قهرمانی ماری در فینال یکطرفه ویمبلدون
اندی ماری با برتری مطلق برابر میلوش رائونیچ کانادایی، قهرمان تورنمنت ویمبلدون شد. این دومین قهرمانی این تنیسباز بریتانیایی در این رقابتهاست. ماری 29 ساله در بازی فینال با حساب «سه- هیچ» و با نتایج 4-6، 6-7 و 6-7 پیروز شد. رائونیچ 25ساله که در ابتدای مسابقات، بخت ششم قهرمانی بود، در این دیدار تلاش زیادی کرد با اتکا بر سرویسهای مرگبارش، سوار بر بازی شود، اما ماری، مرد شماره دو تنیس جهان، در کل مسابقه دست بالا را داشت و از پس سرویسهای ماهرانه او که سرعت بعضی از آنها به 236 کیلومتر در ساعت هم میرسید، برآمد. ماری با این پیروزی که ظرف دو ساعت و 50دقیقه به دست آمد، نام خود را از منظری تازه در تاریخ تنیس بریتانیا جاودان کرد. او تنها کسی است که در بریتانیا طی هشتاد سال گذشته بیش از یکبار در تورنمنت ویمبلدون قهرمان میشود. برای همین ماری پس از این مسابقه گفت برای اینکه دوباره دستش به جام رسیده، به خود افتخار میکند: «ویمبلدون همیشه مهمترین تورنمنت من است. خوشبختانه خاطرات خیلی خوبی از اینجا دارم. البته باختهای تلخی هم اینجا تجربه کردهام. به دلیل همین شکستهای تلخ، موفقیت در اینجا برایم شیرینتر میشود». او بعد از پیروزی در این مسابقه دوباره بهشدت هیجانزده و احساساتی شد و گریه کرد. ماری چهار سال پیش هم پس از باخت به راجر فدرر در فینال 2012، نتوانسته بود خودش را کنترل کند و موقع صحبت با تماشاگران گریست. ماری 12ماه بعد از آن مسابقه، توانست سرانجام به آرزوی قدیمی خود و ورزش بریتانیا برسد و با غلبه بر جوکوویچ، ویمبلدون را بُرد تا به 77 سال انتظار ورزش بریتانیا برای کسب اولین قهرمانی در این تورنمنت پایان دهد. این بار هم طرفدارانش برای تماشای مسابقه او در «سنتر کورت» ویمبلدون، از شب گذشته در اطراف محوطه ویمبلدون، در صفهایی طولانی انتظار کشیده بودند. در مسابقه نهایی امسال ماری بیش از گذشته فینالی نسبتا آسان را تجربه میکرد. در جمع تماشاچیان این دیدار شخصیتهای سرشناسی مثل بیورن بورگ، استفن ادبرگ و بوریس بکر از اسطورههای تاریخ تنیس دیده میشدند. اسطوره دیگری که در ورزشگاه بود، ایوان لندل آمریکایی بود که بهعنوان مربی اندی ماری، مسابقه را زیر نظر داشت. در نقطه مقابل جان مکانرو آمریکایی، که مربی میلونیچ هم است، به عنوان مفسر شبکههای تلویزیونی در ورزشگاه بود. با اینکه رائونیچ با هدایت مکانرو اخیرا پیشرفت محسوسی داشته و حتی در نیمهنهایی ویمبلدون هم توانست راجر فدرر سوئیسی را شکست دهد، اما زوج رائونیچ- مکانرو نتوانستند در برابر زوج طلایی اندی ماری- ایوان لندل، کار خاصی پیش ببرند. رائونیچ پیش از ویملبدون در فینال رقابتهای کویینز لندن هم از اندی ماری شکست خورده بود و برای همین انگیزه زیادی برای غلبه بر ماری در فینال ویمبلدون داشت، اما ماری که برای اولینبار در فینالهای گرنداسلم، با حریفی غیر از جوکوویچ و فدرر روبهرو شده بود، برتریاش را بر رائونیچ صربتبار که برای اولینبار در یک فینال گرنداسلم بازی میکرد، دیکته کرد و توانست در یازدهمین فینال گرنداسلم زندگیاش سربلند باشد. اندی ماری مثل هر پنج مسابقه قبلی که رائونیچ را شکست داده بود، ثابت کرد راه بردن او را به خوبی بلد است. رائونیچ تا پیش از فینال موفق به ثبت 137 «ایس» یا «امتیاز مستقیم سرویس» شده بود، اما در مقابل ماری فقط هشتبار ایس گرفت و ماری در برابر او هفتبار موفق به انجام این کار شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.