درباره نمایش راه مهر، راز سپهر
گردونه تاریخ و انسان ایرانی
رضا آشفته
نمایش «راه مهر، راز سپهر» نوشته و کار شکرخدا گودرزی از آن نمایشهایی است که هر ایرانی هویتخواه و با فرهنگ اصیل میخواهد به تماشایش بنشیند، چون خوانشی نوین از اسطوره اسفندیار شاهنامه فردوسی است؛ با این انگیزه که نقد و نقبی بر خشکهمقدسیهای رایج است که این روزها یک نمونهاش به نام داعش در خاورمیانه در حال ویرانگری انسان و طبیعت است! در این نمایش نگاه نو در آمیزش با نشانههای نوین میزانسن در هماهنگی با تکنیکها و شیوههای چندگانه به تأثیری بادوام به دلیل استقرار فضایی اسطورهای دست مییازد؛ نمایشی که هم طراحی صحنه خیرهکننده دارد که ترسیم حرکات متنوع بازیگران را با مفاهیم متضاد و متناقض همراه میکند و هم آهنگسازیای درخور حماسه و اندوه را دارد! هم بازیگرانی که جملگی حضورشان تأثیرگذار است؛ بهویژه پرویز فلاحیپور که سادهترین و بیپیرایهترین رستم دستان را بازی میکند که این خود تمهیدی است زیبا برای باورپذیری هرچه بهتر این نقش که بسیار کلیشهشکن مینماید! متن زیباست و در فضاسازی شباهت غریبی با آثار پسامدرن دارد که نویسنده در متن کلاسیک دست میبرد که به انگیزه نقد گذشته بتواند ناهنجاریهای دنیای معاصر را به چالش بکشد! تلفیق و همنشینی سنت و مدرن پیشِرویمان جهان بنیادینی را قرار میدهد که در بزنگاه نیکیها با غلبه بر بدیها قابل تصور است! این همان نکته کلیدی است که ما را به جهان زیباتر و آرمانی رهنمون خواهد کرد! اگر به ایران نه بنا بر داشتههای زیبا ایمان دارید و مانند گوته به دنبال احیای تاریخ برای شناخت خویشتن هستید و دلتان میخواهد دچار آلزایمر تاریخی نشوید؛ نمایش «راه مهر، راز سپهر» این نگاه تأویلگرایانه و هرمنوتیک را به شما محول میکند که هژمونی زمانه خویش را شناسایی کرده و نسبت به آن نگاه اصلاحگر بیایید و نگرانیهایتان را دستکم به لحاظ نظری، سمتوسوی روشنگرایانهای دهید!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.