نهمین جایزه مطبوعاتی «امید» اهدا شد
مراسم اهدای نهمین جایزه مطبوعاتی «امید» (یادبود دکتر مهدی سمسار) برگزار و این جایزه به سرگه بارسقیان اهدا شد. این مراسم فرصتی بود تا بار دیگر پس از 13 سال درباره دکتر سمسار و تأثیری که در فضای فرهنگی و روزنامهنگاری داشت، سخن گفته شود. همینطور از ویژگیهای یک روزنامهنگار قدیمی و یک روزنامهنگار جدید سخن گفته شود. در ابتدای این مراسم، گیتی الهی (همسر دکتر سمسار) از خالیبودن جای زندهیادها دکتر کاظم معتمدنژاد، استاد دکتر باستانیپاریزی، دکتر ظریفی و دکتر احسان نراقی گفت و گزارشی از کارهای انجامشده در ۱۳ سال اخیر ارائه کرد و از تلاشهایی برای جهانیشدن جایزه روزنامهنگاری امید خبر داد. سیدمحمود دعایی نیز به زندهشدن نام و یاد بزرگان فرهنگ در مراسم جایزه «امید»، اشاره و انتخاب برگزیدگان جایزه «امید» را جهتدار توصیف کرد و گفت: «کسانی را انتخاب میکنند که در جهت آزادی، ارتقای فکری و فرهنگی جامعه ما قدم برمیدارند و نقششان فرهنگسازی و آزادگی است». در ادامه، داود احمدی مونس «آروین»، پیام دکتر شیرین سمسار را قرائت کرد. در بخشی از این پیام آمده است: «پدرم در زندگی روزنامهنگاریاش با مشکلات فراوان روبهرو شده بود اما با ایمان و اعتقاد به راه خود که همانا حقیقتجویی بود، زندگی را ادامه داد. او با ترجمه کتابهایی که پیامآور امید و آینده بودند به نسل جوان راه زندگی و مبارزه با نادرستیها و کژاندیشیها را نشان داد. به همین دلیل بود که او در زمانی که حس شکست ناشی از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ جامعه را فراگرفته بود، کتاب «چه باید کرد؟» تولستوی را منتشر کرد. چه باید کرد؟ به این سؤال پدرم نیمقرن پیش پاسخ داد. آنچه من در نوشته پدرم در نیمقرن پیش تا امروز خواندم، فشردهاش را در کلمه «امید» تصور میکنم و شما چه فکر میکنید؟» او از برندگان این جایزه درخواست کرد: «چون پدرم مصمم، حقیقتجو، عدالتخواه و پیروز باشند». در ادامه مراسم، مژگان جمشیدی، روزنامهنگار و برنده دوره سوم جایزه امید، رزومه سرگه بارسقیان (برنده نهمین دوره جایزه امید) را برای حضار قرائت کرد و لوح تقدیر با حضور جمعی از حضار و خانواده زندهیاد مهدی سمسار اهدا شد. در ادامه مریم شبانی (از برندههای دوره قبل جایزه «امید») لوح تقدیر را قرائت کرد. در این لوح تقدیر آمده است: «گامهای ارزنده شما برای آگاهی مردمان امروز و نسلهای آینده سرزمین ایران که با ایمان، عشق حقیقت و امید همراه است قابلتقدیر و تشویق است». سپس علی دهباشی در جایگاه حاضر شد و گفت: «این افتخار را داشتم که از اولین جایزه تا الان جزء دوستانی باشم که ناظر کوششهای خانواده دکتر سمسار بودم. یکی از رازهای موفقیت دکتر سمسار علاوه بر شور، اشتیاق، استمرار و پشتکار، این بود که از سنین نوجوانی موفق شد یک زبان خارجی و بعد دو زبان خارجی را با تسلط کامل صحبت کند و بنویسد. امروزه تسلط بر زبان خارجی برای یک روزنامهنگار یک امر بدیهی و مانند اکسیژن است و این امکان را به روزنامهنگار میدهد که با دنیای بزرگی که در اطرافش است، ارتباط داشته باشد». دهباشی به ویژگیهای حرفهای سرگه بارسقیان اشاره و اظهار کرد: «ایشان در بیشتر مقالاتشان منابعی داشتند که دست اول بود و در دنیای امروز مطرح میشد و ایشان به علت درک نیاز دانستن یک زبان خارجی، آن هم در عرصه کار مطبوعاتی موفق شدند مقالاتی را بنویسند که غالب آنها تاریخ مصرف ندارند». دهباشی در ادامه سخنانش افزود: «اگر مقالات ایشان را جمع کنیم و بخوانیم، خواهیم دید که ایشان دو ویژگی دارند؛ یکی اینکه مسئله جهانی را به دلیل ممارست و درک نیاز دانستن یک زبان خارجی برای روزنامهنگار از نوجوانی در خودشان حفظ کردند. ویژگی دومشان مستندبودن کارهای ایشان است». در ادامه سرگه بارسقیان (برنده نهمین جایزه مطبوعاتی «امید») با تشکر از دستاندرکاران این برنامه و سخنرانان مراسم گفت: «آقای دکتر سمسار یکی از روزنامهنگارانی بود که جوهر قلمش شرافت و صفحه کاغذی که بر آن مینوشت، صداقت بود. این برای روزنامهنگارانی مثل دکتر سمسار در آن زمان بسیار سخت و یک ویژگی بسیار بزرگ است. کسی که مفتخر به دریافت این جایزه میشود، کارش خیلی سختتر میشود». او همچنین گفت: «روزنامهنگار غیرمسلمانبودن برای من در ایران امتیازي مهم بود. هیچ تبعیضی حس نکردم و همیشه لطف و دوستی و رفاقت حس کردهام. میتوانم بگویم خودم را جزئی از خانواده این دوستان میدانم، در همه مراسمهاي مذهبی از شام غریبان تا سفرههای مذهبی همیشه دعوت هستم و میروم». پس از این سخنان، شهره چلیپا یاد و خاطره دکتر مهدی سمسار را گرامی داشت. در ادامه نیز مهندس باستانیپاریزی (فرزند زندهیاد دکتر ابراهیم باستانیپاریزی) سخن گفت و در پایان مراسم به معرفی کتاب «آیینهدار دوران» پرداخت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.