فرازوفرود سریالهای مناسبتی در سیما
شیوه ترککردن تلویزیون
بهناز شیربانی: حدود سالهای 81-82 بود که تب ساخت سریالهای مناسبتی تند شد و بسیاری از کارگردانهای تلویزیون از ساخت سریالهایشان برای پخش در مناسبتهای خاص خبر میدادند. بهمرور این سنت جایش را در تلویزیون باز کرد، مردم هم این رسم را پذیرفتند؛ بهویژه سالهایی که رقابت بین شبکهها و سریالها و البته کیفیت آنها باعث شد مردم اقبال بیشتری به اینگونه سریالها نشان بدهند. حسن فتحی، سیروس مقدم و رضا عطاران، ازجمله چهرههایی هستند که با سریالهایشان توانستند نظر عموم مخاطبان تلویزیون را جلب کنند، اما مسیر ساخت سریالهای مناسبتی در سالهای اخیر کمی تغییر کرد. جای سریالهای طنز در اینگونه آثار بهمرور محدودتر شد یا دستکم از تعداد سریالهایی که با تکیه بر موقعیتهای طنز و با کیفیت مخاطبانش را راضی نگه میداشت، کمتر شد. رضا عطاران، ازجمله کارگردانهایی است که پیش از ترک تلویزیون، سریالهایش هواخواهان زیادی داشت. افت کیفی فیلمنامهها در سالهای اخیر، ضربه بزرگی به سریالهای مناسبتی زده است. هرچند افت کیفی را نمیتوان تنها منوط به سریالهای مناسبتی دانست، اما آسیب سریالهای مناسبتی به دلیل نبود برنامهریزی مشخص و به نوعی عجلهکردن مدیران، به عنوان تولیدکنندگان آثار، مشهودتر از قبل شده است. سالهاست این گلهمندی از سوی کارگردانها و بازیگران و سایر عواملی که در ساخت آثار مناسبتی مشارکت دارند، شنیده میشود که چرا برنامهریزی ساخت اینگونه آثار زودتر انجام نمیشود؟ شاید بخشی از جواب این پرسش به نبود بودجه کافی در صداوسیما مرتبط باشد. با تمام ضعفی که رسانه ملی به لحاظ اقتصادی با آن روبهروست، اما باز هم سریالهای مناسبتی ساخته میشود و دستکم بودجهای صرف ساخت آن میشود؛ حال اینکه حاصل کار راضیکننده نیست. در مطالب پیشِرو به چرایی ساخت آثار مناسبتی و دلایل افت کیفی آنها پرداخته شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.