شهسواری، نماینده پینگپنگ ایران در المپیک ریودوژانیرو:
ندای 4 سال قبل نیستم
سارا گودرزی
ندا شهسواری تنها دختر پینگپنگباز ایرانی است که حضور در بازیهای المپیک را تجربه کرده است. او که اولینبار در المپیک 2012 لندن شرکت کرد، حالا میخواهد در المپیک 2016 ریودوژانیرو به میدان برود. ندا چندیپیش در رقابتهای انتخابی المپیک آسیای میانه در هنگکنگ به فینال راه پیدا کرد و موفق شد با شکست حریفی از ازبکستان، المپیکی شود. نفر اول پینگپنگ زنان ایران اینروزها تمریناتش را در کرمانشاه، شهر خودش از سر گرفته و باید در فاصله سه ماه مانده تا شروع بازیهای المپیک ریو بیوقفه تمرین کند: «طبق برنامهای که کادر فنی تیم ملی برایم در نظر گرفته، فعلا باید تمریناتم را در کرمانشاه شروع کنم تا اردوی تیم ملی شروع شود. دو نفر از بازیکنان سابق تیم ملی کره جنوبی به همراه یک مربی بهعنوان حریف تمرینی در کرمانشاه کنارم هستند. خوشبختانه سطح بازی این کرهایها خیلی خوب است. اینها نزدیک هشتماهی میشود که به ایران آمدهاند و در تمرینات تیم ملی و مسابقات باشگاهی ما حضور دارند. حضور مستمر اینها باعث شده سطح عملکرد پینگپنگ بانوان ایران خیلی بالا برود. به دلیل اینکه هر کدام از بازیکنان سبک خاصی دارند و بازی با دستهای مختلف هم برای ما خیلی مفید است. حضور این کرهایها در عملکرد من هم خیلی اثرگذار بود که توانستم سهمیه المپیک را بگیرم». اگر چه در کرمانشاه پینگپنگباز زن زیادی نیست تا ندا با آنها تمرین کند اما او خانوادهای پینگپنگی دارد که جای خالی این موضوع را برای او پر کردهاند: «در پینگپنگ، داشتن حریف تمرینی حرف اول را میزند. خوشبختانه با وجود اینکه در کرمانشاه حریف تمرینی ندارم اما بیشتر اعضای خانوادهام اهل این رشته هستند و کمبودی ندارم. خواهرم که از من کوچکتر است، در لیگ دستهیک بازی میکند. برادر و شوهرخواهرم هم هر دو پینگپنگباز هستند و من میتوانم در خانه با آنها تمرین کنم. حتی مادرم هم که از بچگی با ما در سالنهای مسابقات بوده، تمام قوانین و کوچکردن مسابقات را میداند». شهسواری که در المپیک قبلی نتیجه خوبی نگرفت، امیدوار است در المپیک ریو نتیجه بهتری به دست آورد. «من در المپیک قبلی هیچ تجربهای نداشتم و در دور مقدماتی حذف شدم. اما این بار شرایط فرق میکند و من آن ندای چهار سال پیش نیستم. چهار سال گذشته و تجربهام خیلی بیشتر شده. من دو سال گذشته را فقط تمرین کردم به این امید که المپیک ریو را هم ببینم. قطعا اینبار آمادهتر هستم. استرس ندارم و میتوانم بهتر بازی کنم». اما اینکه چرا از چهار سال پیش تاکنون تیم ملی پینگپنگ بانوان ایران نتوانسته بازیکن دیگری را در حد ندا آماده کند تا این تیم هم با دو سهمیه به ریو برود، شهسواری درباره آن توضیح میدهد: «ما در مسابقات هنگکنگ این شانس را داشتیم که توسط خانم محبوبه عمرانی هم سهمیه بگیریم اما باوجود اینکه ایشان خوب بازی کردند اما بدشانسی آوردند و نشد. ولی در کل باید بگویم فدراسیون پینگپنگ در چهار سال گذشته، دستخوش تغییرات مدیریتی شده و همین عامل مانع برخی از پیشرفتها شده است. من چهار سال پیش در حالی در زمان آقای زارعپور سهمیه المپیک را گرفتم که اصلا بهای چندانی به خانمها نمیدادند. اردوها درنهایت یک هفته تا 10 روز بود. بازیکن که با این مدت تمرین نمیتواند در اوج بماند اما در این چند ماه که آقای قارداشی رئیس فدراسیون شدند، شرایط خیلی بهتر شده طوری که میتوانم بگویم امکانات را به طور مساوی در اختیار تیمهای مردان و زنان قرار میدهند. خوشحالم کادر فعلی فدراسیون از رئیس گرفته تا سایر اعضا، همه اهل این رشته هستند و میدانند چطور باید کار کنند. من فکر میکنم با این تدبیری که آقای قارداشی اندیشیده، بهتر از آقایان در آینده پیش برویم. اینکه توانستیم در مسابقات جهانی به دسته دو صعود کنیم، خودش اتفاق بزرگی است که در این دوران صورت گرفته است».عضو تیم ملی پینگپنگ دختران اما از مسئولان ورزش گلایه دارد. گلایهای که بارها از طرف سایر ورزشکاران زن شنیده شده است: «ما بازیکن حرفهای هستیم اما هیچوقت امکانات حرفهای نداریم. ما اصلا حقوقی از فدراسیون دریافت نمیکنیم. بیمهای نداریم. حتی هزینههای رفتوآمدمان به تهران برای حضور در اردوها و مسابقات ملی گردن خود بچههاست. در مورد ما اما هیأت پینگپنگ کرمانشاه این هزینهها را تقبل میکند. این در حالی است که سایر هیأتها این کار را نمیکنند. دستمزدی هم که از مسابقات لیگ میگیریم، بسیار پایین است؛ طوری که بالاترین مبلغ 12 میلیون است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.