|

سرگذشت‌های غریب

«در جوانی وقتی دانشجو بودم در پاریس کافه‌هایی را دوست داشتم که روی دیوارهای آنها مشتریان در سال‌های مختلف یادگاری نوشته بودند؛ با ماتیک، با مداد ابرو، با ماژیک، با زغال، با مداد شمعی، با قلم‌های رنگارنگ همه با عجله نوشته بودند، این یادگاری‌ها فقط تاریخ داشتند امضا و نام صاحب یادگاری محو بود یا کهنه بود. بعضی خوانا نبودند اما می‌شد با حوصله آنها را خواند. برای گارسون‌ها و پیرمرد صاحب‌کافه این نوشته‌ها عادی بود اما برایشان دلپذیر بود. بارها آنها را خوانده بودند، ولی هنوز برای آنها تازگی داشت. پیرمرد صاحب‌کافه و گارسون‌ها صاحبان یادگاری‌ها را می‌شناختند. یکی از این کافه‌ها در دوران دانشجویی پاتوق من شده بود، غذایش ارزان بود و نزدیک آپارتمان و دانشگاه من بود». «بر دیوار کافه» احمدرضا احمدی با این جملات شروع می‌شود. ماجرای «بر دیوار کافه» به یک کارگردان سینما مربوط است که در دوران دانشجویی‌اش به کافه‌ای در پاریس می‌رفته که دیوار آن پر بوده از یادگاری‌هایی که آدم‌های مختلف در سالیان متمادی نوشته بوده‌اند. صاحب پیر این کافه از دوستان پدر راوی است و راوی در زمانی که در دانشگاه سینما می‌خوانده به این کافه می‌رفته و نوشته‌های روی دیوار کافه توجه او را جلب می‌کرده و او با علاقه‌ای زیاد و البته به صورت پنهانی یادگاری‌های روی دیوار را برای خود یادداشت می‌کرده. راوی رمان بعد از اتمام درسش به کارهای مختلف زیادی مشغول می‌شود که غالبا بی‌ارتباط با سینما بوده‌اند تا اینکه در نهایت دو فیلم مستند می‌سازد. فیلم‌های او با استقبال مواجه می‌شوند و مورد توجه تهیه‌کنندگان قرار می‌گیرد. بعد از موفقیت ابتدایی، او دو فیلم ناموفق برای گیشه می‌سازد که هر دو شکست می‌خورند و فیلم‌ساز سرخورده و منزوی می‌شود. با گذشت زمان، تهیه‌کننده‌ای شهرستانی به سراغ فیلم‌ساز می‌رود و فیلمنامه‌ای به او می‌دهد تا فیلمی از روی این سناریو ساخته شود. فیلم‌ساز که مدتی از سینما دور بوده، این پیشنهاد را می‌پذیرد و ازقضا فیلمش موفق می‌شود و بعد از این او دوباره در کانون توجه قرار می‌گیرد تا جایی ‌که تلویزیون فرانسه سفارش ساخت 20 فیلم را به او می‌دهد. راوی داستان، از سال‌ها پیش منتظر فرصتی بوده تا فیلم موردعلاقه‌اش را بسازد و از این فرصت استفاده می‌کند. او همیشه این آرزو را داشته که فیلمی براساس نوشته‌های روی دیوار کافه بسازد و حالا که این فرصت دست داده، دستیارش را مأمور می‌کند آدم‌هایی را که روی دیوار کافه یادگاری نوشته بودند، پیدا کند و آنها را راضی کند تا جلوی دوربین فیلم‌ساز قرار بگیرند. نویسندگان آن یادگاری‌ها در فیلم سرگذشت زندگی خود را روایت می‌کنند و به‌این‌ترتیب داستان‌هایی از آدم‌های مختلف نقل می‌شوند. خرابی‌ها و مصیبت‌های مختلف ناشی از جنگ و عشق‌های ناکام و رنج آدم‌های مختلف از جمله مضامینی‌اند که در رمان طرح شده‌اند. نوشته‌های روی دیوار کافه، بی‌هیچ ادعایی حامل سرگذشت‌ها و ماجراهای مختلف است و نویسندگان این نوشته‌های به‌ظاهر بی‌اهمیت، قصه‌ها و سرگذشت‌هایشان را جلوی دوربین فیلم‌ساز روایت می‌کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.