انجمنهای هنری دوست دارند دولتی باشند؟
حسین هاشمپور
درحالیکه مجموعهداران، بانکها و بنگاههای اقتصادی در هنرهای تجسمی صاحب گردش مالی چشمگیری هستند، مجسمهسازان ميگويند بهدليل نداشتن بودجه، دوسالانه خود را به تعویق انداختهاند! به تحلیل محتوای آنچنانی هم نیاز نیست، مقصود بيشتر این مصاحبهها این است که دولت پول دهد تا انجمن مجسمهسازان دوسالانه برگزار کند! یک: تردیدی نیست که دولت و بهطور مشخص وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید به شکلگیری دوسالانههای هنری کمک کند؛ اما اگر قرار است دولت پول بدهد، توقعات دولتی را هم خواهد آورد که سالیان دراز هنرمندان از آن شاکی بودهاند؛ اکنون که برگزاری این دوسالانهها به انجمنها سپرده شده جای تعجب دارد چرا از این فرصت طلایی، استفاده تاریخی نمیشود؟ باید ثابت شود انجمنهای هنری میتوانند روی پای خود بایستند و دولت ضمن ایفای نقش نظارتیاش موظف است به توسعه زیرساختها بپردازد و برای تقویت قدرت انجمنها و نهادهای هنری چارهاندیشی کند؛ اتفاقا اگر قرار به مطالبهگری از دولت است باید پرسشگری و انتظارات انجمنها در راستاي چنین رویکردهایی باشد. دو: گفتههایم عجیب و غریب نیست این همه گالری هر هفته و هر ماه بدون انتظاری از دولت رویداد برگزار میکنند، بعضي از آنها اسپانسر دارند، بعضي هم با خریداران و مجموعهداران تعامل مستمر دارند؛ چرا انجمنهای هنری نمیتوانند گلیم خود را از آب بیرون بکشند؟ روی کاغذ که توان و امکانات بالقوه انجمنهای هنری فراتر از گالریهاست. سه: به نظر میرسد انجمنهای تجسمی باید در زاویه نگاهشان خانهتکانی کنند، اگر همیشه یک هنرمند را بهعنوان رئیس برگزیدهاند که نهایت خلاقیتش برگزاری یک نمایشگاه آثار 200 هزار تومانی بوده، بهتر است به استخدام مدیرانی بيندیشند که هنرمند نیستند؛ اما کاربلد هستند و میتوانند با تهییج منابع بزرگ و جلب حمایتهای کلان داخلی و خارجی، ساماندهی امور صنفی و شکلدهی رویدادها را شایسته نام یک انجمن هنری با چند صد عضو فرهیخته به انجام برسانند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.