|

جوانان و این روزهای تئاتر

کیفیت اعتبار همگان

سحر سلطانی

حضور جوانان در صحنه تئاتر بسیار ضروری است چون گاهی آنان طوری عمل می‌کنند که سرشار از استعداد و خلاقیت می‌نمایند و گاهی نیز با کم‌کاری، کم‌توش‌وتوان به نظر می‌رسند که باید با راهنمایی‌های درست در مسیر حقیقی خلق و زیبایی‌شناسی هنر قرار گیرند.

زیادشدن تالارهای خصوصی این فرصت را به نسل جوان می‌دهد که با صرف هزینه و اجاره آن تالارها برای چند شب آثارشان را به تماشا درآورند. گاهی تالارها هم هدفشان پرشدن است و چندان توجهی به زیبایی و کیفیت آثار نمی‌کنند و این تناقض غریبی است که در درازمدت نفعی برای تئاتر ندارد. اول اینکه آثار ضعیف و کم‌توش‌وتوان گریزاننده مخاطبان تئاتر است. مردم وقت و هزینه می‌کنند برای تماشای کارهایی باکیفیت که هم لذت بصری ببرند و هم به درک معنوی برسند اما تماشای کارهای بی‌کیفیت که فاقد چنین اعتباراتی است نمی‌تواند آنها را تشویق کند که همچنان به تماشای تئاتر بیایند و اگر هم بخواهند دوباره در تئاتر حضور داشته باشند حتما با پرسشگری و جست‌وجوگری توأم خواهد شد که دیگربار با آثار ضعیف و بیهوده مواجه نشوند. این تالارهای بدون‌انگیزه، هم از کارنامه ضعیفی برخوردارند و هم در درازمدت به لحاظ کاری بی‌اعتبار و ضعیف جلوه خواهند کرد. بنابراین باید برای آنها نیز خیلی مهم باشد که حتما با سختگیری کارهای هنری را انتخاب کنند. برای اینکه با کارهای ضعیف مواجه نشوند و ناگهانی تصمیم بگیرند و دست به انتخاب ضعیف‌ترها بزنند؛ حتما باید فراخوان بدهند و برنامه یک‌ساله‌شان را ببندند. این کارها باید از میان کارهایی انتخاب شده باشند که با استانداردهای تئاتری بنابر هر یک از ژانرها و سبک‌های موردنیازشان تهیه شده باشند. اگر یک تالار به‌دنبال جذب آثار تجربی و پرفورمنس است، نباید از چارچوب‌های خلاقه و آوانگاردبودن عقب بیفتد. حتی می‌تواند در حاشیه این اجراها کنفرانس و جلسات نقد و بررسی برگزار کند که گروه‌های جوان‌تر با آمادگی بیشتر برای عرضه آثارشان اعلام حضور کنند. تالار مستقل تهران از بهمن 94 فعالیتش را شروع کرد که از همان ابتدا نیز با آثاری درخور تأمل مخاطبانش را همراه کرده است و این موفقیتی است که درصورت پیوستگی و دامنه‌داربودن می‌تواند امری جریان‌ساز در قلمرو تئاتر امروز ایران محسوب شود؛ یعنی فراتر از یک برنامه منسجم با ارائه آثاری با کیفیت مطلوب، در پیوستگی ژانرها و موضوعات از امری جریان‌ساز دنباله‌روی خواهد شد. اما سالن‌های دیگر اغلب با افت تماشاگر مواجه خواهند شد چون تنها دلیلش اغلب ارائه آثار ضعیف و با کیفیت پایین است. کیفیت حرف اساسی را در معروفیت هنرمندان جوان و برجسته‌شدن گروه‌ها خواهد زد. باید مشاوران هنری در تالارها حضور پررنگی داشته باشند و نباید همگی حضورشان باری‌به‌هرجهت تلقی شود. این ماجرا در صورت سهل‌انگاری نه به‌نفع تالارهاست و نه مخاطبان تئاتر. در نهایت به‌نفع تئاتر ایران نیست که در این بلبشو و بحران خصوصی‌سازی به‌دنبال استقلال و هویت مستقل است و باید که قوی‌تر از پیش حضورش قابل‌لمس باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.