دفاع وزیر نفت احمدینژاد از روشهای فروش نفت در دوران تحریم
شرق: رستم قاسمی، وزیر نفت سابق، سالهای 90 و 91 را سختترین سالها برای فروش نفت دانسته است. قاسمی در گفتوگوی مفصلی که با «رجانیوز» انجام داده، ضمن انتقادات فراوان به دولت روحانی، از فروش نفت در سالهایی گفته که به عقیده او تحریمها شرایط را دشوار کرده بود. وزیر سابق نفت گفته است: «در دوران تحریمها فکر میکنم سختترین سالهایش سالهای 1390 و 1391 بود. هم قبل از آن نفت ایران تحریم نشده بود و چنین سطحی از تحریمها در تاریخ کشور وجود نداشته و البته بعد از آن هم که دیوار تحریمها به گفته دوستان ترک خورد، طبیعتا هم برای فروش نفت و هم برای دریافت منابع آن میتوانست راحتتر باشد. در آن دو سال بنده توفیق داشتم و در خدمت صنعت نفت کشور بودم. فشار غربیها، بهویژه آمریکاییها برای اینکه بتوانند صدور نفت ایران را به صفر برسانند، خیلی زیاد بود. در مقطعی هم فروش ما خیلی کاهش پیدا کرد؛ چون ما تجربه کار در دوران تحریم نداشتیم؛ اما خیلی طول نکشید که بعد از چند ماه آن مقدار کاهش به دو برابر افزایش یافت. این نشان میدهد ما در مقطعی کاهش خیلی شدید هم داشتیم؛ ولی با روشهایی صادراتمان را دو برابر کردیم. در اواخر سال 1391 صادرات ما داشت بهتدریج افزایش پیدا میکرد، برای اینکه روشهایی را پیدا کرده بودیم و افزایش صادرات داشتیم». رستمی در ادامه افزود: «گفته خود آقای رئیسجمهور را نقل میکنم که در یک گزارش تلویزیونی فرمودند در سال 1390 دولت قبل 119 میلیارد دلار نفت فروخت و پول آن را آورد و مصرف کرد. 119 میلیارد دلار فروش نفت در بدترین دوران تحریم کار سادهای نبود. کار بیارزشی بود یا باید از آن به عنوان یک عملکرد خوب یاد کرد؟ 119 میلیارد دلار نفت را به هر بشکه نفت 110 دلار تقسیم کنید، ببینید چقدر میشود. بعد هم آوردن پول آن به کشور و مصرفکردن که حرف ایشان درست است، کار سادهای بود؟ کار سادهای نبود؛ چون ما سوییفت نداشتیم؛ ولی برای طرحهای کشور مصرف شد. اینکه چگونه مصرف شد. باید از سازمان برنامهریزی و مدیریت کشور پرسید، چون کشور در هر سال درآمدی دارد و هزینهای و کاملا اعداد و ارقامش روشن است. به نظر من باید قضاوت را به فروش نفت در سالهای 1390 و 1391 و مصرف پولش بسپاریم که خود آقای رئیسجمهور هم فرمودند». سال 91 که رستم قاسمی از آن نام میبرد، همان زمانی است که فروش نفت ایران به بابک زنجانی سپرده شد و روشها هم احتمالا همان روش زنجانی است. پیشازاین محمود بهمنی، رئیس وقت بانک مرکزی، نیز از روشهای فروش نفت در همان دوران تحریم دفاع کرده بود. قاسمی و بهمنی دو نفر از مسئولانی هستند که زیر نامه تأیید زنجانی را امضا کرده بودند و در دادگاه فساد نفتی بارها نام آنان به میان آمد. وزیر نفت دولت احمدینژاد در ادامه درباره نحوه و راهکارهای فروش نفت و چگونگی بنیاد تعاون ناجا در این ماجرا گفت: «همین امروز هم اگر اقتصاد مقاومتی را قبول داریم، چنانچه به آن عمل کنیم، یکی از بندهایش فروش نفت توسط بخش خصوصی است؛ درحالیکه الان بعضی از دوستان به عنوان یک عملکرد خوب میگویند ما نفت را فقط از طریق وزارت نفت میفروشیم؛ یعنی خلاف اقتصاد مقاومتی عمل میکنند. اقتصاد مقاومتی غیر از این است. ما در دوران تحریم بههرحال با مشکلاتی مواجه بودیم؛ اما فروش نفت را در شرایط خاص خودش انجام دادیم. آنجا شرایط خاص خودش را داشت. حرفهای زیادی دارم در این دوسالی که به قول غربیها سالهای تحریمهای فلجکننده بود که در جای خودش خواهم گفت. شاید گفتن بعضیهایشان به صلاح کشور نباشد؛ ولی روشهای مختلفی به کار گرفته شد. حالا بعضی از دوستان میگویند نفت توسط نهادها به فروش رفته و پول آن برنگشته است. بنیاد تعاون ناجا با مصوبه مقامات بالاتر در دولت مجموعه زیرساختهایی را برای فروش نفت در شرایط تحریم درست کرده بود، حتی کشتی نفتکش هم خریده بودند. مجوزهایی صادر شد که وزارت نفت برای فروش نفت در اختیار این نهاد بگذارد. در کل سه کشتی نفت فروختند که بخشی از پول آن را به وزارت نفت پرداختند و بخشی را برای مشکلات مالی و پرداخت حقوق پرسنل در ازای پولی که مدعی بودند دولت باید برای حقوق به آنها بپردازد، برداشتند و برای حقوق پرسنلشان استفاده کردند، بعد هم دنبال مجوزهای لازم برای لحاظشدن سهم آن نهاد در قانون بودجه بودند. به نظر میرسد بیان این حرف هر چند وقت یک بار که نهادها نفت بردهاند، چندان جالب نباشد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.