سدهای تحصیلی افغانها مغایر اخلاق و قانون است
بهمن کشاورز
درباره اینکه گفته شده کودکان افغانستانی که به هر شکل تابعیت ایران را گرفته باشند، همچنین کودکانی که تابعیت ندارند اما مقیم ایران هستند، باید برای ثبتنام در مدارس ایران به دفاتر خاصی مراجعه و معرفینامه اخذ کنند، باید گفت اولا وقتی کسی به هر شکل و ترتیب و علت، تابعیت ایران را تحصیل کرد از هر جهت از تمامی مزایای ایرانیبودن برخوردار خواهد شد. استثنای این مورد مشاغل و مناصبی است که در قانون مدنی در باب تحصیل تابعیت برشمرده شده است. استفاده از این مزایا نمیتواند برای گروهی از دارندگان تابعیت ایران مشروط و معلق شود زیرا این امر با دو اصل ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی و شقوقی از اصل سوم همین قانون در تعارض خواهد بود. ثانیا این در مورد کودکان افغانستانی که ثبتنام آنها به تحصیل مجوزی از دفاتر خاص موکول شده است گفتنی است. تا آنجا که به یاد دارم، افغانستانیهایی که به ایران پناه میآوردند، در کمیسیونها یا دفاتری متشکل از نماینده وزارت کشور و یک وکیل ایرانی به نمایندگی از دفتر پناهندگان سازمان ملل حاضر میشدند و این کمیسیون در مورد آنها اظهارنظر میکرد که آیا درخور دادن پناهندگی هستند یا خیر و این درخصوص اشخاص کبیر بود. ممکن است فرزندان صغیر اینگونه افراد پس از بررسی مدارک و سوابقشان، بهتبع والدین تحصیل تابعیت کنند یا نکنند. اما بحث آموزش و امکان استفاده از مدارس ایرانی چیز دیگری است. هر بچهای که در سن تحصیلات باشد و به هر شکل وارد ایران شود، تا زمانی که در این خاک حضور دارد باید از امکان تحصیل برخوردار باشد. شاید مراجعه این اطفال به دفاتر مورد بحث با این دیدگاه است که تکلیف پناهندگی یا تابعیت والدین یا همراهان آنان روشن شود. ولی بههرحال همچنان که گفتم، ممانعت از ورود این بچهها به مدرسه، با هیچ ضابطه شرعی و انسانیای انطباق ندارد و اینگونه اطفال چه به این دفاتر مراجعه کرده یا نکرده باشند، باید امکان تحصیل را پیدا کنند زیرا این حالت با معیارهای اخلاقی ایرانیان سازگار است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.