|

غبار سیاست بر حادثه تروریستی اورلاندو

اردشیر زارعی‌قنواتی

حمله تروریستی به کلوپ هم‌جنس‌گرایان «اورلاندو» در ایالت فلوریدا، بزرگ‌ترین حمله مسلحانه در تاریخ معاصر آمریکا تلقی شده است. اضلاع مرتبط با این حمله در ابعاد امنیت ملی، تروریسم اسلامی، قانون مهاجرت، آزادی تهیه و حمل سلاح و حقوق اقلیت‌های جنسی که در انگیزه این حمله تروریستی عامل جنایت وجود داشته است، هر کدام به فراخور اهداف محافظه‌کارانه جمهوری‌خواهان و لیبرالیسم دموکرات‌ها در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ماه نوامبر 2016 بدون تردید به یک بحث محوری و عمده در روزهای آینده تبدیل خواهند شد. چنانچه از همان ابتدای موج خبری ناشی از این اقدام تروریستی از طرف جناح جمهوری‌خواهان با تأکید بر ناکارآمدی سیاست‌های امنیتی و ضدتروریستی دولت «باراک اوباما»، رویکردي سخت و قاطع‌تر در قبال امنیت و تروریسم طرح شد. «دونالد ترامپ»، نامزد نهایی این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری، ضمن تأکید بر «برخورد قوی و هوشمندانه» با اقدامات تروریستی در توییتی می‌گوید «اگر اوباما با صراحت از واژه تروریسم اسلام افراطی در پیامش استفاده نکند، باید فورا از مقام خود با رسوایی کناره‌گیری کند». در آن سوی میدان نیز دموکرات‌ها طبق معمول با عمده‌کردن معضلات قانون حق سلاح که منبعث از متمم دوم از اصل اول قانون اساسی کشور است، خواستار بازنگری در این قانون شده و همچنین تنفر جنسی نسبت به افراد متعلق به این اقلیت مدنی را در مرکز توجه خود قرار دادند. حادثه تروریستی دوازدهم ژوئن در اورلاندو به‌نوعی یک جعبه پاندورایی است که همه عوامل و بحث‌های امروز در جامعه آمریکا را در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری در درون خود خواهد داشت. به‌همین‌دلیل این رخداد بسیار فراتر از یک اقدام صرف و موردی در حوزه تروریسم است و می‌تواند تأثیر و بازتاب خود را در افکارعمومی و جامعه آمریکا بر جای بگذارد. حتی به دلیل رقابت‌های سیاسی بین دو جناح عمده در ساخت سیاسی کشور در آستانه این انتخابات می‌تواند برخورد بازدارنده و مطلوب در قبال این پدیده جنایت‌کارانه و امنیت عمومی را هم تحت‌الشعاع اهداف سیاسی قرار داده و همچون حوادث تروریستی 11 سپتامبر، به بهانه‌ای برای دستیابی به اهداف غیرمرتبط با موضوع تبدیل شود. به‌همین‌دلیل جامعه به‌شدت قطبی‌شده کنونی آمریکا در قبال نگرش و چگونگی برخورد با حوادث تروریستی، ازجمله حادثه اورلاندو به دلیل تقدم رقابت‌های سیاسی بر حفظ وحدت ملی، تحت‌تأثیر این اقدام تروریستی می‌تواند دچار انشقاق بیشتری هم شود. از طرف دیگر، براساس گزارشات اولیه به نظر می‌رسد که عامل حمله بیش از آنچه مرتبط با سلول‌های سازمانی داعش بوده باشد، به دلیل تمایلات ایدئولوژیک خود نوعی سمپاتی با این گروه داشته که بنا بر سوابق گذشته او مستعد خشونت‌ورزی بوده است. بدون هیچ تردیدی حادثه اورلاندو یک اقدام کاملا حساب‌شده تروریستی بوده است که در کمال آرامش و به صورت حرفه‌ای انجام شده است. حال این سؤال در مقابل سیستم امنیتی و پلیسی آمریکا قرار می‌گیرد که چگونه یک نفر به‌تنهایی می‌تواند در مرکز شهر و آن هم در یک کلوپ مختص هم‌جنس‌گرایان که به دلایل حساسیت‌های فرهنگی همیشه به‌عنوان یک هدف بالقوه محسوب شده و باید از امنیت بیشتری برخوردار باشد دست به جنايت مي‌زند، پلیس بعد از سه ساعت و پس از کشته‌شدن بیش از 50 نفر، موفق به مهار این حمام خون می‌شود. به احتمال زیاد در روزهای آینده انگشت اتهام به سمت پلیس به دلیل تعلل و کنترل‌نکردن حوزه استحفاظی خود نشانه خواهد رفت، ولی تأثیر این حمله بر گسل‌های سیاسی-اجتماعی در جامعه آمریکایی حول ابعادی که در متن و حاشیه این اقدام تروریستی وجود دارد، انکارناپذیر خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.