نشر خنده
بهاره رهنما
در زندگی همه ما آدمهایی هستند که گهگداری هستند، هستند و هستند بعد یک روز گم میشوند و این گمشدن ممکن هست تا ماهها ادامه پیدا کند و بعد دوباره خودشان پیدایشان میشود، اغلب هم وقتی تنها و بیحوصلهاند و روزگار با آنها بد تا کرده پیدایشان میشود، با کولهبازی از غم و غرغر و بیحوصلگی... . زمان میگذرد و آنها ترمیم مییابند و باز زمانی دیگر میرسند و گم میشوند در خوشیهایشان تا این خوشیها به بنبست و اتمام برسد و دوباره سروکلهشان پیدا شود اما هربار که میآیند، یک تکه از قلبتان را با خود میبرند و یک پیمانه غم به وجودتان اضافه میکنند... خلاصه اینکه اگر به خودمان مجال ندهیم زندگیمان جاده رفتوآمد بیحسابوکتاب آدمهایی میشود که هی میآیند و میروند و هربار یک تکه از قلب ما را میکَنند و با خود میبرند، کمی که بگذرد به خودمان میآییم و میبینیم از این دل بیچاره هیچی نمانده که غصه خودمان را بخورد، هر تکهاش پای غم و غصه کسی رفته و حالا برای خودمان دلی نمانده، شاید بد نباشد یکبار بیرودربایستی بِهشان بگوییم دوست عزیز غمت را بر شانههایم بگذار اما قول بده این فصل که گذشت و این غصه را که روزگار برد، در زمان خندههایت هم سری به من و این دل بیچارهام بزنی... . اصلا غم یک حال مسری مثل زخم لثه دارد که ما ایرانیها بهگمانم ژن لذتبردن از آن را داریم، و کلا طوری تربیت شدهایم که فکر میکنیم برای هم باید فقط از دردهایمان بگوییم، مَثَل غلط و بهگمانم غیرانسانی: «همیشه جلو مردم بنال» را از خاطر نبریم که این مثلها ریشه در فرهنگ رفتاری و تربیتی ما دارند، شاید هیچوقت امتحان نکردهایم که با یک حال خوب و شاد سراغ رفیقی برویم و او را از شادیها و دلخوشیهای این روزهایمان باخبر کنیم و نتیجهاش را در حالوروز خودمان و رفاقتمان ببینیم... . بهگمانم برعکس این باورها و عادتهای غلط، حال خوب مثل عطر خوب در فضا پخش میشود و انرژی محیط را عوض میکند، حال خوب شما در محیط کار و در خانه مثل بوی خوش شکوفهها همه را آغشته میکند و شما جادوی نشر شادی را بهزودی درخواهید یافت و میبینید که در همان محیط کوچک خودتان لبخند و شادی بهزودی مسری میشود... . اینبار صبر کنیم تا بادهای موسمی غمها را که برد، با سبدی از حرفها و خبرهای خوب به خانه دوست برویم و تأثیر متفاوتش را دریابیم... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.