|

فرزانه فرهنگ

میلاد کیایی. آهنگ‌ساز و نوازنده سنتور

اولین‌بار که اسم ارفع اطرائی را شنیدم، چیزی حدود شاید بیش از نیم قرن پیش بود، در آن زمان یک قطعه [کنسرتینو برای سنتور و ارکستر] شنیدم، خیلی خوشم آمد، دیدم عجب کار تکنیکال و بسیار فنی است. خب، طبیعتا پیگیر شدم ببینم این اثر از چه کسی است. آنجا بود که متوجه شدم تک‌نوازی سنتور این قطعه دلنشین را خانم [ارفع اطرائی] به زیبایی نواختند. ایشان در آن زمان در کوران فعالیت‌های هنری‌شان بودند (سال‌های 42-41 تا 46-45). استاد اطرائی در حقیقت در گروه‌ها و ارکسترهایی که نوازندگی می‌کردند، می‌درخشیدند، ضمنا چهره بسیار زیبایی هم داشتند. خب، این یک لطف مضاعف خدایی است. شاید برایتان جالب باشد، با وجودی که من نیز ساز تخصصی‌ام سنتور است و خودم باید به فرزندم سنتور بیاموزم، اما به رسم کسوت‌شناسی، فرزند کوچکم را حدود 27 یا 28 سال پیش (عمر خیلی سریع می‌گذرد و بعد از این هم فکر کنم سریع‌تر بگذرد!) نزد ایشان فرستادم تا سنتور را فرا بگیرند و چند جلسه‌ای از این استاد بزرگ بهره گرفت. پس ببینید این هنرمند برای شخص من چقدر قابل احترام است. من برنامه‌های ایشان را با دقت پیگیری و تعقیب می‌کردم، منتها چون سن من کمتر بود و ضمنا موسیقی برای من ذوق‌وشوق بود نه حرفه، بنابراین چندان فرصت نمی‌کردم حضور دیداری با ایشان داشته باشم. اما بعد از سال‌های 57، فرصت بیشتری فراهم شد تا هنرمندانی را که قبل از آن خیلی سخت می‌شد ببینیم را از نزدیک ملاقات کنیم. حدود 30 سال پیش و در یکی از محافل خصوصی که به همت برخی هنرپروان گران‌مایه برگزار می‌شد، من استاد اطرائی را به همراه همسر گرامی‌شان زنده‌یاد استاد یاوری که ایشان هم از نوازندگان برجسته کلارینت در ارکستر سمفونیک بودند، ملاقات کردم. این دیدارها برایم خیلی‌خیلی سعادت‌بخش بود و مرتب هم تکرار می‌شد و می‌دیدم این خانم چقدر علاوه بر اینکه باتکنیک و زیبا سنتور می‌نوازند، چقدر هم بافرهنگ هستند. خب، ما نوازنده‌هایی را داریم که خیلی خوب ساز می‌نوازند، اما برخی از آنها هستند که اگر ساز آنها را از آنها بگیریم، متأسفانه وجودشان دیگر بی‌مقدار می‌شود و قابلیت‌های دیگری را از آنها نمی‌بینیم، ولی یکی از هنرمندانی که فرهنگ و هنر را با هم در ژرفای وجود خود دارد، استاد [رفع اطرائی] هستند. برای من افتخار بزرگی بود که در تمجید این بانوی هنرمندِ پیش‌کسوت، که پیش کسوت‌تر از همه ما هم هستند، چند خطی بنویسم. امیدوارم جامعه ایران به‌ویژه جوان‌ترها، نام این بزرگان را همیشه در ذهن داشته باشند و با احترام و نیکی از آنها یاد کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.