوشتم و حرف شما را تأیید می‌کنم؛ اما هنوز هم فکر می‌کنم در نگارش آن نامه به رهبر انقلاب به وظیفه خودم عمل کردم. من ننوشتم که حتما مهندس موسوی پیروز می‌شود، بلکه احتمال پیروزی آقای موسوی را مطرح کردم. در آن نامه به رهبری از احتمال تکرار دوم خرداد نوشتم، این جزء وظایف شرعی بنده بود. این نامه را به شخص مقام معظم رهبری تقدیم كردم؛ اما متن و لحن نامه نه‌تنها بوی حمایت از موسوی را نمی‌داد، بلکه یادآوری و تذکری بود که برخلاف میل اصولگرایان اگر موسوی پیروز شد، چه کنیم». او همین‌طور گفته بود: «چند روز بیشتر از آغاز تبلیغات نامزدهای ریاست‌جمهوری نگذشته بود که بنده به آقای علی‌اصغر زارعی گفتم هوشیار باشید کروبی و موسوی جلو می‌روند. شما باید در مقابل آنها تدابیری اتخاذ کنید تا رأی احمدی‌نژاد بالا بکشد که رأی احمدی‌نژاد بعد در نظر مردم بالا کشید». باهنر طبق گفته خودش به موسوی رأی نداده است؛ اما این به معنای رأی‌دادنش به احمدی‌نژاد هم نبوده، خودش به فارس گفته به محسن رضایی رأی داده است. متهم به ساکت فتنه «باهنر» از جمله اصولگرایانی است که در همان ماه‌های بعد از خرداد 88 از سوی تندروها به «ساکت فتنه» مشهور شد. گفته است: «آنها می‌گویند بنده هم باید مثل آنها از همان روز اول شعار مرگ بر موسوی سر می‌دادم و از طرفی هم درود بر مخالفان موسوی می‌گفتیم؛ اما بنده با این نظر موافق نبودم. معتقد بودم تا زمانی که ناامید نشده‌ایم باید از موسوی برای پیوستن به ملت دعوت می‌کردیم. ممکن است برخی‌ها بگویند آقا چگونه فتنه را مدیریت کرد که در جواب باید گفت وظیفه آقا یک چیز است و وظیفه ما یک چیز دیگر. شما ببینید یک ماه بعد از انتخابات چقدر از شخصیت‌های مهم کشور با آقای موسوی دیدار کردند و در این دیدارها چه به آقای موسوی گفتند. من هم به دیدار آقای موسوی رفتم، نمی‌توانستم بگویم آقای موسوی تو خائن، منافق و ضدانقلاب هستی؛ اما بیا به جبهه انقلاب برگرد. به‌طور طبیعی به ایشان گفتم شما نخست‌وزیر امام بودید، سرمایه اجتماعی دارید و از سوي شورای نگهبان تأیید شده‌ايد، باید با انقلاب رفتار متناسب داشته باشید و از خر شیطان پیاده شوید...؛ من در جلسه‌ام با آقای موسوی 10 تعریف از ایشان ارائه کردم. نه اینکه فقط من این‌طور باشم، هرکس پیش آقای موسوی می‌رفت همین‌گونه بود؛ اما اینکه برخی‌ها امروز بیایند تعاریف آن روزهای من را پیدا کنند و بگویند نظر باهنر درباره موسوی این است، منصفانه نیست. آقایان به کسانی که بعد از انتخابات تلاش می‌کردند دست موسوی را بگیرند و به آغوش انقلاب بازگردانند می‌گویند ساکت فتنه».

بهمن‌ماه 90 نیز گفته بود: «برخی از دوستان می‌گفتند؛ موسوی و کروبی را فورا باید اعدام کنیم، که من به آنها گفتم، اینکه این دو نفر را در میدان قیام اعدام کنیم مشکل حل نخواهد شد و بنده همین الان هم می‌گویم که این روش را قبول نداشتم چراکه این‌گونه نمی‌شود مملکت را اداره کرد. همه ما می‌فهمیدیم و می‌دانستیم که برای محدودیت خانگی آقای موسوی و کروبی آخرین نفری که راضی شد، حضرت آقا بود. قوه ‌قضائیه شش‌ماه زودتر می‌خواست این دو نفر را محدود کند، اما آقا موافق نبود. متأسفانه برخی دوستان تندروی ما می‌گفتند برای حصرکردن موسوی و کروبی باید فشار بیاوریم که آقا راضی شود اما گفتیم که فشار به رهبری خط قرمز ماست». او همچنین گفت: «به نظر من کسانی که می‌گویند ما چهار، پنج ماه قبل از انتخابات می‌دانستیم موسوی خائن است، دعوای اصلی‌اش با شورای نگهبان است...