|

جویشگرهای بومی و لزوم سرمایه‌گذاری 170‌میلیاردتومانی

درحال‌حاضر، ابزارهای جست‌وجوی سامانه‌های اطلاعاتی در کشور به‌طور عمده محدود به جویشگرهای خارجی یا ابزارهای جست‌وجوی موجود در بانک‌های اطلاعاتی و پورتال‌هاست؛ اما با انجام پروژه جویشگر بومی، به بسیاری از نیازمندی‌های کاربران ایرانی پاسخ داده می‌شود. «گرگر» و «پارسی‌جو» موتورهای جست‌وجوی ملی هستند که قدمت آنها به حدود 10 سال نیز می‌رسد و «یوز» نیز جدیدترین جویشگر بومی است؛ اما ظاهرا از این جویشگرها آن‌چنان که باید استقبال عمومی نشده و همچنان تمایل مردم برای مراجعه به موتور گوگل بیشتر است. محمود واعظی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، معتقد است باید توقع خود را از موتورهای جست‌وجو مشخص کنیم و البته انتظار دارد این موتورها در یک فضای رقابتی توجه و اعتماد کاربر را به خود جلب کنند، بتوانند بخشی از نیازمندی‌های مردم را از طریق توانمندی داخلی تأمین کنند و مردم برای یافتن پاسخ سؤالات خود به موتورهای جست‌وجویی مراجعه کنند که محتوای داخلی را ارائه می‌دهد. به گزارش ایسنا، به گفته برات قنبری، معاون برنامه‌ریزی وزارت ارتباطات، ساخت جست‌وجوگر «یوز» تابه‌حال هزینه‌ای هفت‌‌میلیاردتومانی داشته و راه‌اندازی موتورهای جست‌وجوی «گرگر» یا «پارسی‌جو» نیز قاعدتا هزینه‌های این‌چنینی داشته است. به اعتقاد کارشناسان برنامه‌نویسی ساخت و بهینه‌سازی بر روی موتورهای جست‌وجو بسیار سخت و ‌گران است و سرمایه‌گذاری‌های چندین برابر هزینه کنونی و معادل 170 ‌میلیارد تومان می‌طلبد؛ اما درحال‌حاضر دو موتور جست‌وجوی «پارسی‌جو» و «یوز» در ایران فعالیت دارند که توسط شرکت‌های دانش‌بنیان تأسیس شده و نگهداری می‌شوند. پارسی‌جو تحت حمایت دانشگاه یزد و جویشگر یوز محصول شرکت دانش‌بنیانی است که از طریق سازمان فناوری اطلاعات گرنت پژوهشی گرفته و گسترش آنها نیازمند حمایت دولت است. امیرعلی خیراندیش، مدیر اجرائی پروژه ملی موتور جست‌وجوگر پارسی‌جو، معتقد است در هیچ کجای دنیا، جویشگر بومی با هدف پرکردن جای گوگل و یاهو راه‌اندازی نمی‌شود و قرار نیست پارسی‌جو، جای گوگل را در ایران بگیرد زیرا پارسی‌جو و گوگل دو هدف مختلف را دنبال می‌کنند و درواقع کارکرد این دو با یکدیگر متفاوت بوده و هدف جویشگرهای ایرانی پاسخگویی به نیازهای بالقوه کاربران در اینترنت است. موتورهای جست‌وجوی بومی در کشورهای مختلف دنیا، محبوبیت فراوانی در سطح جوامع دارند. این تجربه در کشورهای کره‌جنوبی، چین، روسیه، جمهوری چک و ویتنام با موفقیت همراه بوده و روزبه‌روز با استقبال گسترده‌تری از سوی مردم روبه‌رو می‌شود. برای مثال موتورهای بومی کشور کره‌جنوبی، 97 درصد از سهم بازار جست‌وجو را در اختیار دارند و مردم برای حل نیازهایی اعم از خرید، گوش‌دادن آهنگ، سفر و ... در قالب سرویس‌های کاربردی متنوع از این موتور استفاده می‌کنند؛ درحالی‌که دانشجویان و استادان برای پیداکردن مقالات انگلیسی به موتورهای غیرکره‌ای مانند گوگل مراجعه می‌کنند. به اعتقاد نصرالله جهانگرد، رئیس سازمان فناوری اطلاعات، برای استقلال یک شبکه ملی، چهار سرویس مرور‌گر، ابزارهای جست‌وجو، سرویس ایمیل و شبکه‌های اجتماعی نیاز است که درآن‌صورت می‌توان خدمات کافی ارائه داد و درحال‌حاضر ایران با داشتن 64 درصد موتورهای جست‌وجو در منطقه دارای مقام اول بومی‌سازی موتور جست‌وجو است و سپس ترکیه با 56 درصد و مصر با حدود 47 درصد در مقام‌های دوم و سوم قرار دارند. خسرو سلجوقی، رئیس شورای راهبری جویشگر بومی، نیز وضعیت اقتصادی جویشگرهای موجود را حساس می‌داند و معتقد است به‌موقع حمایت‌نکردن از این سرویس موجب خسارت شده و اگر پروژه‌های مهمی مانند جویشگرهای متنی حمایت نشوند ادامه این خدمات دچار خطرپذیری خواهد شد. واضح است توسعه موتورهای جست‌وجوی ایرانی و استفاده‌کردن از آنها در صورتی میسر می‌شود که سرعت جست‌وجوگرهای ایرانی نسبت به دیگر جست‌وجوگرها بالاتر باشد و البته قرار نیست این سرعت با محدودکردن گوگل به دست بیاید؛ بلکه لازم است در راستای آن پهنای باند داخلی افزایش یابد و همچنین حجم محتوای فارسی افزایش پیدا کند و با صرف هزینه‌های‌ میلیاردی که البته به گفته صاحب‌نظران لازمه بهینه‌سازی جویشگرهاست، تأثیر توسعه این سرویس را از جانب کاربران مشاهده کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.