تمر، حتی بدتر از روسف
اگر عملکرد دولت «دیلما روسف»، رئیسجمهور معلقشده برزیل، در مدیریت اقتصادی فاجعه بود، بهتر است بدانیم که دولت «میشل تمر»، با اتکا به حمایت نیروهای ائتلافی خود موفق شده راهی پیدا کند تا باوجود تنها سه ماه حضور در رأس قدرت، عملکردی بهمراتب بدتر از خود بهجا بگذارد. اقدامات دولت تمر نمیتوانسته بیش از این ضدونقیض باشد؛ برای مثال، او در مواجهه با فشار معترضانی که علیه روسف، حزب کارگر و فساد جاری بهپا خاسته بودند، اعلام کرده بود کابینهای از چهرههای برجسته سیاسی تشکیل خواهد داد، اما درست خلاف آن را انجام داد: تمر از چهرههایی دعوت به همکاری کرد که هر یک بهدلیل رسواییهایشان مورد تحقیق قضائی قرار گرفته بودند. او همچنین متحدان «ادواردو کونا»، معاون تعلیقشده روسف را که احتمالا فاسدترین سیاستمدار برزیلی در تاریخ آن کشور است، به مقامهای کلیدی دولتی منصوب کرد. از آن جمله میتوان به انتصاب «آندره مورا» به رهبری فراکسیون دولت در مجلس نمایندگان اشاره کرد؛ شخصی که تنها یکی از چندین اتهامش، قتل نفس است. در حوزه اقتصادی نیز تمر تصمیم گرفته تا دستمزد کارمندان دستگاه قضائی را افزایش دهد. این افزایش حقوق در برخی موارد به نزدیک 40 درصد میرسد که هیچ تناسبی با بحران حاد اقتصادی که دامنگیر کشور شده است، ندارد. تمر که خود در 55 سالگی بازنشسته شده، همچنین در رابطه با بحث اصلاح نظام تأمین اجتماعی نیز حداقل سن بازنشستگی را 70 سالگی اعلام کرده است. این قانون در کشوری تصویب شده که امید به زندگی در برخی ایالتهای آن حتی به 70 سال نیز نمیرسد. او همچنین در حالی از رهبران تجاری خواسته است تا هنگام استخدام نیروی کار کسانی را در ارجحیت قرار دهند که در خارج از کشور آموزش دیده و به دانش تکنولوژیک بهروزتری مجهز شدهاند که نرخ بیکاری همچنان به روند افزایشی خود ادامه میدهد. این توصیه از آنجایی غیرمسئولانه است که آموزشدیدگان و فارغالتحصیلان خارج از کشور عموما آن قشری هستند که نسبت به فارغالتحصیلان داخلی از اوضاع مساعدتر مالی برخوردارند. امروز میتوان دولت تمر را بیش از پیش با واژه پسرفت توصیف کرد. متحدان آن از عقبماندهترین نیروهای حاضر در عرصه سیاسی برزیل هستند. به لطف حضور تمر، فراکسیون «گلوله، انجیل و گوشت گاو» (BBB) روزبهروز بر نفوذ خود در مجلس نمایندگان میافزاید. وضعیت کنونی چنان عجیبوغریب است که یکی از ژنرالهایی که ابایی از ستایش و تمجید کودتای 1964 ندارد، تنها با فاصله اندکی، از رسیدن به ریاست بنیاد ملی سرخپوستان (FUNI) بازمانده است. با تمام این اوصاف، واضح است که رئیسجمهور موقت به موج تحولات ناخوشایند کنونی اهمیت نداده و درصدد است تا با اقداماتی نظیر تلاش فعالانه برای جلوگیری از تعلیق و اخراج ادواردو کونا که برای دههها از دوستان نزدیک او بوده است، اوضاع را حتی از این نیز بدتر کند، اما از همه جالبتر این است که با وجود تمامی این اخبار و تحولات، آنانی که راه خیابان را در پیش گرفته و با کوبیدن بر قوری و قابلمه اعتراض خود به فساد را اعلام میکردند، اکنون بهسادگی ناپدید شدهاند. پایاندهی به ریاستجمهوری دیلما و حفظ تمر در این مقام بدونشک موجد بدترین نوع از سیاستهای واپسگرایانهای است که میتوان برای آینده برزیل متصور بود. در این لحظه، بخش مشخصی از جامعه برزیل با نوستالژی به دوران گذشته و رژیمهای خودکامه پیشین نگاه میکنند. آنان در دولت تمر فرصت بازگشت به زمان و مکانی را یافتهاند که در گذر دههها مبارزات مترقی اجتماعی از دست دادهاند. در نتیجه میتوان بهدرستی درک کرد که چرا بسیاری از منتقدان و مخالفان دولت روسف نیز امروز فریاد برکناری تمر را سر میدهند. دراینمیان، به نظر میرسد دور نیست آن زمانی که این منتقدان حتی خواهان بازگشت دیلما شوند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.