|

گفت‌وگو با «کامکارها» به‌مناسبت کنسرت ٢٥سالگی محک

هدف، امید است

شرق: کامکارها برای کودکان سرطانی نواختند. این گروه موسیقی «شادمانه‌ها» را برای آنهایی اجرا کردند که به حمایت از 25 سال فعالیت یک مؤسسه خیریه آمده بودند. مؤسسه خیریه محک به مناسبت ٢٥ سالگی خود و با مشارکت خانه موسیقی، ششم خرداد کنسرتی از سوی گروه کامکارها با عنوان «شادمانه‌ها» در تالار وحدت برگزار کرد. اعضای گروه در سالن انتظار و در کنار آدمک‌های لوگوی محک حاضر می‌شوند و حاضران با شور و هیجان با آنها عکس‌های یادگاری می‌گیرند. ارسلان کامکار، نوازنده عود و خواننده، درباره مسئولیت اجتماعی هنرمندان و آگاهی‌بخشی به جامعه درخصوص فعالیت‌های مؤسسات خیریه گفت: «امیدوارم شاهد برپایی کنسرت‌ها و اجراهای گروه‌های موسیقی بیشتری در حمایت از مؤسسات خیریه باشیم. معتقدم اجرای کنسرت‌هایی با چنین هدفی در گردهم‌آوردن مردم جامعه از فعالیت‌های مؤسسات خیریه مردم‌نهاد وظیفه هر هنرمند مسئول است تا هنرشان را برای دغدغه‌های جامعه و اهداف خیرخواهانه به‌کار گیرند». ارسلان کامکار با اشاره به جمعیتی که در سالن حضور داشتند، با ابراز خرسندی از تأسیس مؤسسات مردم‌نهادی چون محک گفت: «خیلی خوشحالم که چنین مؤسساتی در ایران هست که طبق مأموریت خود بدون کمک دولت و تنها با منابع مردم فعالیت‌ می‌کنند. بدون مؤسساتی مانند محک، تصور اینکه مردم با هزینه‌های سنگین پزشکی چه کار خواهند کرد، بسیار سخت است. گروه کامکارها از وجود چنین مراکزی استقبال می‌کند و تا آنجایی که در توان داشته باشد، برای پیشرفت و تواناترشدن آنها تلاش خواهد کرد».این گفته ارسلان کامکار در حالی است که گروه کامکارها پیش از این برای بیماران مبتلا به سرطان سنندج، بیماران کلیوی، ام.اس و در حمایت از مؤسسات خیریه روی صحنه رفته و در سنندج نیز همواره اجراهایی به صورت داوطلبانه برگزار کرده‌اند. اردشیر کامکار، نوازنده کمانچه در گروه کامکارها نیز از دغدغه این گروه برای فعالیت‌های انسان‌دوستانه گفت: «برگزاری کنسرت‌ در حمایت از کودکان محک، دغدغه همیشگی کامکارهاست و ما برای داشتن سهمی در حمایت نیکوکاران از فعالیت‌های محک به نوبه خودمان تلاش می‌کنیم. در ایران افراد بزرگی هستند که با خلوص و کار خیر، انسان‌دوستی را نشان می‌دهند. اجرای کنسرت کامکارها نیز در راستای همین توجه به فعالیت‌های خیریه است». با صدای زنگ اعلام ورود به سالن اجرا، تماشاگران به سالن وحدت هدایت می‌شوند و بر صندلی‌هایشان می‌نشینند. از قشنگ کامکار، نوازنده سه‌تار و همخوان گروه درباره دوربینی می‌پرسیم که همراهشان است و او از مستندی که درخصوص گروه کامکارها در حال ساخت است، گفت: «برای مستندِ گروه کامکارها به همراه بیژن کامکار در سنندج بودیم. گروه دو، سه روز برنامه فشرده‌ای داشت بااین‌حال آن‌قدر برای اجرای کنسرتِ کودکان محک عشق داشتیم که دیگر