به بهانه برگزاری «کارنوال انتقام»
عصاره صدای یک نسل
نغمه ثمینی*
کارگاه نمایشنامهنویسی برای من همواره محل مفرحی بوده است. محلی برای یافتن پلی نامرئی میان من و کسانی که حالا 20 سال بعد از من به دنیا آمدهاند. محلی برای چنگانداختن به خاطراتشان، خواستههایشان، رؤیاهایشان... محلی برای شنیدن و ساختن. امسال در هفتمین سال کارنوالهای دانشجویان ادبیات نمایشی دانشگاه تهران، به تماشای 11 منولوگ خواهیم نشست که مضمون کلیشان انتقام است. 11 منولوگ از 11ذهن جوان و خلاق که روزهایی بسیار از زمستان سال ٩٤ را در کارگاه نمایشنامهنویسی به اندیشیدن و نوشتن و باز نوشتن گذراندند... .
از آنجا که فکر میکنم هیچ کلاس نمایشنامهنویسیاي بدون نمایش کارها- هرچند کوتاه و محدود- کامل نیست، پس کلاس زمستان سرد ٩٤ را در تابستان داغ ٩٥ با اجرای کارها در تماشاخانه موج نو به پایان خواهیم برد... و باز این عصاره صدای نسلی است که از خشونت و انتقام میگوید... از موضوعی به شدت روزمره! *استاد نمایشنامهنویسی دانشگاه تهران
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.