من، بهشتی و روز واقعه
رضا کیانیان
سالها پیش برای بازی در فیلم روز واقعه از من دعوت شد؛ برای نقش یکی از برادران «راحله». وقتی برای قرارداد در دفتر تولید فیلم حاضر شدم، بعد از تشریفات بالاخره حرف دستمزد به میان آمد! مدیر تولید فیلم گفتند که برای این نقش، صدهزار تومان در نظر گرفتهاند. من گفتم بسیار خوب! صدهزار تومان برای نقش و 300هزار تومان هم برای خودم، که میشود 400هزار تومان! مدیر تولید گفت که این فیلم متعلق به امامحسین(ع) است و خیلیها آرزوی بازی در آن را دارند. آن روزها، دستمزد من برای بازی، همان 400هزار تومان بود و فکر نمیکردم که نیاز باشد چانه بزنند. در نهایت عذرخواهی کردم و قراردادی نبستم. فردا به من زنگ زدند و گفتند که حاضرند بابت بازی در آن نقش، 150هزار تومان بپردازند. چند وقت بعد دوباره تماس برقرار شد. این و آن را واسطه کردند...، تا اینکه به مبلغ 300هزار تومان رساندند. من اما وقتی که ناخنخشکی آنها را میدیدم و حس میکردم که چطور خود را نماینده امام حسین(ع) فرض میکنند و از اسم ایشان سوءاستفاده میکنند دیگر از کارکردن با آن گروه تولید احساس خوبی نداشتم. با اصرار گفتم، 400! نه یکقران کم و نه یکقران زیاد! و خداحافظی کردم.چندروز بعد برای کاری به دفتر بنیاد فارابی رفتم تا مهندس بهشتی را ببینم. آقای بهشتی از من پرسید که «قرار بوده در فیلم روز واقعه بازی کنید؟» گفتم بله! پرسیدند: «برای بازی، چقدر دستمزد گفته بودید؟» گفتم: «400هزار تومان برای 30 روز».بلافاصله از خانم بهرامی خواستند با دفتر تولید «روز واقعه» تماس بگیرند و ایشان با عصبانیت به آنسوی خط اعتراض کردند که چرا نامه دروغ نوشتید و تلفن را قطع کردند. من حیران و گیج پرسیدم جریان چیه!؟ مهندس بهشتی توضیح داد که از دفتر تولید فیلم به آقای انوار، معاون آقای خاتمی (وزیر ارشاد اسلامی وقت) نامه زدهاند و گفتهاند که کیانیان برای 10 روز بازی در یک فیلم ارزشی، درخواست 600هزار تومان دستمزد داشته و از ایشان خواسته بودند که منِ کیانیان را ممنوعالکار کنند و آقای انوار هم در زیر نامه دستور داده بودند! و مهندس بهشتی دنبال من میگشته که از راست و دروغ ماجرا آگاه شود! موضوع از نظر ایشان و من پایان یافته بود و حالا که به آن سالها نگاه میکنم، شأن مدیریتی جناب بهشتی برایم روشنتر میشود خصوصا که امروز برخی از مدیران، بیآنکه خلاقیتی از خود نشان دهند، صرفا اجراکننده تصمیمات بالادستیهای خود هستند. آن زمان ایشان هم میتوانست با یک تلفن یا چند خط پاراف در پایین یک نامه، من را ممنوعالکار کند درحالیکه خودِ من هیچگاه درنمییافتم موضوع از چه قرار بوده. اما این ویژگی بهشتی است که حواسش به جزئیات هست. حواسش هست که چطور تکههای پازل مجموعهای که مدیریتش را برعهده گرفته، کنار هم بچیند فردای همان روز از طرف آقای احمدرضا درویش برای بازی در فیلم کیمیا به تهیهکنندگی آقای یشایاییان دعوت شدم و با خانم پروانه پرتو بدون کوچکترین چکوچانهای، همان روز قرارداد 400هزارتومانیام را بستم و قسط اولش را دریافت کردم و دوستی من با احمدرضا درویش، خانم پرتو و آقای پرویز یشایاییان کلید خورد! و همان سال برای اولینبار نامزد سیمرغ بلورین نقش دوم مرد شدم! اگر درایت مهندس بهشتی نبود، شاید آن نامه نمیگذاشت تا سالها در فیلمی بازی کنم... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.