|

نوبخت با اشاره به جلسه‌ شنبه‌های مخالفان

اتاق فكر تخريب دولت

شرق: هرچند سخنگوی دولت گفته «بحث تعطیلی شنبه‌ها به جای پنجشنبه‌ها در دستور‌کار دولت نیست»؛ اما اگر هم به فرض تعطیل باشد، برای برخی تعطیل نیست؛ برای آنها که اتاق‌ فکر هفتگی‌شان علیه دولت روزهای «شنبه» تشکیل می‌شود. به گزارش «ایسنا»، «محمدباقر نوبخت» در نشست هفتگی با خبرنگاران، گفت: «با انگیزه‌های سیاسی اتاق فکری تشکیل شده که شنبه‌ها جلسه می‌گذارند و تعیین می‌کنند که تا آخر هفته اذهان عمومی را به کدام سمت ببرند و ما در مقابل تلاش می‌کنیم بیشتر به رفاه و معیشت مردم و حل مشکلات جامعه توجه کنیم». او همچنین از مقابله دولت با «فساد»، «تبعیض» و «نابرابری» سخن گفت و ادامه داد: «ببینید چقدر زحمات دولت نادیده گرفته می‌شود». نوبخت گفت: «قطعا تلاش می‌کنیم شاهد اتفاقات نگران‌کننده و زیان‌باری که در سال‌های گذشته شاهدش بودیم، نباشیم؛ اما به‌هر‌حال اذهان عمومی هنوز قضیه دکل نفتی گم‌شده یا بابک زنجانی را فراموش نکرده‌اند». شاید برای مخاطب عام سخنان نوبخت فرق آن‌چنانی نداشته باشد که جلسه اتاق فکر مخالفان دولت چه روزهایی در هفته تشکیل می‌شود؛ اما برای مخاطبان «خاص» قطعا فرق خواهد کرد که او از کدام روز هفته اسم برده باشد؛ «نوبخت» در جلسه هفتگی‌اش با خبرنگاران با «کد»، مخالفان دولت را متوجه کرده که فعالیت‌هایشان برای تخریب دولت رصد می‌شود؛ «کد» هم یکی از روزهای هفته است؛ «شنبه». حالا شاید با رصد دقیق واکنش رسانه‌ها و شخصیت‌های مخالف دولت معلوم شود که کدامشان از حاضران جلسات «شنبه» بودند و هستند. اما این اولین‌ بار نیست که مقامات دولت یازدهم از تشکیل اتاق‌های فکر و عملیات برای تخریب دولت خبر داده‌اند؛ با‌وجود‌این آنها همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند. «حسن روحانی»، رئیس‌جمهوری، از اولین مقامات ارشد دولت بود که از وجود اتاق‌های فکر برای تخریب دولت خبر داده بود. او 20 مرداد 1393 در میانه مذاکرات هسته‌ای ایران و شش قدرت جهانی، در جلسه‌ای که در وزارت خارجه برگزار شد، سخنانی گفت که خیلی‌ها به خودشان گرفتند: «عده‌ای به ظاهر شعار می‌دهند؛ ولی بزدل سیاسی‌اند. هر وقت می‌خواهد مذاکره شود، عده‌ای می‌گویند ما هم داریم می‌لرزیم؛ خب به جهنم، بروید یک جای گرم برای خودتان پیدا کنید». دو روز پس‌از‌این انتقادات تند روحانی بود که او در جلسه هیأت دولت پیرامون این اظهاراتش توضیح داد و سخن از «اتاق‌های فکر و عملیات تخریب دولت» به میان آورد. او در این جلسه گفته بود: «گروه و اقلیتی که در گوشه و کنار، از اتاق فکر خارج شده و وارد اتاق عملیاتی شده‌، باید بداند دولت هم از اقدامات آنها آگاه و مطلع است و هم در‌این‌باره، جملات متناسب با تخریب آنها را به کار خواهد برد». او در ادامه توضیحاتش گفت مخاطب سخنانش در وزارت خارجه «تخریبگران» بوده‌اند، نه «منتقدان و مخالفان».