شبکه تهران پخش فیلمهای دلهرهآور را آغاز کرد
یک هفته وحشت بهصرف سینما در تهران
سحر آزاد: تهرانیها میتوانند برای یک هفته آدرنالین خونشان را بالا ببرند. شبکه تهران به مدت یک هفته پخش فیلمهایی در ژانر وحشت را آغاز کرده است. از شنبه این هفته، 9 مرداد تا پنجشنبه، فیلمهایی در ژانر وحشت از شبکه تهران درحال پخش است. این فیلمها در هفتهای با عنوان «از هفته فیلم وحشت بدون حضور کودکانتان لذت ببرید» نمایش داده میشوند و مخاطبان تهرانی میتوانند هر شب ساعت 23 یا ظهر روز بعد ساعت 14 آن را ببینند. با اینکه ژانر وحشت یکی از موضوعهای پرمخاطب در جهان است، اما نمایش اینگونه فیلمها به صورت مداوم و پیاپی، آنهم به مدت یک هفته کمتر در رسانههای ایرانی و حتی سینماها اتفاق افتاده است. مدتی است که برخی از سینماها به اکران فیلمهایی در این زمینه پرداختهاند، بااینحال شبکه تهران بهعنوان یکی از شبکههای سیما، هفتهای را به فیلمهایی با چنین مضمونی اختصاص داده است. در این هفته نهتنها فیلمهای ایرانی خارجی همچون یتیمخانه، سکوت برهها، حس ششم و دیگران نشان داده میشوند بلکه فیلم ایرانی «شب بیستونهم» هم پخش میشود. هرچند این اثر، تنها فیلم ایرانی نمایش دادهشده در این هفته است و شاید جای خالی دیگر آثار ایرانی همچون فیلمهای ساموئل خاچیکیان که به استاد دلهره و وحشت در سینمای ایران معروف است، حس میشود. این فیلم اثر حمید درخشانی است که در سال 1368 ساخته شده که یک سال بعد به اکران درآمد. کارگردان در این اثر از افسانهها و خردهفرهنگهای اقوام ایرانی استفاده کرده است که محترم و اسماعیل بهعنوان شخصیتهای فیلم مطابق یک سنت خانوادگی، از کودکی برای یکدیگر در نظر گرفته میشوند تا در جوانی با هم ازدواج کنند. والدین محترم هنگام بهدنیاآمدن محترم و خاککردن جفت او، با دیدن شبحی نگران آینده هستند. در تابستان ۱۳۴۲، شایعهای سر زبانها میافتد راجع به زلزله تهران. شهر تخلیه میشود. محترم در راه بازگشت به خانه، میان خیال و واقعیت شبحی را بر بام خانه میبیند و دقایقی بعد در چندمتری خود در آشپزخانه با شبح روبهرو میشود که با صدایی وحشتناک بهسوی او میآید... . پخش فیلمهایی در یک ژانر از شبکه تهران مختص به سینمای وحشت نیست و به گفته احسان کاوه، مدیر شبکه تهران، پیش از این نیز فیلمهایی در ژانرهای دیگر به نمایش درآمدهاند همچنانکه دو هفته قبل هفته فیلمهای کلاسیک بوده و در آینده هم فیلمهای دفاع مقدس و فانتزی ارائه میشود. کاوه اما نکته مهم نمایش این فیلمها را آشنایی مخاطبان با ردهبندی فیلمها دانست و به «شرق» گفت: «به بهانه این ژانرها میخواهیم بحث ردهبندی فیلمها را جا بیندازیم. همه آثار سینمایی الزاما مناسب همه گروههای سنی نیستند و خانوادهها و پدرومادرهای ایرانی عادت ندارند این ردهبندی را رعایت کنند». او ادامه داد: «ما امروزه در معرض هجوم آثار فرهنگی مختلفی هستیم که از میان آنها باید دست به انتخاب بزنیم و آثار مناسبی را برای اعضای خانواده و خودمان انتخاب کنیم. با این کار پدر و مادرها آموزش میبینند که چگونه گونه مناسبی از آثار فرهنگی را انتخاب و حتی نحوه دیدن این فیلمها را کنترل کنند. هدف اصلی ما این است که با نمایش آثار سینمایی در یک ژانر، خانوادههای ایرانی را آموزش دهیم که رده فیلمهای مناسب خود را بشناسند و دست به انتخاب بزنند». با وجود آنکه فیلمهای ژانر وحشت در سالهای گذشته نیز گاهوبیگاه