|

گفت‌وگو با افشين هاشمي

ملاقات با چخوف و «سياهِ» تخت‌حوضي

عسل عباسيان: افشين هاشمي، بازيگر شناخته‌شده تئاتر ايران كه در سال‌هاي اخير، بازيگري و كارگرداني در سينما را نيز تجربه كرده، اخيرا در «طرب‌نامه» بهرام بيضايي كه در استنفورد آمريكا روي صحنه رفت حضور داشت و به‌زودي نيز با «سه خواهر و ديگران» حميد امجد در تالار اصلي تئاتر شهر روي صحنه مي‌رود. با او درباره اين دو تجربه، گفت‌وگوی کوتاهی کردیم.

‌نوروز امسال در استنفورد آمريكا در «طرب‌نامه» بهرام بيضايي بازي كرديد. تجربه حضور در اين اجرا چطور بود؟ آقاي بيضايي «طرب‌نامه» را با گروهشان در استنفورد، حدود ٩ ماه تمرين مي‌كردند كه بهشان پيوستم. نقشي در نمايش‌نامه بود كه ابتدا آقاي بيضايي آن را حذف كرده بودند، آن را برگرداندند و من بازي‌اش كردم؛ نقشِ سردسته مطرب‌ها كه گروهش را به يك عروسي برده تا آنجا طرب برپا كنند. اين نمايش،‌ برگرفته از انواع شيوه‌هاي اجرائي نمايش‌هاي ايراني است و آنجا با استقبال خيلي خوبي مواجه شد. ‌بيضايي سال‌هاست از ايران مهاجرت كرده و همه كمابيش از او بي‌خبرند. احوال بيضايي چطور است؟ خيلي سرحال و سرخوش و سرزنده، نمايش‌هايي كه ساليان‌سال آرزوي اجرايشان را داشتند به صحنه مي‌برند. ‌قصد ندارند اين نمايش را به ايران بياورند؟ به‌نظرم به‌صحنه‌آوردن «طرب‌نامه» در ايران نياز به حمايت‌كننده‌اي دارد كه بتواند 40 بازيگر را به ايران بیاورد و پيش‌ از آوردن اجرا، كارهاي اجرائي‌اش را انجام دهد و مجوزهاي لازم را بگيرد. ‌نمايش‌نامه «طرب‌نامه» هم قرار نيست اينجا منتشر شود؟ نمي‌دانم. چون گمانم سال‌ها پيش نسخه كوتاه‌تري از اين نمايش‌نامه به ارشاد ارائه شده و بعد از مدت‌ها معطلي مجوزي نگرفت. ولي احتمالا در آنجا منتشر خواهد شد و احتمالا در ايران هم در اختيار همگان قرار خواهد گرفت. ‌باخبر نيستيد كه بيضايي قصد بازگشت به ايران را دارد يا نه؟ احتمالا اگر اينجا كار يا پيشنهاد مشخص و مطمئني داشته باشند، مي‌آيند. ‌اين روزها مشغول تمرينات «سه خواهر و ديگران» حميد امجد هم هستيد. حضورتان در اين نمايش چطور اتفاق افتاد؟ از مدت‌ها پيش قرار داشتيم با اين نمايش به صحنه برويم. همان زمان كه كار آقاي بيضايي داشت تمام مي‌شد، با آقاي امجد قرار نهايي را گذاشتيم كه پس از برگشت از آمريكا تمرينات «سه خواهر و ديگران» را شروع كنيم كه من برگشتم و تمرينات و دورخواني را از نيمه ارديبهشت شروع كرديم. ‌حميد امجد سال‌ها از صحنه نمايش دور بود. بازگشت دوباره او به تئاتر را چطور ارزيابي مي‌كنيد؟ خيلي خوشحالم كه بعد از اين‌همه مدت كار مي‌كنند. ‌متن نمايش امجد، برگرفته از «سه خواهر» چخوف است. درباره نقش خودتان در متني كه امجد نوشته توضيح دهيد. اگر كل نمايش يك بازنگاه به نوشته چخوف باشد، اين بازنگاه در شخصيت‌‌پردازي هم اتفاق افتاده است. شخصيتي كه من در اين نمايش بازي مي‌كنم به اسم «فيروز»، قرار است يادآور «فيرز» در «باغ آلبالو» باشد كه البته طعمي از سياه تخت‌حوضي دارد. درنتيجه براي اجرايش هم از مؤلفه‌هاي اجراي تخت‌حوضي استفاده مي‌كنم ولي نهايتا شما يك سياه سنتي روي صحنه نخواهيد ديد. بلكه سياهي را مي‌بينيد كه عينا جملات نمايش‌نامه را مي‌گويد و بداهه ندارد، اما بعضي از ژست‌هاي سياه را هم دارد. من در اجراي اين نقش، از امكانات صدايي، ژستي و رفتاري سياه استفاده مي‌كنم اما ابدا شوخي‌هاي كلامي و بداهه‌گويي‌هاي تخت‌حوضي را ندارم و شوخي‌هاي اين نقش كاملا چخوفي است. ‌بيش از 10 سال است كه شما در تالار اصلي تئاتر شهر بازي نكرده‌ايد و حالا با نمايش امجد بناست به اين سالن بازگرديد. از آنجا كه اجرا در تالار اصلي تئاتر شهر براي اغلب بازيگران تئاتر، حال‌وهواي خاصي دارد، اين بازگشت براي شما چگونه است؟ راستش براي من سالني كه در آن اجرا مي‌كنم فرق چنداني ندارد. كارم را مي‌كنم. اگر هم منظور جنبه‌هاي تكنيكيِ اجرا در تالاري با ابعاد بزرگ است باز هم فرقي نمي‌كند. من در اين سال‌ها اگرچه در سالن اصلي اجرا نداشتم اما در تالار وحدت بازي كرده‌ام و از سالني با اين ابعاد چندان دور نبوده‌ام.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.