چرا مسلمانکشی؟
دیلیتایمز: افغانستان از آن دست کشورهایی است که برای مدتی طولانی گرفتار جنگ و خشونت است. اخبار حمله و انفجار در افغانستان بهقدری زیاد است که دیگر بهسختی میتوان توجهها را به آنها جلب کرد. اگرچه گفتن این موضوع مایه تأسف است، اما نشان میدهد زمانی که خشونت تبدیل به موضوعی پیشپاافتاده میشود، دیگر نمیتوان توجه عموم مردم را به آن جلب کرد، اما این دلیل نمیشود که با شهروندان افغانستان ابراز همدردی نکنیم. آنها که روزهای سختی را میگذرانند. حمله انتحاری روز شنبه به تظاهراتکنندگان جنبش روشنایی نمونهای است از وقیحانهترین نوع حملات فرقهای. آنهم به یک تظاهرات صلحآمیز که شعارهای آن چیزی جز رفع نابرابری و ترویج عدالت نبود. هزارهایهای شیعه که روز شنبه برای جلوگیری از عبور خطوط برق میلیوندلاری از میان استان محروم بامیان تظاهرات کرده بودند، حتی به فکرشان هم خطور نمیکرد که اقدامشان با چنین سطح شنیعی از خشونت روبهرو شود. این حمله انتحاری که ۸۰ کشته و ۲۳۱ زخمی برجای گذاشت، نشان داد خشونت علیه شیعیان هزاره تا چه میزان زیاد است. مسئولیت این حمله انتحاری را داعش برعهده گرفته است. ازهمینروست که شاید این پرسش مطرح شود که چگونه این گروه به کشوری بیثبات حمله میکند؟ شیعیان هزاره یک گروه اخلاقگرای مذهبی است که سالها، هم از سوی افغانستان و هم از سوی پاکستان مورد آزار و اذیت قرار گرفته است. آنها یکی از قربانیان اصلی دعوای شیعه- سنی و گروههای افراطگرایی مثل طالبان در پاکستان و افغانستان بودهاند. واقعا جای تأسف است که خشونت علیه این گروه همچنان ادامه دارد و این گروه نه در افغانستان و نه در پاکستان از امنیت لازم برای زندگی برخوردار نیستند. سوخت لازم برای این تنفر و خشونت را مقدسگرایی تأمین میکند که افراطگرایان مذهبیاي مانند داعش بهدنبال آن هستند. آنها برای رسیدن به هدف پاکسازی مذهب خود از مرتدان، دیگر گروههای اسلامی را مورد حمله قرار میدهند. به همین خاطر است که وقتی مسلمانی مسلمان دیگری را میکشد نباید تعجب کرد. نکته دیگر اینکه نباید این خشونت را تنها مختص گروههای سازمانیافته تروریستیاي مانند طالبان و داعش دانست. اگرچه این دو گروه وحشیانهترین و بزرگترین اقدامات تروریستی علیه مسلمانان را در دهههای اخیر سازماندهی کردهاند، اما در برخی کشورهای مسلمان نیز نبودن رواداری به اشکال مختلف آن نسبت به دیگر مذاهب مسلمان دیده میشود. ازهمینرو شاید هدف اول و فوری این باشد که این سازمانهای تروریستی از بین بروند، اما این هدف بدون آنکه حکومت در این کشورها امکان رشد گروههای تروریستی را بهطور کامل سلب کند، ناقص است. دراینمیان افغانستان ازجمله کشورهایی است که نیاز به اقدامات فوری دارد چراکه فضای این کشور به دلیل دههها بیثباتی و محرومیت به محلی مناسب برای رشد افراطگرایان تبدیل شده است. ازاینرو حضور گروههای افراطی نظیر داعش در منطقه جای تعجب ندارد. در سطح گستردهتر نیاز است که حکومت وهابی عربستان سعودی جنگ ایدئولوژیک خود را به پایان برساند. چراکه این جنگ باعث درگیری فرقهای در سایر کشورها خواهد شد و حمایت هر یک از دو کشور از کشورهای دیگر نیز این تنش را افزایش خواهد داد. بنابراین اگرچه نباید نقش غرب در کشورهای منطقه و ادامه تنشها در این کشورها را نادیده گرفت، اما خود کشورهای اسلامی نیز میتوانند برای حل مشکلاتشان پا پیش بگذارند. آنچه در اینجا مهم است، دیگر مسئله سیاستهاست. بههمیندلیل برای خاموشکردن همیشگی شعلههای خشونت در منطقه که شدیدترین نوع آنها در خشونتهای سازمانیافته داعش علیه دیگر مسلمانان نمایان شده، لازم است سیاستهای کل کشورهای منطقه مورد بازبینی و اصلاح قرار گیرند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.