در انتخابات 88، مقام معظم رهبری، شورای نگهبان و مجموعه نظام مخالفتی با کاندیداتوری موسوی نداشتند و حتی شورای نگهبان صلاحیت آقای موسوی را تأیید کرد. یعنی اینکه شورای نگهبان تأیید کرد که آقای موسوی رجل مذهبی سیاسی، مدیر و مدبر است». او گویا فقط متهم به ساکت فتنه نشده است بلکه در ماجرای ممنوع‌التصویرشدن رئیس دولت اصلاحات هم نقطه‌نظراتش با انتقاد هم‌جناحی‌هایش روبه رو شده است. تیرماه 94 به «اعتماد» گفته بود: «من دراین‌باره... با دوستان تند خودم هم بحث کردم. من رئیس دولت اصلاحات را... آقای هاشمی را جزو سران فتنه نمی‌دانم... الان نمی‌خواهیم این بحث دوباره از قول من باز شود». باهنر و نخست‌وزیر «باهنر» که بیشترین عمر خود را بعد از انقلاب، در مجالس قانون‌گذاری گذرانده است، درباره رابطه خود با آخرین نخست‌وزیر گفته است: «در مجلس دوم، بنده بیشترین درگیری‌ها را با مهندس موسوی داشتم. اصلا نطقی که بنده در روز تحلیف آیت‌الله خامنه‌ای کردم مشهور است. لذا بنده از ابتدای انقلاب آقای موسوی را می‌شناختم و به نسبت به ایشان خطراتی را نیز احساس می‌کردم. و منهای تمام اتفاقاتی که بعد از انتخابات به وجود آمد، اصولا ایشان را صالح برای اداره کشور نمی‌دانستم». او یک خاطره به قول خودش خیلی قدیمی هم از میرحسین موسوی دارد که در گفت‌وگو با عصر ایران مطرح کرده است: «روزی که آقای مهندس موسوی قرار بود برای بار دوم در مجلس رأی بیاورد و نخست‌وزیر شود، در مجلس دوم بود. ما تصمیم گرفتیم به ایشان رأی ندهیم، نظر حضرت امام این بود که رأی بدهیم. شب قبل روزی که رأی اعتماد بود (که آن زمان رأی تمایل می‌گفتند) آقای منتظری که خدا انشالله رحمتشان کند و خدا از سر تقصیرات همه ما بگذرد، آن‌موقع قائم‌مقام رهبری بودند، باخبر شدند و ما را احضار کردند. ما سه نفر بودیم که از تهران به قم رفتیم. من و آقای بادامچیان و نفر سوم یادم نیست. آقای منتظری خیلی صریح گفت فردا می‌خواهید چه کنید، من خودم آقای موسوی را قبول ندارم اما چون آقا گفته (به حضرت امام آقا می‌گفت) باید مهندس موسوی را انتخاب کنید. ما گفتیم حرفی نداریم. اما من یک سؤال دارم. شما می‌خواهید آقای مهندس موسوی با 270 رأی نخست‌وزیر شود یا می‌خواهید نخست‌وزیر شود؟ گفت 270 رأی می‌خواهد چه کار؟ نخست‌وزیر شود. گفتم بنابراین من به او رأی نمی‌دهم به شما می‌گویم ایشان بین 160 تا 170 رأی می‌آورد. اگر یک مقدار آدم هوش داشته باشد تحلیل می‌کند. مهندس موسوی با 167 رأی نخست‌وزیر شد. با آنکه مجلس دوم اولین تجربه من بود و من 30ساله بودم، با یک مقدار هوش می‌شود تشخیص داد». او در ادامه گفته است: «رأی‌آوردن مهندس موسوی واجب کفایی بود. یعنی تشخیص ما این بود. واجب عینی نبود. چون اگر واجب عینی می‌شد، برای انقلاب خیلی بد می‌شد، چون یکباره در دنیا مطرح می‌شد که 270 نفر در مجلس به مهندس موسوی رأی دادند. این برای دموکراسی بد بود. ما همین استدلال را برای آقای منتظری آوردیم. الان هم فرض می‌کنیم حضرت آقا دوست داشته باشند یک لایحه در مجلس تصویب شود، اگر من مطمئن باشم که تصویب می‌شود، رأی خودم مهم نیست. اما اگر شک کنم که با یک رأی من ممکن است رأی بیاورد یا نیاورد، باید رأی بدهم». شهریور94 هم در گفت‌وگو با ایلنا از پیش‌بینی خود درباره رأی‌آوری میرحسین در سال 92، آن هم براساس مکالمه‌ای که بین او و میرحسین درگرفته بود خبر داد: «سال ۸۸ ٬ پنج روز بعد از انتخابات، پیش موسوی رفتم حرف‌هایی که به او زدم در حد دو یا سه جمله بود. در گذشته هم مخالف دولت موسوی بودم، به او گفتم مهندس ۲۰ سال است در سیاست نبودی. یک سال است که آمدی و ۱۳‌میلیون به شما رأی دادند. این ۱۳‌ میلیون خیلی باید غنیمت باشد. به او گفتم با این ۱۳‌ میلیون کار کن قطعا در دوره آینده رئیس‌جمهور خواهی بود. بعد گفتم هر دولتی نیاز به اپوزیسیون دارد. شما هم اپوزیسیون این دولت شوید اما نظام اپوزیسیون نمی‌خواهد. اساسا هیچ نظامی اپوزیسیون خود را تحمل نمی‌کند. به او گفتم اگر اپوزیسیون نظام باشی خیلی خوش‌شانس باشی، نهضت آزادی می‌شوی. موسوی عصبانی بود می‌گفت ستادهای او را گرفتند و تعطیل کردند. به او گفتم اگر اپوزیسیون نظام شوی، خودت را هم می‌گیرند اما اگر اپوزیسیون دولت بشوی قطعا من در حزب شما نمی‌آیم و رقیب من خواهید بود. اما من از تریبون‌های مختلف حتی در صداوسیما دفاع خواهم کرد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.