آينه
ايران خودزنی رسانههای پرخاشجو احمد پورنجاتی: شخصیت یک رسانه در نوع رفتارش با مخاطب مشخص میشود و انتظار مخاطب در برخورد با رسانه این است که به عنوان یک انسان برخوردار از اندیشه و درک و شعور با او رفتار شده باشد. مخاطبی که هر لحظه در دنیای آزاد اینترنت در معرض خبر است، شاید در نگاه اول مرعوب تیترهای هیجانی شود، اما خیلی زود پی به اصل ماجرا خواهد برد. حاصل اینکه او از آن رسانه و در مرحله بعد از کل رسانههای داخلی رویگردان خواهد شد. رسانه اگر از چارچوب رفتاری شخصیت مخاطب فاصله بگیرد، گرفتار نوعی اغواگری و به تعبیر دیگر نادیدهانگاری شخصیت مخاطب میشود. اگر رسانه را به عنوان یک ابزار برای تحریف واقعیت یا روانگردانی مخاطب یعنی بازی با شخصیت و انگیزههای روح و روان او به کار بگیریم دیگر از جرگه رسانه خارج شدهایم. بعضی روشهای متداول روزنامهنگاری این روزها مشابه رفتار و ادبیات معرکهگیران قدیم است. این روزنامهها یا رسانهها در واقع به نوعی مدیریت هیجان میکنند و نشانیهای نادرستی به افکار عمومی میدهند و به جای اینکه به حل یا تحقق مطالبات مردم کمک کنند به طور ضمنی بنیانهای امیدواری یک جامعه را برای حل مشکلات و رسیدن به هدفها آماج بدترین مواد ناامیدکننده قرار میدهند.
جوان مصاحبهاي که براي دولت آب داشت! يک روز پس از مصاحبه روزنامه دولت با شجريان، همه روزنامههايي که از دولت يارانه دريافت ميکنند خبر اخذ مجوز يک آلبوم ايشان را به صورت کليشهاي و هماهنگ کار کردند. همانگونه که رئيس دولت پس از انتشار تصاوير خانم خالقي از مواضعش کوتاه نيامد، اينجا هم دولت کاري به توهينهاي شجريان به اسلام و امام ندارد. پوپوليسم رأيخواه بر اين باور است که اين مواجهه اگر براي شجريان نان نداشته باشد براي دولت آب دارد، لذا علل ذيل براي رفتار دولت متصور است. 1- دولت تلاش ميکند ميدانهاي منازعه با منتقدان را از عرصه اقتصاد به عرصه سياست و فرهنگ بکشاند و دوقطبيهاي موجود در اقتصاد شکل نگيرد. 2- دولت بر اين باور است که اين چهرهها رأيساز هستند و در غياب توليد رضايت از طريق کار براي مردم، بايد از اين افراد بهرهبرداري نمود. 3- در آن مصاحبه تلاش شده چهرهاي تعديل شده از شجريان ارائه شود. 4- ممکن است خود ايشان هم از توهين به امام و اسلام در رسانههاي غرب پشيمان شده باشد و از اينکه هنر خود را به سياست ضديت با اسلام آلوده کرده دچار عذاب وجدان باشد. در حکومت اسلامي همانند خود اسلام باب توبه باز است اما شرط توبه هم اقرار به اشتباه است و هم عدم تکرار آن. در هر صورت محتواي مصاحبه شجريان با روزنامه دولت را بايد گامي به جلو ارزيابي نمود اما بايد بدانيم که توبه کار در مسجد و صف جماعت ميتواند بيايد و بايستد اما او را پيشنماز نميگذارند.
اعتماد وارد بازي تخريبكنندگان دولت نميشويم مرتضی مبلغ: همه دوستداران كشور و نظام تلاش دارند كه بتوانند افراطگرايي را مهار كنند. در اين راستا نكته مهمي كه وجود دارد و شايد به همين دليل است كه فكر ميكنيد جريان اصلاحطلب توجه جدي به حركت افراطيون ندارند، اينكه بهشدت همه دقت ميكنند تا وارد بازي افراطيون نشوند. حيات جريانات تندرو و افراطي در گروي غوغاسالاري و تنشها است و اگر افراد ديگر واكنش در مواجهه با اينها ظاهر شوند ورود به اين بازي است و تشديد شكافها، چالشها و حركتهاي مخرب در كشور خواهد بود و به همين دليل همه مراقبت ميكنند كه وارد بازيهاي مخرب اين گروه نشوند. اصلاحطلبان در عين حال هوشمندانه تأكيد دارند تا مردم را نسبت به خطر اين جريانات آگاه كنند و راهنماي آنان باشند تا بتوانند به كمك مسئولان برگزيده خود روند توسعه و تعالي كشور را پيش ببرند؛ بنابراين ميتوان گفت كه هدف اين است كه جريان مخرب را مهار كنيم تا فعاليت مخالفان كماثرتر باشد.
كيهان انقلابیها و غیرانقلابیها سعدالله زارعی: بعضی گمان کردهاند که «انقلابی عمل کردن» و انقلابی بودن به معنای پشت کردن به تلاش و پیشرفت است. حدود دو دهه پیش یکی از شناختهشدهترین شخصیتهای این گروه اصرار داشت که جا بیندازد که از آنجا که در متن اسلامگرایی بیاعتبار دانستن دنیا و جلوههای آن نهفته است؛ بنابراین یک مؤمن بیش از رفع نیازهای ساده پیرامونیاش کاری انجام نمیدهد تا سرمایهای جمع شود بنابراین با دین و دینداری نمیتوان به پیشرفت رسید. این در حالی است که معدل ساعات تلاش یک نفر متدین که کار را دارای ارزش الهی میداند بیش از معدل ساعات تلاشی است که یک غیرمتدین انجام میدهد. اضافه بر این یک انسان متدین به توصیه دین هزینه غیرخانوادهای زیادی به دوش میکشد. این گروه با توهمپراکنی نسبت به نیروهای متدین تلاش کردند تا ثابت کنند که دینداران ناکارآمد هستند و حکومت دینی کارآیی ندارد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.