|

هدف؛ ازبین‌بردن تمرکز دولت

حمیدرضا جلایی‌پور: در این صحنه نابرابر رسانه‌ای، دولت روحانی با نیروهای اصولگرای میانه‌رو روبه‌رو نیست، با نیروهایی روبه‌روست که من به آنها نیروهای «آفندی» می‌گویم. یعنی در این جدال رسانه‌ای، روحانی در برابر علی‌اکبر ناطق‌نوری یا علی لاریجانی یا علی مطهری و دیگر عقلای جناح راست نیست، بلکه روحانی مقابل یک شبکه پنهان است که البته مردم کوچه و خیابان هم نیستند. آنها قدرت نفوذ و استفاده از امکانات عمومی و رسانه‌های جمعی را دارند. آنها همان حاملان دولت پنهان هستند. با این مقدمه، حال سؤال درست این است که چرا این جریان در برابر دولت روحانی دنبال جنگ روانی مداوم است؟ به چند عامل می‌توان اشاره کرد که اگر این عوامل را خوب بشناسیم، از تکاپو‌های آنها جا نمی‌مانیم و می‌توانیم گام چهارم را در انتخابات ٩٦ با موفقیت برداریم و من معتقدم برمی‌داریم (گام اول پیروزی روحانی در انتخابات ٩٢ و گام دوم برجام و گام سوم انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری ٩٤ بود). عامل اول این است که دوره احمدی‌نژاد برای نیروهای آفندی دوره‌ای طلایی، شیرین و رؤیایی بودو دست آنها باز بود و هر کاری که می‌خواستند به نام اسلام، مدیریت جهانی و عدالت و... می‌کردند و به قول معروف، همه میراث این کشور را می‌خواستند مهندسی کنند و شخم بزنند. آنها خود را پدیده ٣٠ سال آینده جامعه سیاسی ایران می‌دانستند. ولی آنها در انتخابات ۹۲ یک‌دفعه غافلگیر و بعد از حذف هاشمی گرفتار ریاست‌جمهوری روحانی شدند. در سال ۹۴ هم بعد از احرازنشدن صلاحیت تعداد قابل‌توجهی از چهره‌های باسابقه اصلاح‌طلب و مدیران موفق در انتخابات مجلس، فکر نمی‌کردند نتیجه حضور مردم به ضرر آنها تمام شود. آنها فکر نمی‌کردند آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی بعد از رد صلاحیت در انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم، بیاید و بتواند رأی اول مجلس خبرگان رهبری تهران شود. این غافلگیری دوم به آنها خیلی فشار آورده و آنها را نگران و عصبی کرده است و حالا هم به‌شدت از نتیجه انتخابات سال ٩٦ هراسان هستند، چراکه می‌دانند مردم از لحاظ اقتصادی حتی اگر یک نفس راحت بکشند، از همین‌ حالا انتخابات را باخته‌اند. بنابراین به هر دری برای ناامیدکردن مردم می‌زنند. این مسائل به عامل دیگر نگرانی «نیروهای آفندی» نیز مربوط است. درواقع عامل اول هم ذیل آن قابل‌بررسی است و آن موضوع مهمی زیر پوست جامعه سیاسی ایران است. نگرانی نیروهای آفندی معضلات اصلی جامعه مثل بی‌کاری یا اعتیاد نیست، اگر هم بی‌کاری یا اعتیاد جزء نگرانی‌هایشان باشد، برایشان اولویت نیست که چرا کشور هفت ‌میلیون نفر بی‌کار دارد. یا چرا ایران جامعه‌ای بزرگ از معتادان را در دنیا دارد؟ برای آنها اجرای سند چشم‌انداز مهم نیست، برایشان مهم نیست در هشت‌ سال دولت احمدی‌نژاد ٧٠٠‌‌ میلیارد دلار درآمد نفتی داشتیم اما رئیس دولت محبوبشان، کشور را با رشد اقتصادی پنج درصد از رئیس‌جمهور دوران اصلاحات تحویل گرفت اما منفی شش درصد به روحانی تحویل داد. یا اصلا برایشان به‌ثمررساندن برجام مهم نیست. دغدغه آنها این است که با زدن نیروهایی که می‌توانند در بزنگاه‌های آینده کشور نقش‌آفرینی جدی داشته باشند، جامعه سیاسی ایران را وجین و هرس کنند. در تصور آنها شخصیت سیاسی موفقی مثل روحانی نباید در آینده در جای حساسی مثل ریاست‌جمهوری باشد. آنان می‌ترسند اگر روحانی همین‌طور موفق جلو برود و فضای اقتصادی کشور هم مقداری مثبت‌تر شود، زمین‌خوردنش سخت‌تر و پرهزینه‌تر شود. به همین دلیل به هر وسیله و ابزاری متوسل می‌شوند تا او را تضعیف کنند. (منبع: شرق)

