|

نامه خانواده سربازان حادثه نی‌ریز به فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی

به دنبال توجه

«محمد مؤمنی»، فوق‌دیپلم دارد و کمربند مشکی کاراته؛ اما حالا چند هفته‌ای هست که خانه‌نشین شده. او ازجمله سربازان پادگان ۰۵ کرمان است که برای مرخصی به شیراز می‌رفتند و در جاده نی‌ریز دچار سانحه شدند. در این حادثه ۱۹ نفر جان ‌باختند؛ اما محمد از تصادف جان به در برد. او که در نتیجه این تصادف دچار پارگی کبد، شکستگی کتف و سه مهره کمر و گردن، پارگی ساعد دست و پارگی ریه شده بود؛ پس از انتقال به بیمارستان شهید رجایی شیراز هشت روز در آی‌سی‌یو بستری شد؛ پس‌از‌آن نیز محمد ۱۲ روز را در بخش گذراند و سپس ترخیص شد. ترخیصی که «منوچهر مؤمنی»، پدر محمد، آن را زودهنگام می‌داند و می‌گوید بچه‌اش را با برانکارد به خانه آورده‌اند و هنوز محمد سرپا نشده،‌ برگه اعزام به خدمت برایش صادر شده است. او در گفت‌وگو با «شرق» می‌گوید: «ما مشکلات زیادی داریم؛ به‌همین‌علت است که به فرمانده کل ارتش نامه نوشته‌ایم و خانواده‌های دیگر حادثه‌دیدگان هم آن را امضا کرده‌اند. البته نامه را هنوز به دست سرلشکر صالحی نرسانده‌ایم؛ اما در آن، در هشت مورد گفته‌ایم که بچه‌های ما در جریان این اتفاق هیچ تقصیری نداشته‌اند و بعد هم درخواست‌هایمان را مطرح کرده‌ایم». او می‌گوید:‌ «درخواست ما این است که فرزندانمان از سربازی معاف شوند؛ آن هم نه معافیت پزشکی. خواسته ما این است که کارت پایان خدمت برای این بچه‌ها صادر شود. خود پزشکی که از طرف بیمارستان به ما معرفی شده بود، شش ماه مرخصی برای محمد نوشته است. پزشک دیگری که محمد را نزد او بردیم، ۹ ماه مرخصی برایش نوشته؛ اما ارتش این مرخصی را قبول ندارد و برگه اعزام به خدمت درِ خانه‌مان ارسال کرده. سؤال ما این است که آیا این بچه‌ها با این همه صدمه می‌توانند خدمت کنند». وقتی از او می‌پرسم به‌هر‌حال باید سربازی را تمام کنند و معمولا هم پس از دوران آموزشی سربازان با درجه تحصیلی بالاتر به کارهای دفتری گمارده می‌شوند،‌ پاسخ می‌دهد:‌ «این بچه حتی نمی‌تواند کار دفتری انجام دهد. به ‌خاطر پارگی ریه تنگی نفس دارد. بچه‌ام ورزشکار بود؛ ولی حالا نه می‌تواند ورزش کند و نه کار. آینده این بچه‌ها تحت‌ تأثیر این اتفاق قرار گرفته است و به‌همین‌خاطر ما از ارتش می‌خواهیم این موضوع را درباره پرونده آنها در نظر بگیرند». او می‌گوید خانواده این سربازان البته خواسته مشخص‌تری هم دارند و آن هم این است که چون حین خدمت این اتفاق برای سربازان رخ داده، خواهان عنوان شهید و جانباز برایشان هستند. مؤمنی در‌این‌باره تأکید می‌کند:‌ «ما مجبوریم هزینه‌های زیادی برای درمان این بچه‌ها بدهیم؛ چون بعد از آنکه تب حادثه خوابید و مسئولان آمدند و عکس انداختند و رفتند، دیگر توجه کمی به سربازان شد. حتی ما برای محمد خواهان انجام ام‌آرآی بودیم؛ ولی به ما دی‌ماه نوبت داده‌اند. تا دی‌ماه کمر محمد جوش خورده و معلوم نیست که درست جوش خورده باشد؛ با‌این‌حال هزینه‌های درمان برای ما مهم نیست. من برای اینکه بچه‌ام دوباره سرپا شود، حاضرم هر‌چقدر لازم است، خرج کنم؛ اما حرفم این است که سرنوشت اینها چه می‌شود». همان‌طور که سرنوشت این سربازان نامعلوم است،‌ سرنوشت «وحید حلاج»‌ هم نامعلوم است؛ سربازی که وقتی به بیمارستان شیراز منتقل شد،‌ سطح هوشیاری بسیار پایینی داشت و هنوز که هنوز است در کماست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.