|

آينه

ايران دوقطبی کاذب، راهبردی برای سستی ائتلاف آذر منصوری: انسجام بی‌نظیر اصلاح‌طلبان، حامیان دولت و اصولگرایان معتدل در انتخابات اخیر سبب به‌حاشیه‌رفتن تخریبگران شد. تنها راهبردی که جریان مخالف برای برهم‌زدن این ائتلاف از آن بهره می‌گیرد و در مرحله دوم هم به این راهبرد دامن زد، ایجاد دوقطبی کاذب است، دوقطبی‌ای که یک طرف آن عارف به عنوان رئیس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان و حامیان دولت و در طرف دیگر آن علی لاریجانی است که بیشترین همراهی‌ها را با دولت داشت. این جریان‌ها از طریق ایجاد این دوقطبی کاذب به دنبال ایجاد شکاف بین فراکسیونی هستند، اگر فراکسیون «امید» نتواند با رویکرد فراگیر، اکثریت مجلس را از آن خود کند، می‌توان گفت تندروها در ایجاد شکاف موفق بوده‌اند. نه در این دوره و نه دوره‌های گذشته، رئیس یا ترکیب هیأت‌رئیسه موضوع چندان مهمی نبوده است. همان‌گونه که تاکنون ائتلاف فراگیر اصلاح‌طلبان، حامیان دولت و اصولگرایان معتدل توانسته با اتخاذ راهبرد ائتلاف حداکثری و تأکید بر مطالبات حداقلی از گردنه‌های سخت عبور کند، از این به بعد هم این راهبرد می‌تواند توافق و تعامل را در دل فراکسیون و انتخاب هیأت‌رئیسه ایجاد کند و به این دوقطبی خاتمه دهد.

اعتماد موضوع ریاست مجلس را به کف جامعه نکشانیم محسن هاشمی: مهم‌ترین مزیت ریاست اصلاح‌طلبان در مجلس احیای هویت آنان در عرصه رسمی است، مزیت دیگر امکان استفاده از اختیارات ریاست مجلس در جهت موضوعات مدنظر اصلاح‌طلبان در جلسات سران سه قوه و بخش انتصابی نظام است، اما در کنار این مزیت‌ها اشکالاتی نیز وجود دارد، از جمله پاسخگوشدن اصلاح‌طلبان در مجلسی که اکثریت شکننده دارند و نحوه تعامل سوال‌انگیزی با دیگر قوا داشته باشند. تأثیر یک فراکسیون کارآمد و بابرنامه در مجلس در بسیاری از مواقع می‌تواند بسیار کارساز باشد، در همین مجلس نهم شاهد بودیم در برخی موضوعات نظیر استیضاح وزیرعلوم، با وجود حمایت آشکار رئیس مجلس از وزیر علوم، به دلیل عملکرد فراکسیون اصولگرایان علیه این وزیر، دکتر فرجی‌دانا نتوانست حدنصاب لازم را برای ادامه مسئولیت از مجلس بگیرد... سیاست‌ورزی، عرصه عملگرایی است و طبیعی است هرجریان سیاسی به دنبال مصالح ومنافع خود باشد، ایجاد اختلاف در جریان اعتدال، ممکن است به فروپاشی آن منجر شود و جریان میانه‌رو به دو بخش اصولگرایی واصلاح‌طلبی با نام جدیدی تجزیه شود، مستقلین نمی‌توانند در طول دوره چهارساله مجلس استقلال خود را حفظ کنند و در نهایت جذب یکی از دو فراکسیون اصلی خواهند شد.

كيهان شیطان گیج شده بود! حسین شریعتمداری: مردم ما آزموده‌اند و به چشم بصیرت دیده‌اند؛ آنان که در کوچ قافله عاشورائیان از مدینه به کربلا، ندای هل من ناصر حسین‌ بن‌علی(ع) را شنیدند ولی به هر علت، با این قافله همراه نشده یا پس کشیده بودند، بر این باور بودند که جان خویش به سلامت از معرکه بیرون برده‌اند ولی این خیال خام، دیری دوام نداشت و هنگامی که در دوران «بی‌حسینی (ع)» نوبت به حاکمیت بنی‌امیه و بنی‌مروان رسید، جان و مال و ناموس آنان در امان نماند... و چنین است که حاضر نشده و نمی‌شوند حسین زمانه را تنها بگذارند و آن تجربه تلخ به تکرار بنشیند. راستی، آن روز، روی سخن حسین بن علی علیه‌السلام با فرزندان پاکباخته خمینی و خامنه‌ای نبود؟ آنان که ندای «هل‌من‌ناصر» مولایشان را لبیک‌گویان به میقات برده‌اند، آنان که امروز، سقف ظلمانی نظام سلطه را شکافته و طرحی نو در‌انداخته‌اند...

فرهيختگان راه سوم یک صندلی، دو کاندیدا و چند پیشنهاد، وصف حال این روزهای کرسی ریاست قوه‌مقننه است. علی لاریجانی به عنوان نماد جریان میانه‌رو و محمدرضا عارف در قامت لیدر اصلاح‌طلبان بهارستان بازیگران اصلی صحن مجلس برای نقش ریاست هستند. گرچه برخی به دنبال دو قطبی‌سازی میان لاریجانی و عارف هستند اما به نظر می‌رسد که برخی سیاست‌مداران نگاهی دیگر دارند. آنها از راه سومی سخن می‌گویند که نگاهی فراتر از قطب‌بندی‌های معمول در پارلمان است. گرچه لیدر اصلاح‌طلبان پارلمان روز یکشنبه و در جریان سفر به قم از دو مرتبه صحبت تلفنی با علی لاریجانی بعد از انتخابات خبر داد اما تأکید کرد که موضوع این مکالمه ریاست مجلس نبوده و ضمنا نشست حضوری هم در باب مدیریت مجلس با لاریجانی نداشته است؛ اما همان گروهی که معتقدند ریاست این دوره مجلس را باید با نگاهی فراتر از قطب‌بندی و نگرش جناحی حل‌وفصل کرد، اتفاقا تأکید دارند این نشست‌های مشترک به‌منظور توافق میان عارف و لاریجانی باید اتفاق بیفتد. در میان کسانی که معتقدند عارف به واسطه حضور حداکثری لیست امید به ریاست مجلس خواهد رسید و عده‌ای دیگر که بر این باورند علی لاریجانی با توجه به ترکیب مجلس تنها لیدر اصولگرایان در مجلس است و به همین دلیل هم اجماع روی ریاست او به راحتی اتفاق خواهد افتاد خط سومی هم وجود دارد. خط سومی که پیشنهادی متفاوت دارند. آنها معتقدند، می‌توان یک نفر را برای ریاست سازمانی بهارستان برگزید و نفر دوم ریاست سیاسی مجلس را برعهده داشته باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.