|

زنده‌باد تغییر در صداوسیما

حسین هاشم‌پور

لابد تعجب می‌کند هم‌زمان با پاگذاشتن رئیس نوآمده صداوسیما به «ساختمان شیشه‌ای» چه ذوقی می‌کنند مردم از اندک تغییر زاویه نگاه تلویزیون؛ پخش خبر جوایز کن و شنبه‌شبی که گذشت، گزارش‌های واقع‌گرا از پنجمین حراج تهران، آن هم حتی در بخش خبری 20:30! شبکه‌های اجتماعی مجازی را پر کرد از هورای مردم: «نمردیم و دیدیم تلویزیون به اصغر فرهادی تبریک گفت»، «20:30 بعد از پنج‌سال، اهمیت حراج تهران در رونق بازار هنر، برند‌سازی بین‌المللی برای هنر ایران و... را درک کرد»؛ این حیرت و شادمانی عمومی از همین تغییرات مثقالی باید برای رئیس تازه پیغام‌ها به ارمغان آرد: یک - نخستین پیغام این است که ببینید تا پیش از این واکنش صداوسیما به دستاوردهای جامعه هنری چه بوده که حالا با دوتا خبر و گزارش، همه ذوق کرده‌اند؛ و البته پیغام دیگر این است که همچنان صداوسیما برای مردم مهم است که این خود از ضرورت تسریع در بازسازی افکار عمومی می‌گوید. دو - بارقه‌های بازگشت صداوسیما به متن جامعه ایرانی در زمانی شکل می‌گیرد که دیرین‌سالی است بسیاری اکراه دارند به سازمانی که از جیب تک‌تک مردم هزینه‌اش پرداخت می‌شود، رسانه ملی اطلاق کنند؛ مردم خود را و امروز خود را در قاب صداوسیما به‌خصوص تلویزیون نمی‌بینند، در این رسانه؛ از خبر تا سریال بر رویکردهایی تأکید می‌شود که مخاطب حیران می‌ماند چگونه برنامه‌سازان به چنین برداشتی رسیده‌اند؟ سه- جالب است که انتظارات جامعه هنری از صداوسیما خاصه تلویزیون آن‌قدر بدیهی و پیش‌پاافتاده است که برآوردن بخشی از آنها در کوتاه‌مدت هم ممکن است؛ گنجاندن بخش اخبار هنری دست‌کم به میزان نصف اخبار ورزشی که از شبکه‌های سیما روی آنتن می‌رود، بازنگری جدی در فهرستگان ممنوع‌التصویرها تا مثلا مجبور نشوند فقط دستان و قسمت پایینی ریش سفید جناب پاکدل در حراج تهران را نشان دهند یا فلان تیزر سینمایی را به جهت حضور یک بازیگر به‌کل پخش نکنند، کمک به دیده‌شدن رویدادهای هنری با اختصاص تبلیغات رایگان به تئاتر، موسیقی، نمایشگاه‌های تجسمی، سینما و کتاب، پرسشگری در زمینه حقوق‌ جامعه هنری مثلا چرایی تداوم لغو کنسرت در برخی شهرستان‌ها... و البته کهنه‌زخم حذف نمایش ساز در صفحه تلویزیون... اینها و بسیاری مطالبات دیگر که بارهاوبارها از جمله در همین ستون به آنها پرداخته‌ایم. چهار- بازگرداندن آب رفته به جوی بسیار دشوار است، به‌ویژه در عرصه فرهنگ که مخاطب‌ گریزپاست و برای دانستن یا حتی سرگرمی کانال‌گردی‌ها می‌کند، اما جامعه ایرانی ثابت کرده مهربان و آماده است برای ساختن سرزمین خود ایثار کند، نمونه در این زمینه بسیار است؛ آخرینش همین مشارکت ‌میلیونی در انتخابات برای تنفس هوای تازه؛ بنابراین اگر پالس‌های مثبت تلویزیون در جهت خواست حداکثری جامعه در همین کوتاه‌مدت بیشتروبیشتر شود، امید به احیای عنوان «رسانه ملی» افزون‌تر خواهد بود؛ به‌درستی رسانه ملی آن است که مردم بگویند نه‌اینکه خود بگوید!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.