مظفر بختیار به روایت سیدحسین نصر
سيد حسين نصر
در دهه 40 هنگامیکه استاد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بودم، با دانشجویی از گروه زبان فارسی آشنا شدم که نامش مظفر بختیار بود و در یکی از کلاسهای درس بنده شرکت میکرد. جوانی بود بسیار مؤدب که زبان فارسی را با فصاحتی استثنائی صحبت میکرد و مینوشت. بهزودی با هم از لحاظ علمی و آموزشی بسیار نزدیک شدیم و او در چند طرح علمی با بنده همکاری میکرد و حتی هنگامیکه رساله فارسی سهروردی را برای چاپ آماده میکردم، در موارد گوناگون در تصحیح متن کمک میکرد. در برگرداندن «ایران، پل فیروزه» به فارسی نهتنها من را یاری کرد؛ بلکه به علت سلیقه بسیار والایی که در چاپ کتاب داشت، دعوت من را پذیرفت که به ایتالیا برود و مستقیما بر چاپ فارسی آن نظارت کند. نتیجه زحمات او که تعمق در فرهنگ ایران و ادب فارسی را توأم با ذوق فوقالعاده هنری نشان میدهد، در تمام صفحات این کتاب نمایان است. بعد از انقلاب روزی از چین با من تماس گرفت و معلوم شد که رایزن فرهنگی ما در آن دیار شده است. از دوستان چینی شنیدم چقدر دکتر بختیار در دوران مأموریت خود به شناخت فرهنگ ایران در چین خدمت کرد. درگذشت او برای این حقیر بسیار دردناک بود؛ مانند ازدستدادن فرزندی. او یکی از برجستهترین و خوشذوقترین دانشمندان عصر خود بود. روحش شاد باد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.