ترامپ در قامت شاهزاده جنگهای صلیبی
اردشیر زارعیقنواتی: کنوانسیون چهارروزه حزب جمهوریخواه آمریکا از همان شروع چالشبرانگیز شده است. این نشست هم در متن و هم در حاشیه بسیار خبرساز بود که تا حدودی می توان آن را درست مثل کمپین «دونالد ترامپ» جنجالآفرین به حساب آورد. روز اول جلسه هزاران شرکتکننده جمهوریخواه با غیبت بسیاری از رهبران و سران حزبی در اعتراض به کاندیداتوری ترامپ شاهد شکاف سیاسیای که حزب را در چنبره خود گرفته است، بودند. نشستی که با اختلاف، کشمکش و رسوایی آغاز شده بود، بالاخره در شامگاه روز دوم با پذیرش رسمی دونالد ترامپ بهعنوان کاندیدای حزب جمهوریخواه برای رقابت با «هیلاری کلینتون»، رقیب وی از حزب دموکرات، به سر آمد. این انتخاب پرچالش و تفرقهبرانگیز که با انتخاب «مایک پنس»، فرماندار کنونی ایالت ایندیانا که گفته میشود سهمیه جنبش «تیپارتی» در درون حزب جمهوریخواه بوده و بهشدت گرایش راست افراطی دارد، قرار است در روز پنجشنبه با سخنرانی ترامپ و معاون او پنس، استراتژی این حزب برای رقابت ماه نوامبر ریاستجمهوری را نهایی کند.همزمان با سمتگیری حزب جمهوریخواه با این انتخاب برای گرایش به راست افراطی، در اردوی دموکراتها با پیوستن «برنی سندرز» سوسیالیست به كمپین هیلاری به نظر میرسد که این حزب برای جلب نظر حامیان رادیکال و جوان سندرز سکان برنامههای محافظهکارانه کاندیدای دموکرات را بیشازپیش به طرف چپ میانه متمایل کرده است. در این مقطع از شروع دور نهایی نبرد انتخابات ریاستجمهوری، جمهوریخواهان با گرایش به راست افراطی و دموکراتها به سمت چپ میانه که تلفیقی از دیدگاههای هیلاری و سندرز است، به مصاف هم خواهند رفت. ازآنجاکه حزب دموکرات به ضعفهای کلینتون در مقابل عوامگرایی ترامپ آگاه است، بدون جلب نظر سندرز نمیتوانست رولزرویس هیلاری را به جنگ بولدوزر ترامپ بفرستد و بههمیندلیل هماکنون درصدد پاسخگویی به کمپین برنی است تا تانک او راه را برای عبور بدونمخاطره هیلاری از سنگلاخ میدان نبرد و جاده ناهموار رقابت نوامبر مهیا کند. درصورتیکه در کنوانسیون آتی حزب دموکرات رهبران و استراتژیستهای این حزب بتوانند حامیان سندرز را دوباره حول برنامههای حزب و کارزار انتخاباتی هیلاری متحد کنند که این نیز میسر نمیشود، مگر آنکه به بخشی از مطالبات حامیان جوان و ترقیخواه او گردن نهند، تا حدود زیادی وزن دموکراتهای متحد را در مقابل جمهوریخواهان متفرق سنگینتر خواهد کرد.کنوانسیون حزب جمهوریخواه در کلیولند با انتخاب ترامپ بهعنوان کاندیدای حزب برای رقابت در انتخابات ریاستجمهوری ماه نوامبر به تمام اماواگرها پایان داد و از این پس هر سخن و حرکت تاجر سیاستپیشه زیر ذرهبین خواهد بود. از طرف دیگر ازآنجاکه جنبش سیاسی-اجتماعی دونالد ترامپ بهعنوان یک عوامگرا و راست افراطی متکی به حضور شخصی و تحریک افکار عمومی سرخورده از «وضع موجود» است، چنانچه رهبران حزبی سعی در مهار او داشته باشند، هرگونه سکوت ترامپ رمق این جنبش را میگیرد و بازیگری او طبق الگوی ترامپیسم نیز برای حزب میتواند بهشدت دردسرساز باشد.ازآنجاکه همزمان با انتخابات ریاستجمهوری نوامبر، انتخابات میاندورهای سنا نیز برگزار شده و 34 سناتور ازجمله 24 سناتور جمهوریخواه باید از کرسیهای خود دفاع کنند، حزب جمهوریخواه را به لحاظ کمپین فراسیستمی ترامپ و تأثیر آن در انتخابات ایالتی سنا میتواند در مخمصه سختی قرار دهد که نهتنها پای آنان را برای ورود به کاخ سفید میبندد که حتی امکان ازدستدادن اکثریت جمهوریخواه سنا را نیز قوت میبخشد. هماکنون در بین بخشی از جامعه روشنفکری و ترقیخواه آمریکایی و حتی تحلیلگران بینالمللی به لحاظ وابستگی هیلاری کلینتون به الیگارشی سیاسی و اشرافیت حزبی این ذهنیت وجود دارد که ترامپ به خاطر مواضع انزواگرایانه و تمرکز بر اقتصاد آمریکا گزینه مطلوبتری از رقیب خود برای آمریکا و جهان خواهد بود. این یک دیدگاه بهشدت اشتباه است؛ چراکه شخصیت بهشدت دمدمیمزاج، اهداف بلندپروازانه برای بازیابی قَدَرقدرتی آمریکا، حلقه افراطیون جنگطلب اطراف او، گرایشهای نژادپرستانه درباره مهاجران، احتمال یکدستی کنگره و نهاد ریاستجمهوری، روحیه منازعهجویانه و فاشیستی میلیاردر نیویوركی میتواند در آینده موجب فجایع بسیاری در عرصه داخلی و سیاست خارجی شود؛ هرچند هیلاری کلینتون نیز از جناح راست حزب دموکرات میآید و تجربه قبلی نشان داده است که مسئول بسیاری از بحرانهای معاصر در خاورمیانه در دوران تصدی وزارت خارجه در دور اول ریاستجمهوری «باراك اوباما» بوده است؛ اما به دلیل تعهد به برنامههای کلان حزب دموکرات، بهویژه در صورت مشارکت حلقه سندرز در دولت كلینتون مهارشدنی بوده و خطر کمتری نسبت به رقیب خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.