آیا به اندازه کافی بیان شده است و دردی را دوا نمیکند؟
هما نصرتی : مسائل فراوانی وجود دارند که واقعا تکرار آنها بیفایده است و بعید نیست هرکداممان پیش از گفتن مکرر آنها، در دلمان گفته باشیم: «به اندازه کافی بیان شده است و دردی را دوا نمیکند». اما سؤال اینجاست چرا یک نهاد آماری که طبعا وظیفهاش اعلام اعداد، فارغ از مسائل کیفی آن است، خودش را پشت چنین جمله مأیوسکنندهای پنهان میکند؟ آیا مثلا هواشناسی حق دارد آمارهای روز دما در نقاط مختلف کشور را صرفا به دلیل آنکه دردی را دوا نمیکند، منتشر نکند؟ آیا پلیس میتواند آمار جرم و جنایت و کشتههای جادهای را نگوید، صرفا به این دلیل که به اندازه کافی بیان شده است؟ به نظر میرسد پشت این اظهارنظر عجیب سازمان ثبت احوال، بهنوعی خستگی مزمن نهادهای بوروکراتیک از انجام وظیفه ذاتیشان پنهان شده باشد. آنها خستهاند از اینکه هر بار، پای نرمافزارهای اکسل بنشینند و دادههای آماریشان را سبکوسنگین کنند تا به مردم از میزان مشکلات جامعه خود بگویند و حتی شاهد اندکی تأثیرگذاری هم نباشند! خستگی کارمندان از نظام بوروکراتیک با انبوهی از پروندهها، اعداد، دادههای دستهبندینشده و پوشههای خواندهنشده، موضوع تازهای نیست و طبعا حتی با نظامهای یکپارچه آماری که مبتنی بر تکنولوژی جدید هست، نیز حل نمیشود اما اگر این خستگی را کناری بگذاریم، به نظر میرسد دسته دلسوزانی از همین کارمندها هستند که میخواهند به جای آمارها، براي مردم ابراز نگرانی کنند. واقعیت این است که آمار در جامعه امروزی ما یک وظیفه مهم اما متناقض هم دارد؛ کار آمار و اعداد این است که واقعیت را از پیش چشمِآسانخوان توده جامعه پنهان کند و حق اظهارنظر یا نگرانی آنها را درباره مسائل شخصیشان سلب کند. با این دید، فردی که گفته «به اندازه کافی بیان شده است و دردی را دوا نمیکند»، گویی میخواسته بگوید «مردم، چرا مراقب افزایش وحشتناک آمار طلاق نیستید!».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.