آینه
اعتماد هیچ اصلاحطلبی بیشتر از روحانی موفق نمیشد محسن میردامادی: تصمیمی که در انتخابات ٩٢ گرفته شد هم از جهت تصمیم به حمایت از آقای روحانی و هم از جهت ترغیب مردم و نسل جوانی که با رغبت آمدند و موتور کار شدند و در انتخابات فعال شدند و خیلیها را هم به صحنه انتخابات کشاندند از عقلانیترین تصمیمات سیاسی اصلاحطلبان بود. اصلاحطلبان با توجه به تجارب پیشین و با دوری از مطلقنگری و اتخاذ نگاهی نسبی از روحانی که اصلاحطلب شناخته نمیشد و رسما نیز اظهار میکرد که اصلاحطلب نیست حمایت کردند. در آن مقطع بهدرستی تشخیص داده شد که در میان گزینههای موجود قابل قبولترین فرد رأیآور آقای روحانی است. این تصمیم اصلاحطلبان بیانگر رشد و بلوغ سیاسی آنان بود که در انتخابات اخیر نیز ادامه یافت. اینکه روحانی موفق بوده یا نبوده، من واقعا تشخیصم این است که اگر هر فرد اصلاحطلبی هم رئیسجمهور میشد موفقیت بیشتری از روحانی به دست نمیآورد. در حوزه سیاست خارجی روحانی موفقترین عملکرد را داشته، در حوزه اقتصادی نسبتا خوب بوده و در عرصه سیاست داخلی موفقیت کمتری داشته است. ولی باید توجه داشت که در عرصه سیاست داخلی هرکس دیگری هم بر مسند ریاستجمهوری تکیه میزد احتمالا کار بیشتری نمیتوانست بکند. در مقولات سیاست داخلی نهادهای قدرتمندی در کشور حضور دارند که قدرت و نقش آنها به مراتب بیشتر از رئیسجمهور است. شما مثلا نقش قوه قضائیه را در نظر بگیرید. یقینا نقش این قوه را که طبق قانون اساسی ایران مستقل از دولت است، نمیتوانیم نادیده بگیریم. نقش نهادهای امنیتی نیز همینطور. آنها هم نقش قوی دارند و وقتی با یک سیاست دولت همسو نباشند هرچه در توان دارند برای عدم موفقیت آن سیاست به کار میگیرند. یعنی آنها در قبال برنامهها و وعدههایی که رئیسجمهور در انتخابات به مردم داده است و مردم هم با رأی خود آنها را تأیید کردند، تعهدی احساس نمیکنند که با دولت در این موارد همراهی کنند، صرفنظر از درست یا نادرستبودن آن. به این دلیل هر دولتی بود به نظر من این مشکل را داشت. منتها این ادعا که دولت روحانی در عرصه سیاست داخلی کاری نکرده به نظر میرسد حرف سنجیده و منصفانهای نیست.
ایران اعتراض ایران به گزارش «بانکیمون» عباس عراقچی: بانکیمون در این پیشنویس مسیر متوازن و منصفانهای را طی نکرده است. البته این گزارش هنوز به طور رسمی منتشر نشده و نمیتوان از حالا وی را متهم کرد؛ چراکه ممکن است در نهایت آن را اصلاح کند. او در این گزارش به آزمایشهای موشکی ایران اشاره کرده و آن را نه مخالف برجام بلکه ناسازگار با قطعنامه دانسته است. پیش از این یکی از اقداماتی که دشمنان ایران انجام داده بودند، این بود که با گرهزدن موضوع موشکی به پرونده هستهای، آن را به شورای امنیت برده و برای آن ممنوعیت الزامآور گرفتند. یکی از بزرگترین موفقیتهای تیم مذاکرهکننده این بود که این موضوع را از پرونده هستهای تفکیک کرد. خود آمریکاییها هم در بالاترین سطح اعتراف کردند آزمایش موشکی ایران نقض برجام به حساب نمیآید. بانکیمون به آزمایش موشکی ایران اشاره کرده، اما آن را نقض قطعنامه ندانسته، بلکه گفته است با روحیه سازندهای که به برجام منجر شد متناقض است؛ زیرا واقعا در قطعنامه تست موشکی ما نقض به حساب نمیآید؛ چراکه موشکهای بالستیک ما برای کلاهک هستهای طراحی نشدهاند.
کیهان کبک برجام خروس نمیخواند محمد ایمانی: برخی تحرکات ضدامنیتی اخیر هر چند رنگولعاب تهدید دارد و باید با هوشمندی رصد کرد، اما در بطن خود از اقتدار جمهوری اسلامی و ضعف حریف حکایت میکند. اینکه مثلا رژیم فرانسه پس از سفر آقایان روحانی و ظریف به پاریس، به یک گروهک تروریستی مفلوک اجازه میتینگ با حضور برخی مقامات ضدایرانی و سابق غربی و عربی مرتجع میدهد، مشخصا توهین و دهنکجی به سیاستورزی «محبت یکسویه» این دو بزرگوار است و نشان میدهد آنها هنوز رژیم خصومتگرای فرانسه و ضعف و انفعال آن در قبال برخی رشوههای ارتجاعی- عبری را نشناختهاند؛ که اگر میشناختند انواع امتیازهای سیاسی و اقتصادی را به متخاصمترین طرف مذاکرات هستهای تقدیم نمیکردند. اما از آن سو خبری در این اتفاق مستتر است و آن اینکه دستان رژیم فرانسه و جبهه ارتجاعی آمریکایی- عربی چنان از اهرمهای قدرت در مقابل ایران خالی است که مجبور میشوند با برگ بازنده بیوه یک گروهک تروریستی و رئیس شکستخورده استخبارات سابق سعودی در منطقه بازی کنند. آیا غیر از این است؟ این زوج شکستخورده تاکنون چه غلطی در خدمت آمریکا و فرانسه در ماجرای عراق و سوریه و لبنان نکردهاند که بعد از این بخواهند مرتکب شوند؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.