آينه
اعتماد این دولت خیلی مظلوم است علی شکوهی: امروز با مراجعه به مواضع نهادهای درون حکومت و نیز اظهارات مقامات قوه قضائیه و رسانههای وابسته به ارگانهای سیاسی و حزبی و حتی نهادهای نظامی و انتظامی و حوزههای علمیه و نیز رسانه ملی، یک امر بر همگان روشن میشود که دولت کنونی درمجموع مظلومترین دولت بعد از انقلاب است و میزان نقد علیه آن بسیار بیشتر و اساسیتر از آن است که در دولتهای قبل شاهد بودیم. متأسفانه در سالهای اخیر برخی نهادهای خاص با راهاندازی رسانهها و خبرگزاریها و سایتهای خبری و تحلیلی در انتقاد از دولت پیشتاز شدهاند و رسانه ملی هم در بسیاری از برنامههایش بیطرف نیست. از طرفی ابزارهای جدید و شبکههای اجتماعی هم فرصتی برای منتقدان ایجاد کرد که بیباکانه و به دور از کنترل و نظارت، به تولید محتوای منتقدانه بپردازند و آن را نشر دهند. تلخی ماجرا در این است که در حوزه منافع ملی و در مقابل دولتهای خارجی و در جریان رخدادهای مهمی مانند مذاکرات هستهای و موارد مشابه هم این دست از منتقدان آزادانه به دولت حمله میکنند و کمتر تذکر میشنوند. فضای نقد و انتقاد از دولت اینک بهشدت با تهمت و دروغ و جعل و شایعه همراه است و باید برای این فضای آلوده سیاسی فکر اساسی بشود. متأسفانه بخش رسانهای دولت به دلایل مختلف تاکنون نتوانسته است در مقابل این رویه منتقدان، عکسالعمل مناسب نشان داده و به نقد دیگران پاسخ اقناعی دهد و در معرفی عملکرد دولت کنونی با موفقیت عمل کند و با مقایسه عملکرد این دولت با دولت قبل، قدرت قضاوت و ارزیابی مردم را بالا ببرد.
رسالت انقلابیگری اسلامی حامد حاجیحیدری: اگر نبود، دست توانای خداوند امکان نداشت یک جمعیت سیوشش میلیونی با آن تبلیغات ضداسلامی و ضدروحانی، خصوصا در این صد سال اخیر، و با آن تفرقهافکنیهای بیحساب قلمداران و زبانبه مُزدان در مطبوعات و سخنرانیها و مجالس و محافل ضداسلامی و ضدملی بهصورت ملیت، و آن همه شعرها و بذلهگوییها، و آن همه مراکز عیاشی و فحشا و قمار و مسکرات و مواد مخدره که همه و همه برای کشیدن نسل جوان فعال که باید در راه پیشرفت و تعالی و ترقی میهن عزیز خود فعالیت نمایند، به فساد و بیتفاوتی در پیشامدهای خائنانه، که به دست شاه فاسد و پدر بیفرهنگش، و دولتها و مجالس فرمایشی که از طرف سفارتخانههای قدرتمندان بر ملت تحمیل میشدند، و از همه بدتر وضع دانشگاهها و دبیرستانها و مراکز آموزشی که مقدرات کشور به دست آنان سپرده میشد، با بهکارگرفتن معلمان و استادان غربزده یا شرقزده صددرصد مخالف اسلام و فرهنگ اسلامی بلکه ملی صحیح، با نام «ملیت» و «ملیگرایی»،گر چه در بین آنان مردانی متعهد و دلسوز بودند، لکن با اقلیت فاحش آنان و در تنگنا قراردادنشان کار مثبتی نمیتوانستند انجام دهند و با اینهمه و دهها مسائل دیگر، از آن جمله به انزوا و عزلتکشیدن روحانیان و با قدرت تبلیغات به انحراف فکریکشیدن بسیاری از آنان، ممکن نبود این ملت با این وضعیت یکپارچه قیام کنند و در سرتاسر کشور با ایده واحد و فریاد «اللهاکبر» و فداکاریهای حیرتآور و معجزهآسا تمام قدرتهای داخل و خارج را کنار زده و خود، مقدرات کشور را به دست گیرد. بنابراین شک نباید کرد که انقلاب اسلامی ایران از همه انقلابها جداست: هم در پیدایش و هم در کیفیت مبارزه و هم در انگیزه انقلاب و قیام. و تردید نیست که این، یک تحفه الهی و هدیه غیبی بوده که از جانب خداوند منان، بر این ملت مظلوم غارتزده عنایت شده است».
جوان نوید تحول در آرایش سیاسی کشور عبدالله گنجی: با تعریف رهبری نه کسی میتواند مردم را رها کند و به دنبال مبارزه با امریکا باشد و نه کسی میتواند با کمک امریکا با انقلاب امام معارضه کند و نه لازم است همه صددرصد در قله انقلابیگری باشند. سقف و کفی که رهبری برای انقلابیبودن تعیین کردند میتواند آستانه تحمل در درون جریان انقلابی را تنظیم کند و کسانی که در مسیر امام نه در خط مقدم مبارزه که در قاعده «شایعت و بایعت و تابعت» هم همراه انقلاب باشند محترم شمرده شوند. با شکلگیری دوگانه جریان انقلابی-غیرانقلابی باید نخبگان معتقد به انقلاب اسلامی با هر درجهای از اعتقاد، خود را تنظیم مجدد نمایند تا زمینه برطرفشدن نقارها و شکافها فراهم شود. آنان که بههمریختن یک سخنرانی را انقلابیگری میدانند باید خود را تنظیم مجدد کنند و آنان که اصلاح انقلاب اسلامی را در متدهای سیاسی اجتماعی غرب میدانند باید تعیین تکلیف شوند. فضای جدیدی که رهبری ترسیم کردند مصداق واقعی «المتقدم لهم مارق، والمتأخر عنهم زاهق و اللازم لهم لاحق» است. تندروها باید برگردند و آنان که عقب ماندهاند باید برسند تا انقلاب اسلامی به خاستگاه اصلی خود که صفآرایی جریان انقلابی در مقابل جریان غیرانقلابی و استکبار است برسد و مجددا سردرگمی دشمنان را نظارهگر باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.