سریع برگشتیم. این احساس طبیعی است و زبانم از توصیف آن قاصر است اما سعی می‌کنیم در اجرا و با زبان سازهایمان، این احساس را برای سلامتی کوچولوهای عزیز محک و شادکردن دل پدران و مادرانشان نشان دهیم و شادمانه باشیم برای سلامتی هرچه‌زودتر کودکان مبتلا به سرطان که همواره به آن امیدواریم». قشنگ کامکار با اشاره به اعضای خانواده‌اش که گرد هم جمع شده‌اند، به احساس زنجیروار فعالیت‌های خیریه در گروه کامکارها اشاره کرد. حضار وارد سالن شده‌اند. همه صندلی‌ها پر شده است. قصه‌گوی نام‌آشنای خاطرات کودکی‌مان بر صحنه حاضر می‌شود. ژاله صادقیان این‌بار قصه‌ای از «آرزوهای عاشقانه» می‌گوید. آرزویی که در قلب دردآشنای یک مادر شکل گرفت و به آرزوهای بزرگ بانیان محک گره خورد. اعضای گروه که نشان عشق و مهرورزی ربع‌قرن فعالیت محک را بر سینه دارند، بر صحنه‌ای حاضر می‌شوند که تنها چیدمانش همان نشان 25سالگی در ابعادی بسیار بزرگ‌تر است که روی آن نوشته شده: «ربع‌قرن حمایت نیکوکارانه». احسان امامی، امیرناصر رنجبر، کامران احمدی و آوا رستمیان هنرمندانی بودند که در کنار کامکارها به روی صحنه رفتند. اجرای «شادمانه‌ها» در اولین بخش به زبان فارسی برگزار می‌شود. گروه برای تعویض لباس‌هایشان و اجرای بخش دوم که به زبان کردی است، به پشت صحنه می‌روند. بیژن کامکار، نوازنده دف از آینده فعالیت‌های انسان‌دوستانه گروه کامکارها می‌گوید: «به یاد دارم در زمان تأسیس بیمارستان محک با نجمه تجدد و همراه با شاگردان استاد ذوالفنون کنسرتی در حمایت از فعالیت‌های مؤسسه برگزار کردیم. آن زمان حتی خیابان‌ مؤسسه و بیمارستان فوق‌تخصصی محک کشیده نشده بود. بعد از آن ارتباط‌های کوچکی با مددکاران محک در شهرستان‌‌‌ها برقرار کردیم و تا جایی که توانستیم سفیر، دوست و یار محک در میان مردم بودیم». بیژن کامکار که برای آماده‌شدن روی صحنه از اتاق خارج شد، تأکید ‌کرد: «از دوستان هنرمند‌مان دعوت می‌کنیم در فعالیت‌هایشان به امور خیریه نیز توجه کنند. تداوم برپایی کنسرت‌های خیرخواهانه بستگی به همت دوستان دارد و امیدوارم حداقل در سال، یک یا دو کنسرت خیریه داشته باشیم». هوشنگ کامکار، آهنگ‌ساز و مدیر گروه کامکارها نیز درباره تفکری که باعث حضور گروه کامکارها در فعالیت‌های خیرخواهانه شده است، گفت: «وقتی در راه نیکی قدم برمی‌دارید، تأثیر مفیدی بر جامعه می‌گذارید و همین موضوع باعث می‌شود هنرمند دلش بخواهد در کنار مردم جامعه قرار گیرد و موجب انجام کار خیری شود. هرچند شخصیت و طرز تفکر افراد در تمایلشان برای انجام چنین فعالیت‌هایی نقش بسیاری دارد. هنرمندان شناخته‌شده که از نظر معنوی پیام‌آوران سازمان‌های مردم‌نهادند، می‌توانند افکار خیرخواهانه را در میان مردم پرورش دهند. حمایت از کودکان مبتلا به سرطان وظیفه یک هنرمند واقعی است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.