حجت‌الاسلام محسن غرویان: مسئله روشن این است که در مملکت ما دو جریان فکری و سیاسی وجود دارد و با هم رقابت می‌کنند؛ یک جریان واپس‌گرای سنتی و خشک و به یک معنا ارتجاعی است؛ جریان دیگر جریان روشنفکری دینی است و عالمانی در آن هستند که با دنیای روز آشنا هستند و با علوم جدید ارتباط دارند و نگاه به آینده دارند و طالب روابط انسانی با دنیا هستند. این دو جریان در هر مسئله‌ای با هم رقابت دارند؛ هر طیفی از این دو جریان هم چهره‌های شاخصی دارند. آقای روحانی طبیعتا در جریان دوم قرار می‌گیرند، چراکه او یک عالم روشنفکر دینی است و اعتقاد دارم مسیر دکتر بهشتی را ادامه می‌دهد. البته روحانی شاگرد این عالم دینی هم بوده و همان جریان فکری و نگاه را دارد. در مقابل عده‌ای از عالمان و روحانیون هم هستند که مخالف دکتر شریعتی و شهید بهشتی بودند و الان هم مقابل روحانی ایستادند و تلاش می‌کنند روحانی نتواند تفکرات خود را پیش ببرد و جریان فکری و سیاسی‌ای که به آن اعتقاد دارد موفق شود؛ برای همین به روش‌های مختلف سنگ‌اندازی می‌کنند. تحلیل من این است که این مخالفت‌ها و سنگ‌اندازی‌ها از قبل از ریاست‌جمهوری روحانی آغاز شده بود؛ بعد از پیروزی روحانی در انتخابات هم مدتی از رأی مردم بهت‌زده بودند، اما بعد از آن شروع کردند به فعالیت و الان هم نهایت تلاش خود را می‌کنند که همه فعالیت‌های روحانی را به بن‌بست بکشانند و متأسفانه در این راه از تهمت و دروغ و تحریف مسائل و اخبار، زیاد استفاده می‌کنند و بداخلاقی‌هایی دارند، اما از این طرف پایگاه و جایگاه روحانی در بین مردم بسیار بالاست و طیف فکری روحانی که اعتدال است، محبوبیت خود را بین مردم دارد، با این وصف پیش‌بینی من این است که روحانی در انتخابات سال آینده همچنان پیشتاز خواهد بود و رأی اکثری را خواهد داشت. من معتقدم یک اتاق فکر علیه دولت وجود ندارد، بلکه چندین اتاق فکر در حال فعالیت هستند که پایگاه‌های آنها در تهران، قم، مشهد و برخی شهرهای دیگر است. این اتاق‌های فکر متعدد هستند و در آنها رقبای روحانی می‌نشینند و برنامه‌ریزی می‌کنند و شاید پول‌های زیادی را برای برهم‌زدن سخنرانی‌ها و ایجاد موج علیه دولت صرف می‌کنند. در مسئله فیش‌های حقوقی هم فراموش نمی‌کنیم که این اختلاس‌ها و مفاسد کلان مربوط به این دولت نیست و در دولت قبل آغاز شد و هنوز هم پرونده اختلاس‌های نجومی ادامه دارد اما عده‌ای به‌گونه‌ای فضاسازی می‌کنند که گویی حقوق 40میلیونی بیشتر از اختلاس سه‌‌هزار‌میلیاردی است و در زمان آن مفاسد کلان، سخنی نمی‌گفتند و الان یک‌باره دلسوز و حساس شدند. مصادیق بی‌عدالتی در دولت قبل بسیار متعدد و کلان‌تر بود، ولی برخی تریبون‌ها، افراد و جناح‌ها انصاف ندارند که به صورت یکسان اعتراض کنند که این ناشی از اغراض سیاسی است، اما خدایی هم هست و دل‌های مردم محکمه و دادگاه اصلی است. به نظرم حقوق ملت کار خود را خواهد کرد و استیفا خواهد شد. اهل انصاف هم می‌بینند و می‌دانند که این دولت اگر اشتباهی کرده، عذرخواهی می‌کند و روحیه پوزش از ملت را برخلاف دولت قبل دارد. (منبع: ایلنا)

