هفت روز از تراژدی مرگ سربازان گذشت
هفت روز از تصادف مرگبار سربازان پادگان 05 کرمان گذشت. در این یک هفته اتفاقات زیادی افتاده است؛ از پیامهای تسلیت مسئولان تا شناسایی علل این حادثه. اما درد این اتفاق همچنان پابرجاست. چهچیزی این اتفاق را برای وجدان عمومی جامعه ایرانی تا این حد تأثربرانگیز کرده است؟
محمد سریر رئیس هیأتمدیره خانه موسیقی مرگ 19 سرباز وطن تأسف و تأثر بسیاری را در میان خانوادههای ایرانی برانگیخت. آنچه بیش از همه باعث ناراحتی همه مردم جامعه از پیر و جوان بود، آرزوهایی است که بر باد رفت. این جوانان در آغاز راه زندگی بودند. با آرزوها و امید بسیار به خدمت رفته بودند. همه آنهایی که به خدمت مقدس سربازی رفتهاند، میدانند که چه دوران امیدبخشی است. جوانی که به سربازی میرود برای آینده خود آرزوهای زیادی دارد. از سوی دیگر سربازان چون با همسنوسالهای خود همنشین هستند، یکی از بهترین ایام زندگی خود را میگذرانند؛ دورانی که با تصمیمهای زیادی برای ساختن آیندهشان همراه است. وقتی میفهمی همه این آرزوها، تصمیمها و برنامهها بهخاطر بیاحتیاطی از دست رفته است، تأسف و تأثرت دوچندان میشود. من از صمیم قلب به خانواده این سربازان تسلیت میگویم و امیدوارم با شناسایی و حل مشکلاتی که منجر به این تصادف شده است، پس از این شاهد اتفاقات ناگواری از این دست نباشیم. باید به این فکر کنیم که تمام کسانی که در جادههای کشور کشته میشوند بخشی از مجموعه نیروهای کارآزموده کشور هستند. آنها میتوانند در جامعه، بخشی از خواستههای مردم را در آینده به انجام برسانند و ازهمینرو نباید سرمایههای کشور را اینگونه از دست داد.
فاطمه راکعی فعال سیاسی و اجتماعی فاجعه تصادف 19 سرباز یکی از اتفاقاتی بود که قلب ملت بزرگمان را بهراستی جریحهدار کرد. بررسی ابعاد این فاجعه نشان میدهد که چرا هم باید بهخاطر این اتفاق متأثر بود و هم بابت آن از مسئولان تقاضای رسیدگی داشت. اولا این افراد جوانانی بودند که با هزاران آرزو برای خدمت به خود، خانواده و جامعهشان به خدمت سربازی رفته بودند. ثانیا اگرچه سالانه شاهد تصادفات جادهای بیشماری هستیم اما انتظار میرود نظارت و حفاظت بیشتری از کسانی که دوران خدمت خود را میگذرانند، به عمل آید چراکه جان این افراد امانتی است در دست مسئولان مربوطه. اما متأسفانه نهتنها عوامل کنترلکننده و پیشگیریکننده در اینجا رعایت نشده که شاهد زیرپاگذاشتهشدن حداقلها هم در جریان این فاجعه هستیم. طبق گزارشهایی که از این تصادف منتشر شده، علاوه بر اینکه برای حملونقل این جوانان از خودرو مناسب و رانندهای کارآزموده استفاده نشده بلکه مسائل دیگری ازجمله سوارکردن بیش از اندازه مسافران که گویا اتباع دیگر کشورها بودهاند و همچنین جاسازی کالای قاچاق در اتوبوس هم مطرح است. شنیدن این گزارشها هرکسی را ناراحت میکند. از همینرو لازم است مردم از مسئولان بخواهند که پاسخگو باشند و مسئولان نیز برخورد بیمسامحه، سریع و صریح با متخلفان داشته باشند تا هم باعث آرامش خانوادههای داغدیده و هم مردم ایران شوند.
کامبیز نوروزی حقوقدان کشتهشدن سربازان پادگان 05 کرمان در حادثه رانندگی میتواند مدخل خوبی باشد برای رسیدگیکردن به موضوع کشتار هرروزه در جادههای کشور. کشتهشدن این سربازان قطعا اتفاقی جانسوز است اما این حادثه ذهن را به سمت این پرسش هدایت میکند که چرا باید در کشور ما براساس آمارها سالانه بهطور متوسط 20هزار نفر کشته شوند؟ جالب است که در بسیاری از این تصادفات نیز اتوبوسها نقش دارند. واقعیت این است که میزان تلفات حوادث جادهای در ایران به شکل هولناکی بالاست و اگرچه تعداد جانباختگان هرسال متفاوت است اما بهطور میانگین روزانه 70- 80، نفر در جادهها کشته میشوند که در میان آنها از هر قشر و گروه اجتماعیای وجود دارد؛ از زنان و کودکان گرفته تا سالخوردگان، از تحصیلکردگان و روشنفکران تا مسئولان و مردم کوچه و بازار. درواقع جادههای کشور دارند شیره نیروی انسانی کشور را میمکند و جالب اینکه عللی که برای تصادف مرگبار سربازان عنوان شد، همان عللی است که در سایر تصادفات جادهای هم دیده میشود؛ عللی مثل استانداردنبودن خودروها یا رعایتنشدن قوانین از سوی رانندگان. میتوان از مرگ دردناک این جوانان بیگناه یک استفاده مثبت کرد. از آنجا که جامعه بهصورت گسترده نسبت به این حادثه واکنش نشان داده است، میتوان رسیدگی به وضعیت جادهها و حل علل حادثهساز را به شکل خواستهای عمومی مطرح کرد و مانع از بهدردآمدن دوباره پیکره جامعه شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.