از شبکههای مختلف سیما نشان داده شدهاند، اما برای اولینبار است که یک هفته برای نمایش این آثار در نظر گرفته شده است و بههمیندلیل طبیعی است که اطلاعات اولیهای در این زمینه وجود نداشته باشد، اما پس از گذشت چند روز از نمایش آنها میتوان واکنشها را نسبت به این موضوع سنجید. به گفته کاوه، از وقتی نمایش فیلمهای ژانر وحشت در شبکه تهران آغاز شده، تماسهای زیادی با این شبکه گرفته شده و بازخوردهای بسیار مثبتی ثبت شده است البته دراینمیان برخی از مخاطبان هم نسبت به نمایش این فیلمها انتقاد کردهاند و خرده گرفتهاند که چرا فیلمهایی با چنین مضامینی نمایش داده میشوند. مجید حسینیزاد، مدرس سینما و تلویزیون و استاد جامعهشناسی، نیز در مورد نمایش فیلمهایی در یک ژانر از صداوسیما به «شرق» گفت: «بحث بر سر این است که از چه زاویهای به این موضوع نگاه کنید. نمایش فیلم با ژانرهای مختلف در سازمان صداوسیما سابقه داشته است؛ بهعنوانمثال برنامه هنر هفتم برای آشنایی بیشتر مردم با سینما فیلمها را از مکاتب سینمایی تا آثار یک کارگردان شروع کرد و برنامههای دیگری هم بودند که از شیوههای مختلفی برای نمایش آثار سینمایی استفاده میکردند، اما از نظر اینکه مخاطب ما چقدر با ژانر وحشت آشناست، باید بگویم که اتفاقا مخاطب سینمارو ما سالهاست با این مقوله آشناست. در گذشته مردم با دیدن فیلمهایی مانند «رز زرد» یا «طلسم» و بعد از آن از طریق دیویدی و اینترنت، آثار این نوع سینما را دیدهاند و بههمیندلیل نمیتوان گفت آنها با ژانر وحشت بیگانه هستند». او افزود: «البته تعدادی از مخاطبان هم هستند که شناختی از ژانر وحشت ندارند؛ مثلا در شهرستانهای کوچک که سالنهای سینما کم است یا معمولا تفریح مردم تلویزیون است، فیلمهای ژانر وحشت کمتر دیده شدهاند و بههمیندلیل هم بود که یکی از ممیزیهای تلویزیون تا سالها نمایش فیلمهای ژانر وحشت بود. خاطرم هست که حدود 10 سال قبل وقتی فیلم «رینگ» از شبکه چهار پخش شد، چه انتقادهای زیادی شد. بههمیندلیل نگذاشتند این روند ادامه پیدا کند». این کارشناس رسانه در مورد اثرات نمایش فیلمهایی در ژانر وحشت از شبکه تهران عنوان کرد: «به نظرم این کار ایرادی ندارد چون مخاطب با اینگونه سینما هم آشنا میشود. در تمام دنیا تلویزیونها اقدام به این کار میکنند منتها با تمهیداتی، بهعنوان نمونه، ساعت پخش این فیلمها معمولا دیروقت و در ساعت پایانی شب است تا کودکان خواب باشند. ضمن اینکه معمولا هنگام نمایش این فیلمها مخاطب را از مضمون آگاه میکنند؛ مثلا در بخشی از صفحه نمایش نوشته میشود که فیلم برای کودکان زیر 16 یا 18 سال مناسب نیست. از این طریق والدین متوجه میشوند که فیلم برای فرزندشان مناسب نیست و باید بخشی از مسئولیت خود را نیز ایفا کنند و تمام مسئولیت را به گردن رسانه نیندازند و بگویند فرزندشان با دیدن فیلم دچار آسیب شد». حسینیزاد با بیان اینکه نمایش فیلمهای ژانر وحشت از صداوسیما درکل اتفاق خوبی است، ادامه داد: «به نظرم اگر مسئولان این برنامه سعی کنند کمکم پیش بروند و از ژانر دلهره به وحشت برسند، میتوانند به مرور، نمایش این نوع فیلم را در میان مخاطبانشان جا بیندازند و از این طریق، یک برنامه پایدار داشته باشند. همچنین میتوان قبل از نمایش فیلم، بخشهایی از فیلم را نمایش داد و تحلیلی از آن ارائه کرد تا مخاطب آماده شود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.