وقتی لباس کاروان ایران حرف میزند
سجاد فیروزی
مراسم رونمایی از لباس رسمی کاروان ایران در المپیک به اندازه کافی شوکهکننده بود؛ لباسی که قرار بود تنپوش قهرمانان ایران در بزرگترین آوردگاه ورزشی دنیا باشد تا پای ثبت رکورد «زشتترین» لباس کاروان اعزامی هم پیش رفت. وحشت کنار هم قرارگرفتن سه رنگ نارنجی، آبی روشن و سرمهای چنان بر فضای جامعه حاکم شد که گویی فرهنگ و تمدن ایران به یغما رفته. دیگر نه خبری از «سبز» صلحآمیز بود و نه پاکی «سپید» که دراینمیان خودنمایی کند؛ حتی رنگ سرخی که قرار بود نشانه صلابت کاروان در المپیک هم باشد، به رنگ نارنجی بدجور باخته بود. رونمایی از همان لباسها بازتاب جالبتوجهی در رسانهها ازجمله در فضای مجازی داشت؛ اگرچه دقایق اندکی بعد از این رونمایی بسیاری با نیش و کنایه شروع به تمسخر طرح به کار گرفتهشده کردند؛ ولی پشت همه این نیش و کنایه همبستگی جالبی وجود داشت؛ این بار فراتر از موضوعاتی که معمولا «چپ» و «راست» را مقابل همدیگر قرار میداد «انسجام» کمنظیری شکل گرفت و هدف یکی شد: اینکه برای نام ایران هم که شده، این لباسها عوض شود. «فضای مجازی» مانند هیولایی خشمگین به یکهتازیاش ادامه داد و کار تا «حفظ آبروی ملی» بالا رفت.
دراینبین عدهای هم مثل همیشه تلاش کردند سادهترین کار، یعنی خالیکردن شانه از بار مسئولیت را انجام دهند و خود را از هرگونه خطایی مبرا کنند. بااینحال این بار برخلاف گذشته و «موارد مشابه» اتفاق درخورتوجهی رخ داد و نهادی با شجاعت مسئولیت خطای احتمالیاش را به گردن گرفت! کمیته ملی المپیک که مسئول تهیه لباسهای رسمی کاروان المپیک بود، کمتر از چند ساعت بعد از رونمایی از این لباسها در اقدامی ستودنی به صورت رسمی اعلام کرد «صدای انتقادات را شنیده و درصدد اصلاح لباس رسمی کاروان خواهد بود». البته این اعلام رسمی در حالی صورت گرفت که هنوز هم انتقادات سنگین و جای بسی سؤال بود که نهادی با این شجاعت چطور حاضر شده طرحی به آن ضعیفی را بپذیرد و حتی اقدام به رونمایی از آن به صورت رسمی کند. البته همانطور که در همان بیانیه هم عنوان شده «اصراری بر بیخطانبودن» وجود نداشت و در نهایت هم کار به جایی رسید که پای طراحان خوشذوق دیگری به میان آمد... . کمیته ملی المپیک در شرایطی «صدای انتقادات مردم» را شنید که معمولا در حوزههای مختلف بهویژه در ورزش کسی علاقهای به «شنیدن» ندارد؛ تجربه تلخ اعتراضها به لباسهای ملی پیشازاین در ذهن مخاطبان حک شده و با لجاجت عدهای هرگز راه به جایی نبرده بود. برای روشنشدن این موضوع نباید راه زیادی رفت یا زمان زیادی سپری شود؛ تا همین سال گذشته سه سال به صورت پیاپی، مردم و بازیکنان تیم ملی فوتبال کشورمان از طرح و کیفیت لباسهای ملیپوشان گلایه میکردند؛ ولی نهتنها این صدا «شنیده» نشد؛ بلکه با پیشنهاد تمدید قرارداد با برند یادشده، سوهان روح، فعالیتش را گستردهتر کرد. جالب اینکه فدراسیون قبلی فوتبال نهتنها حاضر به «شنیدن صدای منتقدی» نشد؛ بلکه از باکیفیتبودن لباسهای تیم ملی دفاع هم کرد؛ دفاعی که بعدها با اعتراف رئیس آلمانی همان برند مبنی بر بیکیفیتبودن لباس ایران، مشخص شد چندان هم پایه و اساسی نداشته است! حالا هرچند غریب، ولی بالاخره یک جا در ورزش ایران «صدای مردم» و از همه مهمتر «صدای منتقد» شنیده شده و نهتنها با آن مخالفتی نشده و «تهمت بیدانشی» بر کسی زده نشده؛ بلکه به آن انتقاد عمل هم شده است. همین روز گذشته، با طراح تازهای همکاری شده و لباسهای درخوری قرار است تن قهرمانان ملی ایران را در «ریو» بپوشاند. شاید اقدام کمیته ملی المپیک آغازی باشد برای شنیدن صدای منتقد، صدای مردم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.