اما جهت این تخریب‌ها، فصل‌به‌فصل و ماه‌به‌ماه و به روایت تازه سخنگوی دولت هفته‌به‌هفته عوض می‌شود؛ مدتی «مذاکرات هسته‌ای»؛ مدتی دیگر «اجرای توافق هسته‌ای» و یک روز هم «علیه دولت در قم» و... چند ماه پس از سخنان رئیس‌جمهوری، «علی جنتی»، وزیر ارشاد، در سخنانی اظهارات روحانی را به نوعی باز کرده بود: «عده‌ای که در انتخابات ریاست‌جمهوری رأی نیاورده‌اند، علیه دولت، اتاق عملیات تشکیل داده و اطلاعات تحریف‌شده و جعل‌شده به مجلس و مجامع دینی می‌دهند». او افزوده بود: «برای ما جای تأسف است که عناصری که مدعی حمایت از انقلاب و ارزش‌های دینی هستند، دست به دروغ‌پردازی می‌زنند و باز جای تأسف دارد که عده‌ای حرف‌های آنها را باور می‌کنند. باید ابتدا درباره خبر، طبق آیات قرآن، تحقیق و بعد موضع‌گیری شود».چند ماه بعد از این مواضع، یعنی در بهار 1394 در گرماگرم مذاکرات ایران و گروه 1+5، با نزدیک‌شدن به روزهای نهایی مذاکرات و احتمال به‌سرانجام‌رسیدن آن، مخالفت‌ها وارد فاز جدیدی شد و سخنان روحانی هم؛ در‌این‌بین کلید‌واژه سخنان او هم از «تخریبگران» به «دلالان و کاسبان تحریم» تغییر یافت؛ گاهی مستقیم و گاهی هم با کنایه. او در سخنانی در اردیبهشت 1394 تأکید کرد «دلالان تحریم از هم‌اکنون به فکر شغل دیگری باشند». این سخنان حدود دو ماه پیش از توافق نهایی ایران و شش قدرت جهانی بود که به «برجام» مشهور شد. پس از حصول توافق، استفاده روحانی هم از واژگان «کاسبان تحریم» افزایش یافت. مرداد‌ماه 94 او در گفت‌وگوی زنده تلویزیونی، از عصبانیت «کاسبان تحریم‌» با مردم سخن گفت: «کاسبان تحریم در دوبی، اروپا، چین و تهران بودند و آنها از این توافق عصبانی‌اند». او مهرماه همان سال در جریان سفر استانی به مازندران در جمع مردم «ساری» به مخاطبان خاص خود گفت: «نگران نباشید، با رفع تحریم‌ها دکان شما کساد نمی‌شود». نمونه دیگر اینکه، «روحانی» اردیبهشت‌ماه امسال در سخنرانی خود، کنایه محکمی به مخالفان زد: «عده‌ای می‌گویند ما در سایه تحریم زندگی خوبی داشتیم؛ چرا زندگی خوب ما را برهم زدید». اما حالا با گذشت چندین ماه از اجرای برجام و حدود یک سال از حصول «برجام» و از همه مهم‌تر کمتر از یک سال مانده به انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم، فعالیت‌های تخریبی علیه دولت شدت یافته؛ این بار مسائل ریزتر و البته بیشتر شده. یک روز غرفه‌های نمایشگاه مطبوعات را بهانه می‌کنند و دولت را متهم به بستن دهان منتقدان می‌کنند، یک روز سفر رئیس‌جمهوری به اروپا را دستمایه حمله به دولت قرار می‌دهند، یک روز حضورداشتن‌ یا نداشتن «حسین فریدون»، برادر و دستیار ویژه رئیس‌جمهوری، در جلسات دولت سوژه آنها می‌شود و تا شایعه بازداشت او هم پیش می‌رود. مدتی بعد یا در خلال پروژه قبلی، شایعه تعطیلی یک کارخانه و بی‌کارشدن کارگرانش را راه می‌اندازند، یک روز هم شایعه می‌کنند که یک شخصیت سیاسی به رئیس‌جمهوری درباره مواضعش تذکر داده است. مسائلی که همگی تکذیب می‌شوند و فقط بار روانی به جامعه تحمیل می‌کنند؛ به‌ نحوی که سخنگوی دولت می‌گوید: «باید تا سال 96 هر روز منتظر یکی از این مطالب باشیم که می‌تواند اهداف سیاسی داشته باشد تا ذهن جامعه را به سمت این گمانه‌زنی‌ها ببرد و خدمات مغفول بماند؛ اما ما به این مسائل ورود نمی‌کنیم». شاید در این برهه زمانی «کد»‌فرستادن به مخالفان لازم بود تا به آنها یادآوری شود دولت از محافل خاص‌شان با‌خبر است؛ آن هم یک سال پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری طبق قاعده میزان فعالیت‌شان بیشتر خواهد شد و شاید فقط شنبه‌ها، برای برنامه‌ریزی کافی نباشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.