|

انتقاد نوه امام از تحريف زندگي و انديشه امام)ره(:

مي‌گفتند امام روي هندوانه نمك مي‌پاشند

جماران: حجت‌الاسلام والمسلمین «سیدحسن خمینی» در دیدار معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمعی از مدیران رسانه‌های کشور به موضوع «تحریف» پرداخت و با بیان اینکه یکی از اقسام تحریف بی‌توجهی به «جهت صدور» مسائل است، گفت: «براساس اصطلاح فقهی جهت صدور (یا شرایط محیطی) هنگامی می‌توان قضیه‌ای را به سایر قضایا تعمیم داد که بتوان «الغای خصوصیت» کرد به این معنا که شرایط رخداد اول را بتوان از اصل آن رخداد جدا کرد، در غیر این صورت امکان تسری به سایر امور نیست». او افزود: «اگرچه برخی احکام دین کلی هستند اما اغلب آنها ما مربوط به موارد خاص بوده و فقط در صورتی می‌توانیم آنها را به امور مستحدثه و جدید تسری دهیم که شرایط محیطی در صدور آن احکام قدیم دخیل نبوده باشد». «سیدحسن خمینی» این موضوع را در مورد امام خمینی نیز صادق دانست و یادآور شد: اینکه جمله‌ای از امام را بدون ملاحظه مقطع زمانی و لحاظ‌کردن مساوی‌بودن یا نبودن شرایط آن زمان با امروز، پررنگ کنیم، کار درستی نیست. البته این امر در برخی موارد کاملا بدیهی است؛ مثلا در مورد جمله مشهور ایشان که «من توی دهن این دولت می‌زنم»، روشن است که نمی‌توان جمله را به دولت‌های بعد از انقلاب تسری داد زیرا منظور امام آخرین دولت رژیم سابق بود». او با تأکید بر ضرورت اجتهاد مداوم در اندیشه امام خمینی، گفت: «اینکه یک جمله امام بدون ذکر قبل و بعد از آن، از مجموعه بیانات ایشان استخراج و سپس به آن استناد شود، کار صحیحی‌ نیست». او ادامه داد: «فارغ از این‌گونه موارد روشن، تشخیص موارد عمیق‌تر و جدی‌تر نیاز به افراد متخصص و مجتهدی دارد که عمری را با مکتب امام سروکار داشته‌‌اند؛ این‌گونه افراد می‌توانند بگویند که کدام شرایط زمانی و مکانی در مورد هرکدام از عبارات متعلق به امام موضوعیت دارد». «سیدحسن خمینی» با اشاره به اینکه فرق مبارک امیرالمؤمنین(ع) به نام قرآن و توسط افراد مقدسی که گول اجتهاد‌های غلط را خورده بودند، شکافته شد، به موضوع «تناسب حکم و موضوع» در فقه گریزی زد و گفت: «در اسلام ربا حرام دانسته شده است اما در عین حال روایاتی نیز در جهت اثبات خلاف این موضوع نقل شده که به «حیل ربا» مشهور است؛ گرچه این روایات ظاهرا صحیح هستند اما برخى مجتهدان از جمله حضرت امام به عنوان کسانی که تمام عمر خود را صرف تفقه در سیره و سخنان اهل بیت(ع) کرده‌‌اند، بر اساس عقل و ذوق فقاهتی خویش این روایات را غیرقابل‌استناد می‌دانند». او بر همین اساس نقش نسل اول انقلاب در تشخیص صحت عبارات منتسب به امام را بسیار مهم برشمرد و با ذکر نمونه‌ای در همین مورد یادآور شد: «در دهه 60 یکی از خاطرات رایجی که از امام نقل می‌شد این بود که ایشان هنگام خوردن هندوانه (برای دوری از لذات مادی) روی آن نمک می‌پاشیده‌اند، درحالی‌که افراد نزدیک به امام و مجتهدان اندیشه ایشان می‌دانند امکان ندارد ایشان چنین عملی را انجام داده باشند، چراکه با ساختار تفکر ایشان آشنا هستند». «سیدحسن خمینی» تصریح کرد: «کسی نمی‌تواند از راه برسد، صحیفه امام را باز کند و جمله‌ای از ایشان را بدون ملاحظه شرایط خاص آن در بیاورد و پررنگ کند. به این نمونه‌ها در اصطلاح فقهی «قضیه فى واقعه» گفته می‌شود که نمی‌توان در موارد دیگر آنها را اجرا کرد، زیرا شرایط صدور آنها برای ما مجهول است یا مى‌دانیم که مربوط به شرایط ما نیست». او با اشاره به سخنان حاضران در جلسه گفت: «در اینکه ما به امام احتیاج داریم و ایشان محور وحدت ماست یا اینکه ما امام را به عنوان کانون همه اقوام، جمعیت‌ها و جناح‌ها می‌دانیم و باید در راه ایشان گام برداریم، تردیدی نیست؛ این امر مورد اتفاق هر دو جناح مشهور کشور است اما برای رسیدن به این اهداف، امام را باید به عنوان پا‌سخ‌گو به نیازهای امروز بشناسیم». سیدحسن خمینی این امر را نیازمند اجتهاد مداوم در اندیشه امام دانست و تأکید کرد: «کسانی برای اجتهاد در اندیشه امام مسئولیت و توانایی دارند که با آن سروکار داشته‌اند». او یادآور شد: «چند وقت پیش بسیارى از جریانات سیاسی از بازخوانی خط امام گفته بودند، در‌این‌باره باید گفت کار شما ایرادی ندارد اما لطفا پیش از آن بگویید که امام چند کتاب فقهی، اصولی، اخلاقی و... دارد؟ زیرا کسی که نام یک کتاب امام را نداند نمی‌تواند مدعی اجتهاد در تفکر ایشان شود و شناخت امام جز با شناخت فقه و فلسفه و عرفان و اصول ایشان ممکن نیست». سیدحسن خمینی در پایان تأکید کرد: «اینکه یک جمله امام بدون ذکر قبل و بعد از آن، از مجموعه بیانات ایشان استخراج و سپس به آن استناد شود، کار صحیحی نیست».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.