مسير بازيگري نويد محمدزاده
فرانک آرتا
پرونده این هفته به «بازیگری» اختصاص دارد. اصولا بازیگری جدا از بخش آفرینندگی، حرفهای است که زمان و جغرافیا در طراحی چشمانداز آن نقش مهمی ایفا میکند. برای مثال سینما برای بقا ناگزیر است در هر دورهای بازیگران جوان و مستعد را به سمت خود جذب کند. چون سنوسال نقشها در انتخاب بازیگرانش تأثیر بسزایی دارد. یکی از بحرانهای فعلی سینمای ایران در بخش بازیگری، کممایهبودن جوانان مستعد است که در عین اینکه واجد فیزیک مناسب برای سینما باشند، اصول و قواعد بازیگری را بدانند. بههمیندلیل بیشتر شاهد «فتومدل» هستیم تا «بازیگرانِ فتوژنیک». اما بااینحال خوشبختانه هستند بازیگرانی که در عین کمسنوسالبودن، تواناییهای خود را در بازیگری به اثبات رساندهاند که میتوان به نوید محمدزاده و امیر جدیدی اشاره کرد. در این مسیر به نوید محمدزاده پرداختیم. او هرچند با فیلم «در میان ابرها» به کارگردانی روحالله حجازی وارد سینما شد، اما در فیلم جنجالی «عصبانی نیستم» توجهات را به خود جلب کرد. سال گذشته نیز برای بازی در فیلم «ابد و یک روز» موفق شد سیمرغ بازیگری نقش مکمل را دریافت کند. او هرچند اغلب در نقشهای جوان عصیانگر حضور خود را به اثبات رسانده است؛ اما بیم این میرود در صورت تداوم، به کلیشه تبدیل و درنهایت از خاطرهها محو شود. پس مسیر سختی را پیشِروی دارد و آن هم خودداری از تکرار خود است. در این پرونده از طریق همکارانش خواستیم بفهمیم او چه مسیری را طی کرد و اصولا چگونه بازیگری است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.