صفایی‌فراهانی: در ابتدای تشکیل دولت آقای روحانی هم این نکته را متذکر شدم که بحران‌های پیش‌روی دولت آقای روحانی از دولت اصلاحات بیشتر خواهد بود. آنها به صورت تمام‌وقت در حال بحران‌سازی و ایجاد فضای مه‌آلود هستند. در هشت‌ سال دولت آقای احمدی‌نژاد درآمد کشور به صورت انفجاری افزایش یافت و از سوی دیگر وضعیت مدیریت کشور به‌شدت تضعیف و قانون‌گریزی در دولت‌های نهم و دهم یک شعار جدی شد! در شرایط کنونی پیامدهای آن ضعف مدیریت و قانون‌گریزی‌ها در قالب غارت‌های بزرگ اقتصادی و همچنین رانت‌خواری‌ها و اختلاس‌های باورنکردنی خودنمایی می‌کند. کسانی که در فضای تحریم‌ها از رانت‌های «بادآورده» برخوردار بودند، با اجرائی‌شدن برجام منافع خود را در خطر می‌بینند و به همین دلیل به هر حربه‌ای متوسل می‌شوند تا برجام را متوقف کنند. این عده گمان می‌کنند اگر در مسیر برجام بحران ایجاد کنند و اجازه ندهند دولت برنامه‌های خود را اجرا کند، ممکن است دوباره از امکانات و رانت‌های دوران تحریم برخوردار شوند. آقای روحانی تنها در گفتار خود از برجام سخن گفتند؛ آن هم در جهت اینکه با همدلی و هم‌زبانی برنامه اقتصاد مقاومتی را پیاده کنند و هیچ برنامه مدونی ارائه نکردند. با وجود این، مخالفان برجام بدون اینکه اصلا بدانند برنامه دولت چیست و چه اتفاقی قرار است در کشور رخ دهد، ولی چون می‌دانستند با توفیقاتی که دولت روحانی در این مدت به دست آورده امکان گل‌آلود‌کردن فضا خیلی ساده نخواهد بود، شروع به مخالفت کردند. نکته قابل‌توجه این است که توافق برجام با موافقت مقامات بلندپایه نظام صورت گرفته و به شکلی نبوده که صرفا آقای روحانی و تیم حرفه‌ای مذاکره‌کننده، تصمیم‌گیرنده نهایی باشند. دولت روحانی با مشکل تخریب سازمانی روبه‌رو است، سازمان برنامه کلا تهی شده، وزارت نفت با تغییرات مکرر آسیب جدی دیده، همین‌طور وزارت اقتصاد، بانک مرکزی و سامان بانکی کشور و... . آقای احمدی‌نژاد تلاش کرد در دوران هشت‌ساله ریاست‌جمهوری خود نظام اداری سازمان‌یافته و تثبیت‌شده‌ای را که پس از انقلاب در ایران با هزینه‌های بسیار سنگین شکل گرفته و تجربه اندوخته بود، کاملا به هم بریزد. نتیجه آن شده است که پس از دولت دهم کشور با یک سیستم مدیریتی و کارشناسی به‌هم‌ریخته و نامطمئن روبه‌رو است. بدیهی است، چنانچه مذاکرات برجام، دو سال از وقت دولت روحانی را گرفت، جاانداختن اقدامات برجام در بخش‌های اقتصادی، با این نابسامانی سازمانی داخلی، کار بسیار مشکل‌تری است، چراکه توافق با بانک‌ها و بیمه‌ها و مؤسسات اقتصادی مختلف در دنیا در پشت یک میز مثل برجام روی نخواهد داد و به زمان و نیروی ورزیده بسیار باتجربه نیاز است که بتوانند در پشت میزهای مختلف با مسئولان اقتصادی کشورهای مختلف در اقصی‌نقاط بنشینند و جزءبه‌جزء پیش بروند. کسانی که اعتقاد دارند با امضای یک توافق بین ایران و قدرت‌های جهانی همه‌چیز مانند روز اول و دوران قبل از تحریم‌ها می‌شود، شناختی از فضای بین‌المللی و تجارت جهانی ندارند و در خوش‌باوری‌های کودکانه به سر می‌برند. در نتیجه آقای روحانی بین گروه کاسبان تحریم‌ها، مدیران غیرآشنا با حل مسائل بین‌المللی در داخل ایران و مدیران زیان‌دیده شرکت‌های خارجی که با ایران مراوده اقتصادی داشته‌اند، گرفتار شده است. (منبع: آرمان)

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.