|

گفت‌وگو با فیل کالینز درباره پایان‌دادن به بازنشستگی

ادل مثل روح شده بود

ترجمه: ریما آسا

فیل کالینز در تلاش است دوباره روی پاهای خود بایستد؛ البته به معنای واقعی کلمه! جابه‌جایی مهره کمر، آسیب عصب‌ها و شکستگی استخوان پا مدت‌ها است او را مجبور کرده با عصا راه برود. او به بیلبورد گفته از سال 2007 تاکنون نتوانسته درست درامز بنوازد. کالینز 65ساله، خواننده و درامز گروه جنسیس بود که بعدها یک هنرمند مستقل شد. او با انتشار دوباره اولین آلبوم مستقلش به نام «Face Value» (1982) و آلبوم «Both Sides» (1992) سعی کرده به فعالیت حرفه‌ای بازگردد. این هنرمند انگلیسی در ۶۵ سالگی با مجله بیلبورد به گفت‌وگو نشسته و از پایان‌دادن به بازنشستگی‌اش با همکاری با ادل، بازگشت به همسر سابقش اوریان کِوِی و بازیافتن سلامتی‌اش می‌گوید. در ادامه بخش‌هایی از این گفت‌وگو را می‌خوانید.

‌ اوضاع جسمانی‌تان در چه حال است؟ نمی‌دانم آیا هرگز دیگر قادر خواهم بود برای یک تور، درامز بزنم یا نه. وضعیت دست چپم کاملا تغییر کرده، مسئله مربوط به اعصاب حرکتی است. عمل جراحی کمرم بسیار موفقیت‌آمیز بود البته منظورم همان قدری است که یک جراحی می‌تواند خوب باشد. یعنی مشکل خاصی نداشته. اما بعد، زمانی‌که در دوره نقاهت بودم و با عصا راه می‌رفتم، افتادم و پایم شکست. وقتی از عمل جراحی پا مرخص شدم هم دوباره زمین خوردم و بخش دیگری از همان پای آسیب‌دیده‌ام شکست. الان پای راستم کاملا بی‌حس است. ممکن است سه ماه یا یک سال طول بکشد تا حس پایم برگردد، هیچ نمی‌دانم. اما بچه‌هایم دوست دارند که من دوباره پشت ساز بنشینم تا بتوانند مرا به دوستانشان نشان بدهند و من هم قصد انجام کارهایی را در سر دارم. از یک جایی دیگر به استودیو نرفتم چون خیلی غصه‌دار بودم اما حالا دوباره دلم می‌خواهد بروم. ‌ شما این سال‌ها با مسئله ترک الکل هم درگیر بودید. مشخصا بعد از جدایی از همسرتان اوریان در سال 2008. آیا این مشکل کاملا برطرف شده؟ کارم تا اینجا عالی بوده. الان سومین سال است. من بازنشسته شده بودم که وقتم را با فرزندانم در سوئیس بگذرانم اما بعد قرار شد آنها با مادرشان به میامی بروند [بعد از جدایی]. صبح روز بعد از رفتن آنها که بیدار شدم، تلویزیون را روشن کردم و یک لیوان نوشیدم. من مدت زیادی را افقی بودم و این وضعیت کم‌کم برای بدنم آسیب‌زننده شد. تقریبا مُردم. اعضای بدنم تک‌تک شروع کردند به از کار افتادن. اما حالا اوضاع خوب است. حدود شش ماه پیش یک خانه در میامی خریدم و به همسر سابقم بازگشتم. البته تا حالا درباره این مسئله جایی حرف نزده بودم. مدتی هست که ما به هم برگشته‌ایم اما هیچ‌کس متوجه ما نشده است. ‌ دو آلبومی که دوباره منتشر کرده‌اید، در بخش‌هایی الهام‌گرفته از جدایی اول و دوم شما است. آیا این رویارویی دوباره برایتان سخت نبود؟ البته من هم به اندازه دیگران مقصر هستم که «Face Value» غالبا با عنوان «آلبوم طلاق» شناخته می‌شود در حالیکه حقیقتا این‌طور نیست. در این آلبوم قطعاتی هست مثل «این باید خود عشق باشد» که من همسر دومم را ملاقات کرده‌ام و درباره او حرف می‌زنم درباره جیل تاول‌من. بعضی‌ها به من می‌گویند که باید خیلی دردناک باشد اما برای من دیگر دردناک نیست. من از هر دو ازدواج قبلی‌ام آسیب خوردم و درس گرفتم اما مسئله تمام شده. وقتی «Against All Odds» را می‌خوانم، مردم دوست دارند فکر کنند دارم دوباره آن را زندگی می‌کنم، اما نه این‌طور نیست! شما وقتی قطعه‌ای را بازخوانی می‌کنید هرگز احساسی را که در لحظه اول داشته‌اید، ندارید. من به صورت ذهنی زندگی‌های مشترک سابقم را دوباره زندگی نمی‌کنم. ‌ قرار بود در آلبوم «25» با ادل همکاری کنید اما نکردید. چه اتفاقی افتاد؟ ادل برای من تکه‌ای موسیقی فرستاد که من کار روی آن را آغاز کردم اما بعد پیداکردنش خیلی سخت شد. او بچه‌دار شده بود خیلی اتفاقات در زندگی شخصی او افتاده بود و من از آنها بی‌خبر بودم. من برایش ایمیلی فرستادم و پرسیدم «آیا من منتظر تو هستم، یا تو منتظر منی؟» اما باز هم خبری از او نشد و رایان تدر به من گفت که او مثل روح شده. ممکن است چندوقتی خبری از او نشنوی. بنابراین همکاری ما به نتیجه‌ای منجر نشد. البته من خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم او در مصاحبه‌ای درباره محقق‌نشدن این همکاری گفته: «[برای همکاری با فیل کالینز]خیلی زود بود و من خیلی ترسیده بودم» این خیلی بهتر از این است که می‌گفت «اوه، فیل کالینز افتضاح بود» من خیلی از طرز نگاه او به مسئله خوشحالم. منبع: بیلبورد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.