حاشیههای بدرقه بزرگ کیارستمی
شرق: اینبار همهچیز متفاوت پیش رفت. انگار واقعا دعوتهایی که از مردم شده بود تأثیر داشت. انگار واقعا همه آمده بودند تا روز 20 تیر را در خاطرهها ماندگار کنند تا بعدا همه به یاد بیاورند که او را در شکوه بدرقه کردند. مانند همان پوستر اولین استقبال، آخرین بدرقه. فراخوانی که پسرانش برای بدرقه کیارستمی داده بودند افاقه کرد و یکی از پرجمعیتترین تشییع جنازههای هنرمندان ایرانی با بالاترین کیفیت برگزار شد. انگار نه کسی آمده بود که فخر بفروشد و نه کسی بهدنبال خریدن ناز هنرمندان برای عکس یادگاری بود. همه بهنوعی خود را صاحبعزا میدانستند و سیاهپوش این مرگ، اما در کمال سادگی و آرامش. خیابان حجاب از اولین ساعتهای صبح یکشنبه شلوغ بود؛ شلوغتر از هرروزی که این خیابان در خاطره خود داشت. وداعکنندگان با کیارستمی اینبار به مکان تازهای برای بدرقه آمده بودند- ساختمانی که ایده اولین فیلمهای کیارستمی در آن شکل گرفته بود، اکنون برای آخرین دیدار مردم با او، رنگ سیاه پوشیده بود و حتی از چشم پرنده آرم کانون پرورش فکری هم اشک میبارید. از فهرست بلندبالای هنرمندان و بازیگران حاضر در مراسم که بگذریم- و بگذریم از اینکه بسیاری از چهرههای غایب اکثر مراسمها، اینبار حاضر شده بودند در گرمای بیسابقه تیرماهی، که حتی زیر آفتاب بایستند- آنچه عجیب بود، خیل جمعیتی بود که دوباره یک رکورد تازه را به ثبت رساندند، اینبار نه اما برای خوانندهای نامآشنا و اکثریتگرا، بلکه برای مردی که اگرچه هنرش مردمی بود اما شخصیتی آشنا برای همه جامعه نداشت. به اقرار پرویز پرستویی که مجری برنامه بود، این نخستینبار است که مردم تا این حد رعایت آداب سوگواری هنرمندان را کردند، نه خبری از سلفیهای رایج بود و نه درخواستی از هنرمندان که بیایند و در این گرما، عکسی یادگاری بگیرند. فضای کانون پرورش فکری هم بهنوعی طراحی شده بود که مکان سخنرانی مشخص و قابل رؤیت برای همه باشد، مکان نماز معلوم و قابلدسترس و محل قرارگرفتن اتوبوسها نزدیک و در سایه. صحبتهای حضار هم؛ از اصغر فرهادی گرفته تا داریوش شایگان، لحظهبهلحظه توییت میشد و به خبرگزاریها میرسید. دراینمیان، گرافیستها و نهادهای مختلف هم، کم مایهای برای این گرافیستمان نگذاشته بودند؛ انواع پوسترهای زیبا بههمراه انواع شعارها و عبارتهای آرامشدهنده، گویی همه از خاطره زندگیدوستِ کیارستمی بهرهای برده باشند و آن را بدرقه راهش کنند. از جالبترین شعارهای روی پوسترها، «کیارستمی رفت/ شجریان هست» بود. بااینهمه شاید هنرمندان و چهرههای مسنتر مجلس که از دوستان نزدیک کیارستمی هم بودند، تلخی مرگ او را بیشتر احساس کرده بودند؛ دستهایشان میلرزید، در میان سخنان خود، چندبار سررشته حرف را گم کردند و دستآخر، حتی مسعود کیمیایی نتوانست سخنی بگوید و شهرام ناظری دیر به میزبانانش رسید. همزمان با انتقال پیکر کیارستمی به لواسان برای دفن، چند خبرنگار در شبکههای اجتماعی گفتند که مزار موردنظر را اهالی محله، گران قیمت گذاشتهاند و خانواده کیارستمی مجبور شدهاند با مذاکره و چانهزنی، این مبلغ را از 150میلیون تومان به 35میلیون تومان کاهش دهند. این مطلب اما نه تأیید شد و نه رد، همچنان که پرونده خطای پزشکی در فقدان کیارستمی هنوز باز است و وقتی کمی به ظهر مانده بود، سخنگوی وزارت بهداشت درباره کیارستمی و پروندهاش، گفت: خواهش میکنم تمام کسانی که در این زمینه اظهارنظر میکنند، گفتههایشان به صورت مستند باشد. بگذارید کاری که درست است، انجام شود. البته اینکه در سیر درمان چه اتفاقی افتاده، قابلبحث است. دراینحال تأکید میکنم که برای ما بهعنوان متولی سلامت کشور تمام ۷۹میلیون نفر ایرانی فارغ از رنگ، قوم، مذهب، سطح درآمد، تحصیلات و ... در زمان ویزیت و انجام اقدامات درمانی یکسان هستند. وزیر بهداشت در پاسخ به سؤال خبرنگاری درباره آخرین وضعیت بررسی پرونده پزشکی عباس کیارستمی گفت: در زمینه پرونده پزشکی مرحوم کیارستمی، سازمان نظام پزشکی ورود پیدا کرده و حتما آن را بررسی کرده و به اطلاع عموم میرساند. درعینحال از خانواده آقای کیارستمی درخواست کردیم که در این رسیدگی با ما همراهی کند. بنابراین وزارت بهداشت حضوری جدی در این رسیدگی خواهد داشت، اما وظیفه ذاتی و قانونی در این زمینه برعهده سازمان نظام پزشکی است. حالا باید منتظر بمانیم و ببینیم ماجرای بیماری و روند رسیدگی به بیماری کیارستمی میتواند از خطاهای پزشکی کم کند. چراکه این روزها بهشدت فضای بياعتمادي بین مردم و پزشکان افزایش یافته و به شکلهای متفاوت در این زمینه اظهارنظر میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.